Διαχείριση των χρημάτων

Η διαχείριση των χρημάτων μας δεν είναι εύκολο πράγμα. Ειδικά αν αναλογιστούμε ότι θέλουμε συνέχεια να ξοδεύουμε σε πράγματα αχρείαστα. Ένας καφές από εδώ, ένα σάντουιτς από εκεί. Αυτά τα μικροξοδέματα είναι αρκετά να μας ξετινάξουν την μπάνκα. Αλλά υπάρχουν και άλλοι τρόποι να εξοικονομήσουμε χρήματα.

Διαχείριση των χρημάτων

Τρόποι για σωστή διαχείριση των χρημάτων

Σκέψου λίγο πριν τα δώσεις

Ναι, το θες πολύ να το αγοράσεις αυτό το τέλειο γκάτζετ που είδες σε προσφορά. Αλλά αυτό το «θέλω» δεν είναι τίποτα παραπάνω από μία παρόρμηση. Έχει χρηστική αξία για εσένα; Είναι κάποια επένδυση; Αν δεν σε παίρνει οικονομικά αυτόν τον μήνα, καλύτερα να το αφήσεις.

Όρισε το μπάτζετ σου

Γενικά ένα λάθος που κάνουμε όλοι είναι να πιστεύουμε ότι ο μισθός μας είναι και το μπάτζετ μας. Και κάπως έτσι δεν μας μένει δεκάρα τσακιστή στην άκρη. Σκέψου κάθε μήνα πόσα είναι όντως τα χρήματα που μπορείς να διαθέσεις για προσωπικά (ή και ανώφελα) έξοδα, και πράξε αναλόγως.

Ενημέρωνε το μπάτζετ σου

Ναι, δεν σου είπαμε ότι θα είναι εύκολο αυτό. Που, εύκολο είναι, αλλά επίσης είναι και λίγο μουντό και βαρετό. Ξεκίνα να καταγράφεις έσοδα-έξοδα, ώστε να ξέρεις πάντα σε τι κατάσταση βρίσκονται τα οικονομικά σου. (Βέβαια, αυτό μπορείς να το κάνεις και σε μεγάλο βαθμό μέσα από το αντίστοιχο app της τράπεζάς σου.)

Προσοχή στα μικρο-έξοδα

Από εκεί εξαφανίζεται ο μισθός, το πιστεύεις ή όχι. Επειδή μπορεί εκείνη τη στιγμή ο καφές, ή το τσάι, ή ακόμα και το ταξί που θα πάρεις, να μην σου φαίνονται πολλά, επειδή έχεις ακόμα περισσότερα στην τσέπη σου. Ή στην τράπεζα, αν πληρώνεις με κάρτα—και αυτό μπορεί να είναι ακόμα πιο επικίνδυνη μέθοδος για ξόδεμα από τα μετρητά. 

Προσοχή και στις πάγιες χρεώσεις

Μην της αφήνεις να γίνονται βουνό. Μια το γυμναστήριο, μια η συνδρομή σου στο Netflix, μια και το πεντάευρο κάθε μήνα σε γιατρούς/Greenpeace/όποιον σε έπεισε πρώτος να αδειάσεις τσέπες, και καήκαμε. 

Πλήρωνε αμέσως τους λογαριασμούς σου

Γενικά, όταν μιλάμε για έξοδα, υπάρχει μια ιεραρχία. Πολύ απλή, μη φανταστείς. Οι λογαριασμοί σου είναι πρώτοι, και όλα τα υπόλοιπα μετά. Επειδή αν τους αφήσεις για μετά, οι πιθανότητες λένε ότι δεν θα έχεις λεφτά να τους πληρώσεις. Και τον επόμενο μήνα θα έχεις να πληρώσεις τα διπλάσια.

Ψάξου στις αγορές σου

Ειδικά αν ψωνίζεις online, δεν έχεις δικαιολογία να μην το κάνεις. Σύγκρινε τιμές παντού και πάντα, μάθε να βρίσκεις προσφορές. Ψάξε εκπτώσεις, κουπόνια, κωδικούς ή διαγωνισμούς, και ποτέ μην υποτιμάς τα προϊόντα που είναι πιο φτηνά λόγω πιο low profile μάρκας. Από την στιγμή που θα διαβάσεις καλές κριτικές από χρήστες, δεν έχεις λόγο να μην τα προτιμήσεις. 

Βάζε κάτι στην άκρη

Μπορεί να είναι και λίγο, μην ανησυχείς. Όπως το ξόδεμα έχει την τάση να συσσωρεύεται, το ίδιο συμβαίνει και με την αποταμίευση. Και αν θες να το κάνεις πιο χαριτωμένο, και όχι τόσο ενήλικο και σοβαρό, μπορείς να ξοδέψεις λίγα για να πάρεις έναν κουμπαρά-γουρουνάκι.

Πηγή: https://www.iatronet.gr/terpsi-zwi/mikres-symvoyles-gia-megales-allages/article/47534/pws-na-diaxeirizomai-kalytera-ta-lefta-moy.html

Χρήματα

Το να αγγίζει κανείς χρήματα ή η απλή σκέψη της κατοχής τους μπορούν να ανακουφίσουν τον φυσικό πόνο και το άγχος της κοινωνικής απόρριψης. Αντίθετα, η ανάμνηση της δαπάνης χρημάτων μπορεί να επιδεινώσει τόσο τον πόνο όσο και το άγχος, σύμφωνα με μελέτη. Με πειράματα σε εθελοντές, οι ερευνητές ενός κινεζικού και δύο αμερικανικών πανεπιστημίων έδειξαν ότι η σκέψη ή αφή του χρήματος ενισχύει όχι μόνο την ψυχική αλλά και τη σωματική δύναμη κάποιου.

Χρήματα

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι σύγχρονοι στοχαστές επιδίδονται σ’ ένα κυνήγι συλλογής αποδείξεων του προφανούς, ότι «όταν υπάρχουν αρκετά χρήματα, η ζωή γίνεται λιγότερο δύσκολη». Ωστόσο, αυτή τη φορά δεν πρόκειται για την απλή επιστημονική επιβεβαίωση μιας αυταπόδεικτης καθημερινής αλήθειας, αλλά για την αναβίβαση του χρήματος σε μεταφυσική αξία, σε μαγικό γιατρικό – το ακουμπάς και ανυψώνεσαι. Δεν είναι αστείο. Στο αντικείμενο και τα αποτελέσματα της παραπάνω μελέτης καθρεφτίζεται το πόσο πολύ η κοινωνία είναι δέσμια της ύλης, χωρίς άλλη αξία. «Σκέφτεσαι τα χρήματα και αποκτάς ψυχική δύναμη και φυσική ρώμη». Ο ένας και μοναδικός θεός είναι πολύ καλά στρογγυλοκαθισμένος στον θρόνο του.

Και οι πιστοί του, ακούραστοι είλωτες, περιορισμένοι στον ρόλο του παραγωγού, δεμένοι στο άρμα της κατανάλωσης, αναλώσιμη ύλη οι ίδιοι, αλληλοσπαράσσονται, άνισοι, πλήρως υποταγμένοι.

Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια που οι άνθρωποι, κυρίως οι μη έχοντες, παρηγορούνταν με τη στερεοτυπική δοξασία ότι το χρήμα δεν φέρνει την ευτυχία. Μάλιστα προ 35ετίας είχε αποδειχθεί και επιστημονικά αυτό που από την εποχή του Διαφωτισμού πρέσβευαν στοχαστές: «Πιο σοφή είναι η ενασχόληση με την ευτυχία, παρά με το χρήμα» ισχυριζόταν ο Βρετανός φιλόσοφος Τζέρεμι Μπένθαμ. Ο Αμερικανός οικονομολόγος Ρίτσαρντ Ιστερλιν το 1974 έγινε διάσημος όταν με μελέτη απέδειξε ότι αν και οι πλούσιοι είναι γενικά πιο ευτυχισμένοι από τους φτωχούς, η αιφνίδια απόκτηση χρήματος δεν κάνει τον άνθρωπο πιο ευτυχισμένο, πρώτον διότι συνηθίζει πολύ γρήγορα στα νέα δεδομένα και δεύτερον διότι τείνει να συγκρίνει τα πλούτη του όχι με εκείνα που διέθετε παλαιότερα, αλλά με αυτά (περισσότερα) που διαθέτουν οι άλλοι.

«Δεν έχει υπάρξει μεγαλύτερο κακό για τους ανθρώπους από το χρήμα. Καταστρέφει ψυχές και πολιτείες, ωθεί τους ανθρώπους στην τυχοδιωκτική ζωή, δελεάζει και διαφθείρει τους τίμιους, τους παρασύρει σε ανήθικες πράξεις. Το χρήμα δίδαξε στους ανθρώπους τον δόλο» έλεγε ο Σοφοκλής.

Σήμερα ζούμε σε μια κοινωνία που διεκπεραιώνει τα προβλήματα για να κυκλοφορήσει χρήμα.

Κάποτε η κρατούσα ηθική, υποκριτικά έστω, υπερασπιζόταν την αρετή, το ήθος, τη χρηστότητα. Σήμερα, η θεοποίηση του χρήματος διατυπώνεται επισήμως.

Το ξήλωμα στην πλέξη του μέτρου, της αναλογίας. Διότι η ευτυχία δεν σχετίζεται με την τρέχουσα καταναλωτική ευδαιμονία. Είναι το κύμα που αναβλύζει αβίαστα και «σφραγίζει» την κάθε μικρή ολοκλήρωση, την κάθε μικρή νίκη της σκέψης πάνω στους αδιάλειπτους ανομολόγητους ή ασυνείδητους «θανάτους».

Πηγή: https://www.kathimerini.gr/714629/opinion/epikairothta/arxeio-monimes-sthles/xrhma-h-nea-filosofikh-li8os

Αποταμίευση

Με τον όρο αποταμίευση, που αποτελεί καθαρά οικονομικό όρο χαρακτηρίζεται γενικά πάσης φύσεως συσσώρευση αγαθών για μελλοντική χρήση. Η αποταμίευση απορρέει από την παραδοχή του ανθρώπου ότι κάθε ποσό που ξοδεύεται στο τώρα, αφαιρείται από τον μελλοντικό του εαυτό.

Αποταμίευση
Αποταμίευση

Παρότι ο παραπάνω ορισμός φέρεται απλούστατος, φερόμενος ετυμολογικά εκ του ρήματος αποταμιεύω, όπου η λέξη απαντάται από βασιλείας του Όθωνα, το 1833, στους «Ελληνικούς Κώδικες», στην πραγματικότητα οι οικονομολόγοι δεν έχουν καταφέρει να δώσουν έναν ακριβή και πλήρη ορισμό που να καλύπτει όλες τις σύγχρονες μορφές εκδήλωσής της. Παλαιότερα δε, οι οικονομολόγοι, δεν έτρεφαν και τόση ευνοϊκή διάθεση απέναντι στην αποταμίευση, θεωρώντας την, ούτε λίγο ούτε πολύ, ως στείρα δραστηριότητα ακόμα και κατακριτέα απόκρυψη αγαθών που έχαναν την παραγωγική χρησιμοποίησή τους ιδιαίτερα σε περιόδους κλίματος εμπιστοσύνης, ή νομισματικής ισορροπίας. Υπό αυτή την άποψη η αποταμίευση καταδικαζόταν ως τροχοπέδη της ευρύτερης οικονομικής ανάπτυξης. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις αυτής της αντίληψης ήταν το έργο «Ο μύθος των μελισσών», (1714),του Μπερνάρ ντε Μαντεβίλ που αποτελεί ένα εγκώμιο των πολυτελών δαπανών, καθώς ακόμα και το περίφημο απόφθεγμα του Μοντεσκιέ: «Αν οι πλούσιοι δεν ξοδέψουν πολύ, οι φτωχοί θα πεθάνουν από την πείνα».

Η έννοια της αποταμίευσης ήταν γνωστή από την αρχαιότητα περισσότερο με την έννοια της Πρόνοιας. Αρχαίοι λαοί, όπως ιδιαίτερα οι αρχαίοι Αιγύπτιοι διατηρούσαν τεράστιες αποθήκες φύλαξης αγαθών για δύσκολες περιόδους. Ομοίως και στην αρχαία Αθήνα υπήρχαν αποθήκες φύλαξης σίτου και άλλων αγαθών, όπως στο Πομπείο, κατά αναφορά του Δημοσθένη, καθώς και στον Πειραιά. Ο Ησίοδος είναι ο αρχαιότερος που εξήρε ιδιαίτερα το πνεύμα της αποταμίευσης και τη σημασία του τονίζοντας «Ει γαρ κεν σμικρόν κατά σμικρόν καταθείο, και θαμά τούτ΄ έρδοις, μέγα και το γένοιτο» (= αν καταθέτεις λίγα – λίγα και αυτό κάνεις ακατάπαυστα, θα πετύχεις μέγα έργο). Χαρακτηριστική και η σύγχρονη ελληνική παροιμία «Φασούλι το φασούλι γεμίζει το σακούλι».

Δραστηριότητες αποταμίευσης

Με την έννοια της αποταμίευσης στη σύγχρονη εποχή προσδιορίζονται τέσσερις συναφείς περιπτώσεις δραστηριοτήτων, οι οποίες και είναι:

α) Η οποιαδήποτε συσσώρευση χρήματος, ή υλικών αγαθών για μέλλουσα χρήση. Σ’ αυτή την περίπτωση αποφεύγεται η κατανάλωση για δημιουργία ενεργητικού.

β) Η οποιαδήποτε ροή χρήματος ή διαθεσίμων, με τη διαδικασία της συσσώρευσης σε κάποια χρονική περίοδο. Ουσιαστικά πρόκειται για τα εξαγόμενα της προηγούμενης περίπτωσης, που καλούνται ευρύτερα αποταμιεύματα.

γ) Η οποιαδήποτε διαδικασία εξοικονόμησης ή διαφύλαξης διαθεσίμων, που αφορά περιπτωσιακή “αναβολή κατανάλωσης”, και

δ) Οι οποιοιδήποτε οικονομικοί πόροι που διατηρούνται δια της εξοικονόμησης.

Αντικείμενο και των τεσσάρων παραπάνω περιπτώσεων χρήσης του όρου μπορεί ν΄ αφορούν χρήμα ή υλικά αγαθά. Γενικά όμως οι οικονομολόγοι αποδίδουν μεγαλύτερη σημασία στην α) περίπτωση, από το γεγονός ότι τα διάφορα στατιστικά και δημοσιονομικά χαρακτηριστικά της σύγχρονης βιομηχανικής κοινωνίας καθιστούν ιδιαίτερα δύσκολη την εκτίμηση της αποταμίευσης σε τρόπους μη νομισματικούς. Εξ ου και η δεσπόζουσα έννοια της αποταμίευσης του χρήματος. Το δε γεγονός ότι η αποταμίευση χρήματος και η αποταμίευση υλικών αγαθών μπορούν να εναλλαχθούν ως αμοιβαία υποκατάστατα, που αναπτύσσεται τις τελευταίες δεκαετίες, προσελκύει περισσότερο το ενδιαφέρον των οικονομολόγων.

Ορισμοί χρήσης

Είναι γεγονός ότι στις οικονομικές αναλύσεις κανείς δεν αμφισβητεί ότι η αποταμίευση κατά την β) περίπτωση, ως ροή χρήματος ή διαθεσίμων  αποτελεί το εισόδημα που πλεονάζει σε σχέση με τις δαπάνες στη κατανάλωση. Αυτό δόθηκε και ως ορισμός εν προκειμένω από τον Μ. Keynes. Τον ορισμό αυτό έλαβαν ως βάση οι δημόσιες υπηρεσίες για την εκτίμηση της αποταμίευσης των καταναλωτών. Επί του τελευταίου όμως, ο οικονομολόγος D. Robertson αντιπρότεινε εναλλακτική διατύπωση λαμβάνοντας υπόψη τη μελέτη της ανάλογης συμπεριφοράς των καταναλωτών με τρέχοντα ορισμό ότι «Η αποταμίευση ισούται με το πραγματοποιηθέν εισόδημα κατά την τελευταία περίοδο μείον τις δαπάνες της τρέχουσας κατανάλωσης». Παρά ταύτα κα οι δύο παραπάνω ορισμοί παρουσιάζουν αμφίβολη εμπειρική αξία. Αυτό διότι ο μεν ορισμός του Κέυνες οδηγεί σε υποτίμηση της πραγματικής αποταμίευσης, σύμφωνα με διάφορες στατιστικές, ενώ ο ορισμός του Ρόμπερτσον είναι μεν εύχρηστος και ακριβής μόνο όταν οι περίοδοι πληρωμών είναι συχνές και καθορισμένες.

Ο δε ορισμός κατά την περίπτωση γ) «διαδικασία εξοικονόμησης» πηγάζει από την α) περίπτωση δεδομένου ότι η συσσώρευση διαφυλάσσει τα αγαθά για μελλοντική χρήση. Αυτό όμως ισχύει ιδιαίτερα στα μέσα παραγωγής, όταν η αναβολή χρήσης αποσκοπεί σε μελλοντικούς παραγωγικούς σκοπούς. Ο δε ορισμός κατά τη περίπτωση δ) αφορά περισσότερο στον τεχνολογικό τομέα για καλλίτερη κατανομή των πόρων (διαθεσίμων) αλλά και με αποδοτικότερες μεθόδους. Πρόκειται για το πρόβλημα της «μεγιστοποίησης» που προκαλεί ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Αποταμίευση μπορεί να εφαρμόσει οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, επιχείρηση και γενικότερα μια χώρα όπου και διακρίνεται αντίστοιχα, όπως π.χ. προσωπική, επιχειρηματική, δημοσιονομική, μέχρι και αποταμιευτική πολιτική μιας χώρας.

Βασικές χρήσεις αποταμίευσης

  1. Τραπεζικές καταθέσεις
  2. Απόκτηση ακίνητης περιουσίας (καλλιεργήσιμων γαιών, δασών, κτιρίων κ.λπ.)
  3. Απόκτηση πολύτιμων μετάλλων, (κυρίως χρυσού) και πολύτιμων λίθων.
  4. Απόκτηση συλλογών και αντικειμένων τέχνης (χρημάτων, πινάκων ζωγραφικής, σπανίων βιβλίων, νομισμάτων, γραμματοσήμων κ.λπ.).
  5. Απόκτηση ξένων νομισμάτων (συνάλλαγμα).
  6. Απόκτηση μετοχών από Χρηματιστήρια αξιών.
  7. Εγγραφή σε εκδόσεις ομολογιών.
  8. Εγγραφή και απόκτηση εντόκων γραμματίων.
  9. Δανειοδότηση ιδιωτικών επιχειρήσεων.
  10. Αυτοχρηματοδότηση επιχειρήσεων (που αφορά μόνο επιχειρήσεις)

Πηγή: https://el.wikipedia.org/wiki/Αποταμίευση