Θυμός

Η κατάθλιψη μπορεί να μην είναι επί της ουσίας θλίψη, αλλά θυμός που δεν μπόρεσε να βρει έκφραση και μας κάνει να νιώθουμε λυπημένοι για όλα και για όλους, όταν στην πραγματικότητα είμαστε θυμωμένοι μόνο για συγκεκριμένα πράγματα και συγκεκριμένους ανθρώπους.

Θυμός

Το συναίσθημα της θλίψης

Μερικές φορές παρασυρόμαστε από το συναίσθημα της θλίψης, χωρίς να υπάρχει κάποια προφανή αιτία. Ξυπνάμε το πρωί απογοητευμένοι και αδιάφοροι για όσα συμβαίνουν γύρω μας. Νιώθουμε να μην έχουμε ενέργεια ούτε κάποιο σκοπό στη ζωή μας. Τα πάντα έχουν χάσει τη γεύση τους και οι μικρές καθημερινές προκλήσεις μοιάζουν ένα ασήκωτο βάρος στους ώμους μας. Προσπαθούμε να βρούμε ένα νόημα στη ζωή μας, αλλά όλα μοιάζουν ασήμαντα. Βρισκόμαστε, σύμφωνα με τη διάγνωση των γιατρών σε μία κατάσταση βαριάς κατάθλιψης.

Μια από τις πιο περίεργες αλλά ανατρεπτικές ιδέες σχετικά με την κατάθλιψη εντοπίζεται στην ψυχανάλυση, η οποία υποστηρίζει ότι η κατάθλιψη μπορεί να μην είναι επί της ουσίας θλίψη, αλλά ένα είδος θυμού που δεν μπόρεσε να βρει έκφραση και μας κάνει να νιώθουμε λυπημένοι για όλα και για όλους, όταν στην πραγματικότητα είμαστε θυμωμένοι μόνο για συγκεκριμένα πράγματα και συγκεκριμένους ανθρώπους.

Αν μπορούσαμε μόνο να κατανοήσουμε την απογοήτευση και την οργή μας σε ένα πιο βαθύ επίπεδο, θα μπορούσαμε να ανακτήσουμε τη διάθεσή μας. Δεν είναι η ίδια μας η ύπαρξη αυτή καθαυτή που μας έχει απογοητεύσει, αλλά συγκεκριμένα γεγονότα και παράγοντες που μας έχουν κάνει να χάσουμε τη ταυτότητα μας.

Η θεωρία αυτή προκαλεί διάφορα ερωτήματα. Πώς είναι δυνατόν να είμαστε τόσο έντονα θυμωμένοι χωρίς να γνωρίζουμε τα αίτια της ενόχλησής μας;

Ωστόσο, αυτή η έλλειψη αυτογνωσίας, από την άποψη της συνολικής ψυχικής μας λειτουργίας, δεν φαίνεται να είναι εξ ολοκλήρου ανέλπιστη ή αφύσικη. Δεν είμαστε καλοί στο να παρατηρούμε στενά την προέλευση και τη φύση πολλών συναισθημάτων μας. Μπορεί να γελάμε μέσα μας και παρόλα αυτά να δυσκολευόμαστε να εξηγήσουμε τι έχει πυροδοτήσει αυτό το γέλιο.

Μπορεί να θεωρούμε ένα τοπίο ως πανέμορφο, ένα πρόσωπο ως γοητευτικό ή μια ταινία ως νοσταλγική, χωρίς να γνωρίζουμε τους ακριβείς μηχανισμούς των αποκρίσεων μας. Η κατανόηση ακολουθεί με καθυστέρηση το συναίσθημα που βιώνουμε. Δεν είναι μόνο η θλίψη και η απελπισία που μας αποξενώνει από τον εαυτό μας.

Υπάρχει όμως και ένας άλλος πιο σοβαρός λόγος για τον οποίο χάνουμε την επαφή με το θυμό μας. Ίσως να έχουμε μάθει από την παιδική ηλικία μας, ότι δεν είναι πολύ ωραίο να είμαστε θυμωμένοι. Να έχουμε μάθει ότι ο θυμός διαστρεβλώνει την εικόνα του ευγενικού και συμπαθητικού εαυτού μας. Μπορεί να είναι πάρα πολύ οδυνηρό και ενοχικό να αναγνωρίσουμε ότι νιώθουμε εξοργισμένοι και εκδικητικοί, ακόμα και απέναντι στους ανθρώπους που αγαπάμε και οι οποίοι μπορεί να έχουν κάνει μεγάλες θυσίες για εμάς.

Τα «ασήμαντα« που μας προκαλούν θυμό

Επίσης, καμιά φορά μπορεί να είμαστε θυμωμένοι με κάτι που ίσως ακούγεται παράλογο. Ίσως έχουμε πληγωθεί από πράγματα που μπορεί να απορρίπτουμε ως «ασήμαντα» και για τα οποία έχουμε διδαχτεί να μην δίνουμε σημασία, γιατί θεωρούμε τους εαυτούς μας ισχυρούς και ότι δεν θιγόμαστε από μικρά τραύματα, τα οποία όμως μπορεί να μας πληγώνουν βαθιά.

Τέλος, ίσως να μην είμαστε καλοί στην έκφραση του θυμού μας, γιατί δεν έχουμε δει παραδείγματα επιτυχημένων εκφράσεων θυμού γύρω μας. Μπορεί όταν ακούμε τη λέξη θυμός να τη συσχετίσουμε με ηφαιστειακή καταστροφή, που είναι εξίσου επικίνδυνη και αντιπαραγωγική. Ή μπορεί και να έχουμε ζήσει πολύ καιρό περιτριγυρισμένοι από ανθρώπους που ποτέ δεν τολμούσαν να υψώσουν τις φωνές τους και κατάπιναν με πικρία κάθε προσβολή που δέχονταν. Δεν έχουμε μάθει την τέχνη μιας ελεγχόμενης και καθαρτικής συζήτησης.

Το «πένθος»

Η έξοδος από αυτή την κατάσταση κατάθλιψης δεν είναι η επιδίωξη της καλής διάθεσης, αλλά η έκφραση της στεναχώριας ή αλλιώς του «πένθους» μας. Η λέξη πένθος είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στη συγκεκριμένη περίπτωση γιατί υποδεικνύει ένα είδος θλίψης επικεντρωμένο σε ένα αναγνωρίσιμο είδος απώλειας. Όταν «θρηνούμε», μετατρέπουμε την απεριόριστη, άγνωστη θλίψη μας σε κάτι πιο συγκεκριμένο: σε μια θλίψη για τον γονέα που δεν ήταν εκεί για μας, σε μια θλίψη για τον αδελφό που μας κορόιδεψε, σε μια θλίψη για ​​τον σύντροφο που μας πρόδωσε, σε μια θλίψη για τον φίλο που μας είπε ψέματα.

Πώς αντιμετωπίζουμε το θυμό

Η ιδέα δεν είναι να έρθουμε αντιμέτωποι με αυτούς τους ανθρώπους, αλλά να εξετάσουμε τι έχει συμβεί και να συνειδητοποιήσουμε την έκταση της οργής και του συναισθηματικού φορτίου που έχουμε απαρνηθεί, κάτι που μπορεί να βοηθήσει στο να αλλάξει η διάθεσή μας προς το καλύτερο. Ακόμη και όταν συγκεκριμένες σχέσεις και καταστάσεις φαίνονται περίπλοκες στο μυαλό μας, η ζωή ως σύνολο αρχίζει να φαίνεται πιο διαχειρίσιμη και ελπιδοφόρα. Ο εγκέφαλός μας δεν σταματά ποτέ να μας εκπλήσσει.

Πηγή: https://www.psychologynow.gr/arthra-psyxologias/prosopikotita/thymos/7289-pos-i-lypi-mas-klevei-to-dikaioma-tou-thymoy.html

Please follow and like us:
error0

Όλα πάνε καλά! Ω ναι! Τι κρίμα!

Κάποιες φορές αντιμετωπίζουμε σοβαρά προβλήματα που μας κάνουν να αισθανόμαστε λύπη και άλλες φορές αισθανόμαστε απλά «πεσμένοι» χωρίς κάποιον εμφανή λόγο.

Όλα πάνε καλά!

Τα καλά νέα είναι ότι υπάρχουν κάποια βήματα που μπορείτε να ακολουθήσετε για να αντιμετωπίσετε τη λύπη και να αισθανθείτε καλύτερα, αλλά πρώτα, ας προσπαθήσουμε να προσδιορίσουμε τι προκαλεί τη θλίψη σας. Μπορεί να αισθάνεστε λυπημένοι και να μην μπορείτε να το εξηγήσετε καθώς δεν αντιμετωπίζετε κάποιο σημαντικό πρόβλημα και μπορεί να αναρωτιέστε γιατί σας συμβαίνει αυτό.

Πιο συνηθισμένοι λόγοι για την ανεξήγητη λύπη:

Έλλειψη κινήτρου ή ενθουσιασμού

Με άλλα λόγια, απλά βαριέστε. Η έλλειψη ενθουσιασμού μας κάνει να νιώθουμε κολλημένοι σε μία ρουτίνα και δυστυχισμένοι. Όταν έχουμε να περιμένουμε κάτι ευχάριστο και να είμαστε ενθουσιασμένοι για αυτό, τότε είμαστε πιο κοντά στη χαρά. Ίσως είναι ώρα να αναλάβετε μια νέα πρόκληση, να μάθετε κάτι καινούριο, να βρείτε ένα νέο χόμπι ή να ταξιδέψετε κάπου προκειμένου να αλλάξατε παραστάσεις και να αισθανθείτε και πάλι ζωντάνια.

Μοναξιά

Ίσως να έχετε δίπλα σας ανθρώπους με τους οποίους δεν αισθάνεστε ότι είστε συνδεδεμένοι. Είναι πιθανό ότι με τον καιρό, να έχετε αναπτύξει ενδιαφέροντα, αξίες και πρότυπα διαφορετικά από αυτά των φίλων και της οικογένειάς σας και τώρα αισθάνεστε μοναξιά και παρεξηγημένοι. Μπορεί να λαχταρούσατε να έχετε μία ζωή διαφορετική από αυτή που έχετε τώρα και διαφορετική από αυτή που οι περισσότεροι άνθρωποι στο περιβάλλον σας σάς καθοδηγούν να έχετε, αλλά δεν μπορείτε όμως να καταλάβετε πώς να ικανοποιήσετε αυτή την επιθυμία σας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα έντονα συναισθήματα λαχτάρας, θλίψης και πόνου.

Αίσθηση του ανικανοποίητου

Μπορεί να έχετε μια μεγάλη οικογένεια, μία πετυχημένη καριέρα και φίλους, να ζείτε σε ένα ωραίο σπίτι, να έχετε ενδιαφέροντα χόμπι και παρ’ όλα αυτά να αισθάνεστε λυπημένοι. Συχνά, η αιτία αυτής της θλίψης είναι μια βαθιά εσωτερική σύγκρουση ανάμεσα στα δικά σας προσωπικά πρότυπα και τις αξίες και στον τρόπο που ζείτε τη ζωή σας. Η σταδιοδρομία σας μπορεί να είναι πετυχημένη, αλλά μπορεί να μην είναι αυτό που θέλατε αρχικά για εσάς ή ίσως να ανησυχείτε κρυφά για κάποια ηθικά ζητήματα που σχετίζονται με την εργασία σας.

Μπορεί να έχετε το σπίτι των ονείρων σας, ένα ωραίο αυτοκίνητο και χρήματα, αλλά αν πάντα λαχταρούσατε για την απλότητα, ίσως μέσα σας να αισθάνεστε ένοχα και άβολα με αυτόν τον τρόπο ζωής. Κάθε φορά που αποτυγχάνουμε να ανταποκριθούμε στις δικές μας εσωτερικές προδιαγραφές, το αποτέλεσμα είναι συνήθως δυστυχία και μία αίσθηση μελαγχολίας.

Έλλειψη ελέγχου στο περιβάλλον σας

Για να είμαστε ευτυχείς, χρειαζόμαστε να έχουμε ένα βαθμό ελέγχου του περιβάλλοντός μας. Ενώ πρέπει να δεχτούμε ότι ποτέ δεν θα έχουμε τον απόλυτο έλεγχο για ό,τι συμβαίνει στη ζωή μας, πρέπει να είμαστε σε θέση να ελέγχουμε βασικά πράγματα όπως το χρόνο μας, τη δουλειά μας, τον ελεύθερο χρόνο μας και να είμαστε σε θέση να κάνουμε και κάποιες άλλες βασικές επιλογές.

Αν εργάζεστε υπερβολικά ή ζείτε σε ένα εξαιρετικά ελεγχόμενο περιβάλλον όπου κάποιος άλλος αποφασίζει τα πάντα για σας, ίσως να αρχίσετε να αισθάνεστε απογοητευμένοι και λυπημένοι. Δυστυχώς στη σύγχρονη κοινωνία, απαιτείται από τους ανθρώπους να εντυπωσιάζουν συνεχώς τους άλλους και να ανησυχούν για το τι σκέφτονται οι άλλοι γι’ αυτούς, με αποτέλεσμα να αισθάνονται παγιδευμένοι και ελεγχόμενοι.

Υπερανάλυση

Πολλά από τα προβλήματά μας είναι πραγματικά προβλήματα μόνο και μόνο επειδή συνεχίζουμε να τα σκεφτόμαστε. Αν συχνά βρίσκεστε κολλημένοι να σκέφτεστε κάτι που συνέβη ή κάτι που αναμένετε να συμβεί, πιθανότατα να υπεραναλύετε. Η έντονη εστίασή σας σε ένα πρόβλημα μπορεί να φαίνεται πολύ χειρότερη από ό, τι πραγματικά είναι και ίσως ακόμη και να αρχίσετε να φαντάζεστε προβλήματα που ούτε καν υπάρχουν.

Είναι τόσο δύσκολο να ξεκολλήσουμε από αυτή τη συνήθεια, αλλά χρειάζεται να προσπαθήσουμε. Κάποιοι από εμάς έχουμε μια φυσική τάση για υπερβολική ενδοσκόπηση και φαίνεται να μας απασχολούν διαρκώς οι σκέψεις μας και να μην νιώθουμε χαλαροί και χαρούμενοι. Η καταπολέμηση αυτής της συνήθειας είναι δύσκολη, αλλά δυνατή μαθαίνοντας να εστιάζουμε έξω από τον εαυτό μας και να αρχίσουμε να ενδιαφερόμαστε για άλλους ανθρώπους ή/και πράγματα.

Υποβόσκοντα προβλήματα υγείας

Τέλος, είναι πιθανό η ανεξήγητη θλίψη σας να προέρχεται από ένα πρόβλημα υγείας για το οποίο δεν γνωρίζετε. Η κατάθλιψη, η διπολική διαταραχή, το προεμμηνοροϊκό σύνδρομο, ο υποθυρεοειδισμός και οι ορμονικές αλλαγές είναι μερικές πιθανότητες. Αν αισθάνεστε συχνά λυπημένοι ή αν η θλίψη σας είναι συντριπτική, αποτελεί προτεραιότητα να αποκλείσετε πρώτα αυτά τα ενδεχόμενα.

Πώς να διαχειριστείτε την ανεξήγητη θλίψη

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πρέπει πρώτα να αποκλειστούν τυχόν προβλήματα υγείας. Αν υποπτεύεστε ότι ο λόγος της ανεξήγητης θλίψης σας μπορεί να είναι μια από τις ασθένειες που αναφέρονται παραπάνω, μιλήστε με τον οικογενειακό γιατρό σας για το πώς να αντιμετωπίσετε το πρόβλημα.

Αν δεν έχετε προφανείς σωματικούς λόγους να αισθάνεστε λυπημένοι, μπορείτε να κάνετε πολλά για να ανακουφιστείτε από αυτό το συναίσθημα και να ζήσετε μια πιο ευτυχισμένη ζωή. Πρώτα απ’ όλα, προσπαθήστε να δείτε πιο βαθιά αυτό που νιώθετε:

  • Τι ακριβώς είναι αυτό που σας ενοχλεί; Μήπως υπεραναλύετε; Προσπαθήστε να εστιάζετε σε κάτι έξω από τον εαυτό σας.
  • Είναι απαιτητική η δουλειά σας; Βρείτε έναν τρόπο να μειώσετε τις ώρες ή να σκεφτείτε να ακολουθήσετε μια διαφορετική καριέρα.
  • Ο σύζυγός σας είναι φροντιστικός αλλά και υπερβολικά χειριστικός; Προσπαθήστε να συζητήσετε μαζί για να λύσετε τα προβλήματά σας.
  • Απλά βαριέστε; Δοκιμάστε να αποκτήσετε μια νέα δεξιότητα.
  • Σας λείπει το κίνητρο; Διαβάστε βιβλία, πηγαίνετε ένα ταξίδι ή βρείτε έναν τρόπο να βρεθείτε σε ένα περιβάλλον όπου όλες οι αισθήσεις σας θα διεγείρονται επαρκώς.

Καλοί τρόποι για να ξεκινήσετε, είναι να μιλήσετε σε ένα πρόσωπο που εμπιστεύεστε ή να κρατήσετε ένα ημερολόγιο. Ορισμένες φορές μπορεί να διαπιστώσετε ότι πρέπει να κάνετε δραστικές αλλαγές στον τρόπο ζωής σας για να αισθανθείτε και πάλι καλά, ωστόσο είναι σημαντικό να θυμάστε ότι αυτές οι αλλαγές δεν πρέπει να επηρεάζουν αρνητικά κανέναν (για παράδειγμα τον/την σύζυγό σας, τα παιδιά σας, την οικογένειά σας).

Ένας ψυχολόγος μπορεί να σας βοηθήσει όχι μόνο να καθορίσετε ποιο είναι το βασικό πρόβλημα, αλλά και να βρεθεί μια λύση που να είναι κατάλληλη για εσάς και τους δικούς σας ανθρώπους.

Πηγή: https://www.psychologynow.gr/arthra-psyxologias/prosopikotita/gnostiki-psyxologia/4306-giati-niothoume-lypimenoi-akoma-kai-otan-ola-pane-kala.html

Please follow and like us:
error0