Σχέσεις των Ελλήνων με τους Πέρσες

Μετά την κατάκτηση του βασιλείου της Λυδίας το 546 π.Χ., οι Πέρσες θα κατακτήσουν τις ελληνικές κοινότητες της Μικράς Ασίας. Επομένως, οπωσδήποτε μία από τις σχέσεις των Ελλήνων με τους Πέρσες ήταν ότι Έλληνες έχουν υπάρξει υπήκοοι και υποτελείς της αυτοκρατορίας. Οι Περσικοί πόλεμοι προέκυψαν ως συνέπεια της προσπάθειας της Περσικής αυτοκρατορίας να επεκταθεί και στην Ευρώπη.

Η βασιλική αυλή είχε κομβικό ρόλο για την οργάνωση της Περσικής αυτοκρατορίας. Από εκεί ξεκινούσαν οι βασιλικές αποφάσεις που αφορούσαν όλα τα μέρη της αυτοκρατορίας και βεβαίως, στη διάρκεια των δύο και παραπάνω αιώνων της Περσικής αυτοκρατορίας, βλέπουμε πάρα πολλούς Έλληνες παρόντες στη βασιλική αυλή, με μια σειρά από ιδιότητες, όπως εξόριστοι και φυγάδες που θα βρουν τον δρόμο τους προς τη βασιλική αυλή, όπως για παράδειγμα ο Θεμιστοκλής, αφού εξοριστεί από την Αθήνα. Υπάρχουν, επίσης, στη βασιλική αυλή μια σειρά ειδικοί. Μπορούμε να βρούμε Ελληνίδες στον ρόλο των παλλακίδων και των υπηρετών του βασιλιά. Επίσης, μπορεί να βρει κανείς αθλητές.

Ακόμη βρίσκουμε τεχνίτες στην περσική αυλή. Πολύ κοντά στα ανάκτορα της Περσέπολης υπάρχει ένα λατομείο, από όπου προήλθε τμήμα του λίθου που χρησιμοποιήθηκε για την οικοδόμηση των ανακτόρων και σε αυτό βρίσκει κανένας μία επιγραφή στα ελληνικά. Είναι ενδιαφέρον οι μορφές του ελληνικού υλικού πολιτισμού που βρίσκει κανένας στα κέντρα της Περσικής αυτοκρατορίας όπως η Περσέπολη.

Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες μορφές είναι το λεγόμενο άγαλμα της Πηνελόπης. Είναι πιθανόν αυτό το άγαλμα να βρέθηκε ως λάφυρο από τους Περσικούς πολέμους στην Περσία και, όταν αργότερα ο Μέγας Αλέξανδρος κατέστρεψε την Περσέπολη, έμειναν στα ερείπια των ανακτόρων μέχρι που ανακαλύφθηκαν από τους αρχαιολόγους στον 20ό αιώνα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι πολύ ενδιαφέρον γιατί, παρότι αυτό το άγαλμα πήγε στην Περσέπολη και δεν το ξαναείδε ποτέ κανένας πίσω στη Μεσόγειο, υπάρχουν αντίγραφα αυτού του αγάλματος μέχρι και από τη ρωμαϊκή εποχή, και αποτελεί ένα μυστήριο πώς ακριβώς συνέβη αυτό το πράγμα.

Πέρα από τη βασιλική αυλή, υπήρχαν Έλληνες στην υπηρεσία των Περσών σε επίπεδο σατραπειών, στις διάφορες εκστρατείες των Περσών. Υπήρχαν όμως άλλοι Έλληνες, οι οποίοι ήταν ευεργετηθέντες από τον βασιλιά και είχαν πάρει τους πόρους διαφόρων κοινοτήτων ως έσοδα για τη συντήρησή τους. Περίφημη είναι η περίπτωση του Θεμιστοκλή που, αφού έπαιξε κομβικό ρόλο στην ήττα των Περσών στους Περσικούς πολέμους, θα καταλήξει στη βασιλική αυλή, αφού έμαθε και την περσική γλώσσα, και θα ανταμειφθεί από το Πέρση βασιλιά Αρταξέρξη με τους φόρους από τρεις ελληνικές πόλεις τη Μαγνησία, τη Λάμψακο και τον Μυούντα, για να του προσφέρουν το ψωμί, το κρασί και το κρέας τους.

Οι αρχαιολόγοι έχουν βρει μία σειρά από νομίσματα που έκοψε ο Θεμιστοκλής, όντας στην
υπηρεσία των Περσών και ελέγχοντας αυτές τις πόλεις. Ένα από αυτά με τα αρχικά «ΘΕ» για το όνομα του Θεμιστοκλή. Αρκετοί μελετητές θεωρούν ότι η μορφή που απεικονίζεται στα αριστερά είναι η απεικόνιση του ίδιου του Θεμιστοκλή. Ήταν η πρώτη φορά που φαίνεται να απεικονίζεται ένα ιστορικό πρόσωπο σε νόμισμα, και μάλιστα ενός Έλληνα στην υπηρεσία της Περσικής αυτοκρατορίας.

∆εν ήταν όμως μόνο ο Θεμιστοκλής. Ξέρουμε ότι πολλοί άλλοι Έλληνες, εξόριστοι και φυγάδες
που μπήκαν στην υπηρεσία της Περσικής αυτοκρατορίας, θα βρεθούν να έχουν υπό την κατοχή
και την εξουσία τους μια σειρά από ελληνικές και μη ελληνικές κοινότητες στη Μ. Ασία, όπως ήταν
οι απόγονοι του Σπαρτιάτη βασιλιά ∆ημάρατου που έφυγε από τη Σπάρτη και πήγε στην Περσία.
Οι απόγονοι του Ογκίλου από την Ερέτρια, που ήταν ο μόνος από τους Ερετριείς που πήγε με
τους Πέρσες, δεκαετίες μετά κυβερνούσαν κοινότητες της Μικράς Ασίας ως τοποτηρητές των
Περσών.

Συνοψίζοντας λοιπόν, Έλληνες εντός της Περσικής αυτοκρατορίας, όχι μόνο ως φόρου υποτελείς υπηκόους, αλλά στη βασιλική αυλή ως ειδικοί, ως υπηρέτες, ως εργάτες, ως γιατροί αλλά και σε επίπεδο της περιφερειακής οργάνωσης της Περσικής αυτοκρατορίας είτε ως ειδικοί που εργάζονται για τους
Πέρσες είτε ως τοποτηρητές διαφόρων περιοχών στο όνομα της Περσικής αυτοκρατορίας.