Το εσωτερικό παιδί που κρύβουμε μέσα μας


Τι μπορεί να έχει συμβεί που να έχει πληγώσει το εσωτερικό παιδί που κρύβουμε μέσα μας; Ποιο σημείο στη ζωή σας μπορεί να το προκάλεσε αυτό; Και πάνω απ ‘όλα: είναι δυνατή η θεραπεία των τραυμάτων μας και μπορεί η θεραπεία να έχει διάρκεια; Το παρόν άρθρο δίνει τις απαντήσεις…

Το εσωτερικό παιδί που  κρύβουμε μέσα μας

Κάθε άνθρωπος χρειάζεται έναν τόπο, όπου αισθάνεται ασφαλής και καλοδεχούμενος. Κάθε άνθρωπος επιθυμεί έναν τόπο, όπου μπορεί να χαλαρώσει και να είναι ο εαυτός του.

Στην ιδανική περίπτωση το μέρος αυτό υπήρξε το πατρικό μας σπίτι. Αν έχουμε αισθανθεί ότι οι γονείς μας μάς αγάπησαν και μας αποδέχτηκαν ως παιδιά, τότε είχαμε ένα ζεστό σπιτικό. Κι αυτό το θετικό «συναίσθημα» που έχουμε μέσα μας από την παιδική ηλικία μάς συντροφεύει στη ζωή: αισθανόμαστε ασφαλείς στον κόσμο και στη ζωή μας. Έχουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας και στους άλλους ανθρώπους.

Όχι λίγοι άνθρωποι συνδέουν όμως την παιδική τους ηλικία με κατά βάση αρνητικές εμπειρίες, κάποιοι ίσως και με τραυματικές.Κάποιοι άνθρωποι είχαν μία δυστυχισμένη παιδική ηλικία, αλλά έχουν απωθήσει αυτές τις αναμνήσεις. Δεν μπορούν καθόλου να τις θυμηθούν. Άλλοι πάλι ισχυρίζονται ότι η παιδική τους ηλικία ήταν «φυσιολογική» ή «ευτυχισμένη», κάτι που αποδεικνύεται «αυταπάτη», αν εξεταστεί πιο προσεκτικά.

Ακόμα όμως και σ’ αυτές τις περιπτώσεις όπου τα άτομα προσπαθούν να απωθήσουν και να «μειώσουν» τις αρνητικές αυτές εμπειρίες, αποδεικνύεται ότι δυσκολεύονται να εμπιστευτούν τον εαυτό τους και τους άλλους. Υπάρχουν προβλήματα αυτοεκτίμησης, αμφιβολίες για το αν ο απέναντί τους τούς συμπαθεί, δεν τους αρέσει ο εαυτός τους, έχουν πολλές ανασφάλειες και προβλήματα στις σχέσεις τους.

Δεν μπόρεσαν να αναπτύξουν το αίσθημα της εμπιστοσύνης στην παιδική τους ηλικία και ψάχνουν αυτό το αίσθημα ασφάλειας και προστασίας, που τους έλειψε, στις σχέσεις τους με τους άλλους ανθρώπους. Και συνεχώς απογοητεύονται γιατί οι άλλοι -στην καλύτερη περίπτωση- μόνο σποραδικά θα μπορέσουν να τους δώσουν αυτό το συναίσθημα. Δεν συνειδητοποιούν ότι πέφτουν σε μία παγίδα: Αν δεν υπάρχει αυτό το «συναίσθημα» μέσα μας, δεν μπορούμε να το βρούμε στον έξω κόσμο.

Αυτές οι επιρροές από την παιδική ηλικία αναφέρονται από μερικούς ψυχολόγους ως το «εσωτερικό παιδί». Το εσωτερικό παιδί είναι, λοιπόν, το σύνολο όλων αυτών των παιδικών επιρροών, καλών και κακών, που ζήσαμε μέσω των γονιών μας και άλλων σημαντικών ατόμων της παιδικής ηλικίας. Τις περισσότερες από αυτές τις εμπειρίες δεν τις θυμόμαστε συνειδητά. Το εσωτερικό μας παιδί είναι στο μεγαλύτερο βαθμό του ασυνείδητο.

Πάνω από όλα, οι αρνητικές επιρροές δημιουργούν προβλήματα στην ενήλικη ζωή. Το παιδί μέσα μας κάνει ό,τι μπορεί για να αποφύγει να ξαναζήσει τις απογοητεύσεις που έζησε παλιά. Και παράλληλα καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια για να ικανοποιήσει τις επιθυμίες του για ασφάλεια και αναγνώριση, που δεν ικανοποιήθηκαν στην παιδική ηλικία.

Ενώ λοιπόν σε συνειδητό επίπεδο είμαστε ανεξάρτητοι ενήλικες που καθορίζουμε τη ζωή μας, σε ασυνείδητο επίπεδο το «εσωτερικό μας παιδί» επηρεάζει την αντίληψη, την σκέψη, τα συναισθήματα και τις πράξεις μας. Και μάλιστα σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό απ’ ότι η λογική μας.

Το «εσωτερικό παιδί» δεν ευθύνεται μόνο για εντάσεις στις σχέσεις, αλλά και για πολλές άλλες δυσκολίες της ενήλικης ζωής. Αν αναγνωρίσουμε «το εσωτερικό μας παιδί» και συμφιλιωθούμε μαζί του, τότε μπορούμε να κατανοήσουμε τις «πληγές» του, να τις αποδεχτούμε και σε κάποιο βαθμό να τις γιατρέψουμε.

Έτσι μπορεί να ενισχυθεί η αυτοεκτίμησή μας, να έχουμε αρμονικότερες και ευτυχισμένες σχέσεις με τους άλλους και καλύτερη ποιότητα ζωής. Η δουλειά με το «εσωτερικό μας παιδί» είναι κάτι που συμβαίνει μέσα στο ασφαλές πλαίσιο που παρέχει η ψυχοθεραπεία.

Το «γεγονός ορόσημο» που πλήγωσε το εσωτερικό μας παιδί

Ποια γεγονότα στην παιδική ηλικία μπορούν να μας επηρεάσουν ως ολοκληρωμένους άνδρες και γυναίκες; Υπάρχουν πολλές θεωρίες που προσπαθούν να εξηγήσουν αυτή την κατάσταση, μία από τις οποίες είναι αυτή που βασίζεται σε ένα «γεγονός ορόσημο».

Ένα συγκεκριμένο γεγονός μπορεί να είχε σημαντική επιρροή πάνω μας και να έχει «σφυρηλατήσει» την προσωπικότητά μας. Βασικά συμβαίνει αυτό: από τη γέννησή μας ζούμε σε μια «άνετη εξέλιξη» που επιτρέπει την επιβίωσή μας και μας παρέχει όλα όσα χρειαζόμαστε (φαγητό, στοργή, καταφύγιο κλπ.). Ωστόσο, μια μέρα γίνεται κάτι που μας αλλάζει για πάντα, που ξαφνικά μας απομακρύνει από αυτή την «άνετη εξέλιξη».

Στις περισσότερες περιπτώσεις το γεγονός αυτό συνδέεται με πολύ οδυνηρά συναισθήματα όπως ο θάνατος, ο φόβος, ο χωρισμός, η ατυχία κλπ. Αλλά είναι κάτι που μπορεί, εξωτερικά να φαίνεται ασήμαντο, όπως μια λέξη, μια στάση ή μια απόφαση.


Τι είδους τραύματα μπορεί να φέρει το εσωτερικό παιδί σας;

Ένας απόμακρος πατέρας, μία τελειομανής μητέρα, ένας αυταρχικός παππούς, μια δυσλειτουργική οικογένεια. Το εσωτερικό παιδί μπορεί να έχει τραυματιστεί από γεγονότα που «πίκραναν» την παιδική ηλικία του. Μεταφέρει μαζί του τα τραύματα του παρελθόντος και τα επαναλαμβάνει ως πρότυπα ή συμπεριφορές ως ενήλικας.

Προκειμένου να έχουμε μία καλή συναισθηματική υγεία είναι απαραίτητο να βοηθήσουμε το εσωτερικό μας παιδί να θεραπεύσει τις πληγές του με απόλυτη αφοσίωση και υπευθυνότητα. Δεν έχει νόημα να τοποθετήσουμε ένα τσιρότο εκεί που απαιτείται χειρουργική επέμβαση ή να υποβαθμίσουμε ένα επαναλαμβανόμενο σύμπτωμα.

Μπορώ να θεραπεύσω το εσωτερικό παιδί μου;

Το «εσωτερικό παιδί» δεν ευθύνεται μόνο για εντάσεις στις σχέσεις, αλλά και για πολλές άλλες δυσκολίες της ενήλικης ζωής. Αν αναγνωρίσουμε «το εσωτερικό μας παιδί» και συμφιλιωθούμε μαζί του, τότε μπορούμε να κατανοήσουμε τις «πληγές» του, να τις αποδεχτούμε και σε κάποιο βαθμό να τις γιατρέψουμε.Έτσι μπορεί να ενισχυθεί η αυτοεκτίμησή μας, να έχουμε αρμονικότερες και ευτυχισμένες σχέσεις με τους άλλους και καλύτερη ποιότητα ζωής. Η δουλειά με το «εσωτερικό μας παιδί» είναι κάτι που συμβαίνει μέσα στο ασφαλές πλαίσιο που παρέχει η ψυχοθεραπεία.

Για να ξεκινήσουμε τη θεραπεία είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι στην ουσία αντιμετωπίζουμε ένα τραυματισμένο παιδί και πρέπει να γίνουμε φίλοι μαζί του έτσι ώστε να μπορέσει να μας εμπιστευτεί.

Για να μας εμπιστευτεί ως ενήλικες που έχουμε γίνει, πρέπει να του προσφέρουμε αυτό που χρειάζεται. Χωρίς ποτέ να φωνάζουμε, να θυμώνουμε ή να εκτοξεύουμε απειλές. Γιατί με αυτόν τον τρόπο το μόνο που κάνουμε είναι να χειροτερεύουμε την πληγή του.

Εάν, για παράδειγμα, το τραύμα οφείλεται στο γεγονός ότι οι γονείς μας δεν μας έδειχναν την αγάπη που θέλαμε, θεραπεύουμε το εσωτερικό παιδί μας δίνοντάς του όλη την αγάπη στον κόσμο. Αν έχει υποστεί παραμέληση, του δείχνουμε ότι έχει αξία, του αφιερώνουμε χρόνο δίνοντάς του προτεραιότητα. Έτσι θα κερδίσουμε την εμπιστοσύνη του.

Μιλάμε μαζί του υπομονετικά, του λέμε ότι λυπούμαστε για τον πόνο του και, πάνω απ’ όλα, ότι θέλουμε να το βοηθήσουμε. Το ρωτάμε πώς νιώθει, πώς μπορούμε εμείς να το κάνουμε ευτυχισμένο και ότι είμαστε πρόθυμοι να προσπαθήσουμε έτσι ώστε μαζί να επιτύχουμε το στόχο που επιθυμεί.

Πρόκειται για την ένταξή του πίσω στη ζωή μας. Έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε όλα όσα έχουμε δημιουργήσει παρά τις δυσκολίες που μας στάθηκαν εμπόδιο. Έχει να κάνει με το να του δώσουμε το δικαίωμα να εκφέρει τη δική του γνώμη στις αποφάσεις που παίρνουμε και να απολαμβάνουμε μαζί τη ζωή.

Πηγή: https://www.psychologynow.gr

Η Φύση θεραπεύει

Οι άνθρωποι αφιερώνουν όλο και λιγότερο χρόνο για να απολαύσουν την ύπαιθρο και τη φύση. Η πρόσφατη τάση τους να απομακρύνονται από τη φύση έχει πάρει απίστευτες διαστάσεις: ορισμένες μελέτες εκτιμούν πως οι άνθρωποι πλέον αφιερώνουν 25% λιγότερο χρόνο στη φύση από ό,τι πριν από 20 χρόνια. Αυτή είναι μία δυσάρεστη εξέλιξη, όχι μόνο λόγω των σωματικών πλεονεκτημάτων που έχει κανείς όταν βρίσκεται στη φύση, αλλά και λόγω των ψυχολογικών!

Η Φύση θεραπεύει

Ακολουθούν 10 από τους πιο αξιόλογους τρόπους με τους οποίους η επαφή με τη φύση μπορεί να θεραπεύσει την ψυχή και το μυαλό μας.

1. Αίσθηση ζωντάνιας

Η παρατεταμένη παραμονή μέσα στο σπίτι, δημιουργεί στον άνθρωπο ένα νεκρό, επίπεδο συναίσθημα, ενώ αρκετές μελέτες έχουν επιβεβαιώσει ότι η επαφή με τη φύση κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται πιο ζωντανοί (Ryan et al., 2010). Αυτό δεν οφείλεται μόνο στη σωματική δραστηριότητα, αλλά και η φύση από μόνη της επηρεάζει θετικά τον άνθρωπο.

Η ίδια η φύση κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται πιο ευτυχισμένοι, υγιείς και ενεργητικοί. Ο καθηγητής Ρίτσαρντ Ράιν, ο οποίος έχει μελετήσει το πώς η φύση ωφελεί το μυαλό, δηλώνει: «Η φύση είναι η κινητήριος δύναμη για την ψυχή. Συχνά, όταν αισθανόμαστε εξαντλημένοι, σκεφτόμαστε ότι θέλουμε ένα φλιτζάνι καφέ για να ‘ανέβουμε’, αλλά η έρευνα δείχνει ότι ένας καλύτερος τρόπος για να ενεργοποιηθεί το μυαλό μας είναι να συνδεθούμε με τη φύση».

Και αυτή η επιπλέον ζωτικότητα έχει ακόμα πολλά οφέλη: «Η έρευνα έχει δείξει ότι οι άνθρωποι με μεγαλύτερη αίσθηση ζωντάνιας δεν έχουν μόνο περισσότερη ενέργεια για πράγματα που θέλουν να κάνουν, αλλά γίνονται και πιο ανθεκτικοί σε σωματικές ασθένειες. Μία σίγουρη διέξοδος για καλύτερη υγεία μπορεί να είναι η αφιέρωση περισσότερου χρόνου στο φυσικό περιβάλλον».

2. Αύξηση της δημιουργικότητας κατά 50%

Η παραμονή στη φύση για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να έχει σημαντική επίδραση στη δημιουργικότητα. Μια πρόσφατη μελέτη, ερεύνησε συμμετέχοντες που έκαναν ένα ταξίδι τεσσάρων ή έξι ημερών σε ένα ήρεμο μέρος.

Η μελέτη τους έδειξε ότι «… τέσσερις ημέρες παρουσίας στη φύση και με την αντίστοιχη αποσύνδεση από τα διάφορα μέσα τεχνολογίας, αυξάνουν την απόδοση της δημιουργικότητας και της επίλυσης προβλημάτων σε ένα ποσοστό 50%», (Atchley et al., 2012)

Γιατί προκύπτει αυτό το αποτέλεσμα; Οι ψυχολόγοι εξηγούν: «Η σύγχρονη κοινωνία μας είναι γεμάτη από αιφνίδια γεγονότα και θορύβους (κόρνες, ήχους τηλεφώνων, συναγερμούς, τηλεόραση κλπ) που αποσπούν την προσοχή μας. Αντίθετα, το φυσικό περιβάλλον σχετίζεται με μία ήπια, απαλή γοητεία, επιτρέποντας στον οργανισμό μας να αναζωογονηθεί» (Atchley et al., 2012).

3. Μείωση του στρες

Οι Ιάπωνες είναι μεγάλοι οπαδοί των περιπάτων στο δάσος για την ενίσχυση της ψυχικής υγείας τους. Η πρακτική αυτή ονομάζεται «Shinrin-Yoku», που κυριολεκτικά σημαίνει «κολύμβηση μέσα στο δάσος». Μια μελέτη που έγινε από Ιάπωνες ερευνητές διαπίστωσε ότι η πρακτική αυτή είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για τα άτομα που υποφέρουν από έντονο στρες (Morita et al., 2006).

Η μελέτη τους, ερεύνησε 498 ανθρώπους και διαπίστωσε ότι το «Shinrin-Yoku» μείωσε την επιθετικότητα και την κατάθλιψη και αύξησε την ενέργεια τους σε σχέση με τις ομάδες ελέγχου.

4. Υποχώρηση των συμπτωμάτων άνοιας

Η ύπαρξη κήπων στις κλινικές μπορεί να έχουν θεραπευτικά οφέλη για όσους πάσχουν από άνοια, σύμφωνα με μια ανασκόπηση 17 ξεχωριστών μελετών (Whear et al., 2014). Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Έξετερ, διαπίστωσαν ότι η ύπαρξη κήπων μειώνει τη διέγερση των ασθενών, ενθαρρύνει τη δραστηριότητα και προάγει τη χαλάρωση.

Η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Ρεμπέκα Γουίαρ, υποστηρίζει: «Υπάρχει ένα αυξανόμενο ενδιαφέρον για τη βελτίωση των συμπτωμάτων της άνοιας, χωρίς τη χορήγηση φαρμάκων. Πιστεύουμε ότι η φύση μπορεί να ωφελήσει τους πάσχοντες από άνοια, παρέχοντάς τους μία αισθητική διέγερση και ένα περιβάλλον που προκαλεί όμορφες αναμνήσεις. Δεν προσφέρουν μόνο την ευκαιρία να χαλαρώσει κανείς σε μια γαλήνια ατμόσφαιρα αλλά ταυτόχρονα να μπορούν να ανακληθούν δεξιότητες και συνήθειες που ήταν απολαυστικές κατά το παρελθόν».

5. Βελτίωση της μνήμης

Η βραχυπρόθεσμη μνήμη μπορεί να βελτιωθεί κατά 20% από το περπάτημα στη φύση ή ακόμη απλά κοιτάζοντας μια εικόνα ενός φυσικού τοπίου. Ο Marc G. Berman και οι συνεργάτες του στο Πανεπιστήμιο του Μίτσιγκαν ήθελαν να δοκιμάσουν την επίδραση του φυσικού τοπίου στη γνωστική λειτουργία (Berman, Jonides & Kaplan, 2008).

Στην πρώτη από τις δύο μελέτες, δόθηκε στους συμμετέχοντες μία άσκηση 35 λεπτών που περιελάμβανε επαναλαμβανόμενους τυχαίους αριθμούς που στέλνονταν πίσω στον πειραματιστή, αλλά με αντίστροφη σειρά. Μετά από αυτό τους ζητήθηκε να κάνουν μια βόλτα, η μια ομάδα γύρω από ένα κήπο γεμάτο δέντρα και φυτά και η άλλη σε έναν πολυσύχναστο δρόμο της πόλης, ενώ και οι δύο ομάδες παρακολουθούνταν με συσκευές GPS.

Όλοι οι συμμετέχοντες επανέλαβαν το τεστ μνήμης, όταν επέστρεψαν. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι επιδόσεις των ανθρώπων μετά την περιπλάνηση στη φύση βελτιώθηκαν κατά σχεδόν 20%, σε σύγκριση με όσους έκαναν βόλτα στον πολυσύχναστο δρόμο, οι οποίοι δεν παρουσίασαν καμία βελτίωση.

6. Μεγαλύτερη αίσθηση του «ανήκειν»

Μια μικρή μελέτη 10 παιδιών προερχόμενο από ένα χριστιανικό υπόβαθρο, διαπίστωσε ότι εκείνοι που αφιέρωναν περισσότερο χρόνο εκτός σπιτιού, ένιωθαν μια ισχυρή αίσθηση «ανήκειν» στον κόσμο. Επίσης, ενώ βρίσκονταν σε εξωτερικούς χώρους, ενισχύθηκε η εκτίμηση των παιδιών για την ομορφιά του τοπίου.

Αυτά τα παιδιά πρόσεξαν περισσότερο τα χρώματα, τη συμμετρία και την ισορροπία στη φύση, καθώς εμφάνισαν μεγαλύτερη φαντασία και περιέργεια. Η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Γκρέτελ Βαν Βίερεν δηλώνει: «Πρώτη φορά βλέπουμε μία γενιά που βρίσκεται συνεχώς «καλωδιωμένη», οπότε τι μας λέει αυτό; Ότι ο σύγχρονος τρόπος ζωής έχει δημιουργήσει μια απόσταση μεταξύ των ανθρώπων και της φύσης, που τώρα συνειδητοποιούμε ότι δεν μας κάνει καλό μέσα από μία σειρά ποικίλων τρόπων.Έτσι προκύπτει ένα τρομακτικό ερώτημα: Πώς θα επηρεάσει τα παιδιά μας η απομάκρυνση από τη φύση και πώς θα μπορέσουμε να τη διαχειριστούμε»;

7. Προαγωγή της ψυχικής υγείας μέσα στην πόλη

Υπάρχει ακόμη ελπίδα για εκείνους που ζουν στις πόλεις. Τα οφέλη της φύσης για την ψυχική υγεία των ανθρώπων, δεν περιορίζονται σε όσους ζουν στην ύπαιθρο. Η μετάβαση σε μια πιο πράσινη, αστική περιοχή ενισχύει την ψυχική υγεία για τρία τουλάχιστον έτη.

Ο επικεφαλής ερευνητής Ίαν Άλκοκ, δηλώνει: «Έχουμε δείξει ότι τα άτομα που μετακομίζουν σε πιο πράσινες περιοχές μέσα στο αστικό πλαίσιο, παρουσιάζουν σημαντικές και μακροχρόνιες βελτιώσεις στον τομέα της ψυχικής υγείας. Αυτά τα ευρήματα είναι σημαντικά για τους πολεοδόμους, προκειμένουν να εισάγουν νέους χώρους πρασίνου στις πόλεις μας, γεγονός που θα μπορούσε να προσφέρει μακροπρόθεσμα και διαρκή οφέλη για τις τοπικές κοινότητες».

8. Αύξηση της αυτοεκτίμησης

Όλα τα είδη άσκησης στη φύση μπορεί να ενισχύσουν την αυτοπεποίθησή σας. Και είναι εκπληκτικό το πόσο λίγο χρειάζεται να προσπαθήσετε. Μια κριτική μετα-ανάλυση, επεξεργάστηκε στοιχεία από 1.252 άτομα που συμμετείχαν σε 10 διαφορετικές μελέτες.

Σε αυτή την έρευνα παρά το γεγονός ότι οι διάφορες δραστηριότητες των ανθρώπων που μελετήθηκαν διέφεραν σημαντικά, συμπεριλαμβανομένων της κηπουρικής, του περπατήματος, της ποδηλασίας, της κωπηλασίας, του ψαρέματος και της ιππασίας, διαπιστώθηκε ότι μόλις 5 λεπτά «πράσινη άσκηση» αρκούν για να δώσουν μεγαλύτερη ώθηση στην αυτοεκτίμηση.  

9. Βελτίωση των συμπτωμάτων ADHD

Τα παιδιά με Σύνδρομο Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας που παίζουν περισσότερο σε εξωτερικούς χώρους, παρουσιάζουν λιγότερο σοβαρά συμπτώματα, σύμφωνα με έρευνα. Οι Τάλυρορ και Κουο (2011) διαπίστωσαν ότι μεταξύ των 400 παιδιών που είχαν διάγνωση ADHD, εκείνα που συνήθως έπειζαν σε εξωτερικούς χώρους με πράσινο, είχαν καλύτερη συγκέντρωση. Όχι μόνο αυτό, αλλά επίσης ήταν συνήθως πιο ήρεμα, χαλαρά και πιο ευτυχισμένα.

Η μελέτη διαπίστωσε ακόμη ότι τα παιδιά που κάθονταν σε εσωτερικούς χώρους κοιτάζοντας έξω σε ένα καταπράσινο χώρο, είχαν καλύτερες επιδόσεις από εκείνα που ήταν έξω, αλλά βρίσκονταν σε ένα αστικό περιβάλλον χωρίς δέντρα ή γρασίδι. Αυτή είναι η δύναμη των χώρων πρασίνου.

10. Το μυαλό εργάζεται σε πλήρη συγχρονισμό

Γαλήνιες φυσικές σκηνές, όπως η εικόνα μίας ήρεμης θάλασσας ή ενός ηλιοβασιλέματος, προκαλούν συγχρονισμένη λειτουργία σε ζωτικής σημασίας περιοχές του εγκεφάλου, σύμφωνα με τους ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ. Αντίθετα, σε αστικό περιβάλλον όπως για παράδειγμα στους δρόμους, διαταράσσεται η συγχρονιστική λειτουργία στον εγκέφαλο.

Ο Δρ Μάικλ Χάντερ, ο οποίος ηγείται της έρευνας, δήλωσε: «Οι άνθρωποι μέσα από την επαφή τους με τη φύση, βιώνουν ένα αίσθημα γαλήνης ως μια κατάσταση ηρεμίας και περισυλλογής, το οποίο είναι αναζωογονητικό σε σχέση με τα αποτελέσματα του άγχους που προκαλούνται από την έντονη προσοχή στην καθημερινότητά τους. Είναι γνωστό ότι το φυσικό περιβάλλον προκαλεί συναισθήματα γαλήνης ενώ το τεχνητό, αστικό περιβάλλον βιώνεται ως μη ήρεμο».

Πηγή: https://www.psychologynow.gr/arthra-psyxologias/koinonia/koinoniki-symperifora/236-10-tropi-pu-i-fisi-liturgi-therapeftika-ya-tin-psichi-ke-to-mialo.html

Το συναίσθημα του φόβου

Όλοι μας έχουμε βιώσει το συναίσθημα του φόβου σε κάποια φάση στη ζωή μας. Όλοι μας φοβόμαστε κάτι. Για την ακρίβεια, είναι πάρα πολλές οι φορές που ο φόβος μας κρατάει πίσω από το να κάνουμε αυτό που πραγματικά θέλουμε. Ορισμένες φορές, ο φόβος αφορά στο τι θα σκεφτούν οι άλλοι για εμάς, ενώ κάποιες άλλες φοβόμαστε μήπως βρεθούμε αντιμέτωποι με κάτι δυσάρεστο. Το συναίσθημα του φόβου είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης μας.

Στην πραγματικότητα, ο φόβος είναι η φυσική αντίδραση του σώματός μας σε ένα ερέθισμα. Αυτό μπορεί να είναι οτιδήποτε το μυαλό μας αντιλαμβάνεται ως «απειλή». Το σώμα προκειμένου να ανταποκριθεί σε αυτήν την απειλή επιστρατεύει την αντίδραση «πάλης ή φυγής». Ανεξάρτητα από το πόσο αρνούμαστε το συναίσθημα του φόβου, εκείνος είναι αναπόσπαστο κομμάτι της επιβίωσής μας.

Το συναίσθημα του φόβου
Φόβος

4 βήματα για την απελευθέρωση από το φόβο

1. Αποδέξου το φόβο σου

Αν δεν αποδεχτείς τους φόβους σου, τότε αυτοί θα συσσωρεύονται με την πάροδο του χρόνου. Ο φόβος δεν είναι απλά ένα συναίσθημα, αλλά μια μορφή ενέργειας. Κάθε ενέργεια που συσσωρεύεται, κάποια στιγμή θα χρειαστεί μια διέξοδο. Καμία ενέργεια δεν είναι εφικτό να αποθηκεύεται στο σώμα για πολύ καιρό. Όταν λοιπόν δεν επιτρέπεις στο φόβο σου να απελευθερωθεί, τότε θα εκφράζεται με δυσφορία και πόνο.

Προκειμένου να απελευθερωθείς από τους φόβους σου, θα χρειαστεί να καταβάλλεις ενέργεια. Δεν είναι εύκολο, ούτε όμως ακατόρθωτο. Είναι ζωτικής σημασίας να απελευθερωθείς από τους φόβους που σε εμποδίζουν.

2. Αναγνώρισε το φόβο σου

Οι περισσότεροι άνθρωποι τείνουν να προσποιούνται πως ένα τρομακτικό γεγονός τους άφησε αλώβητους. Θεωρούν πως προσπαθώντας να ξεχάσουν ή να αγνοήσουν το γεγονός πως αισθάνθηκαν φόβο, θα τον κάνει να εξαφανιστεί οριστικά δια μαγείας. Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι διαφορετική. Κάθε φορά που νιώθεις φόβο, είναι καλό να τον αναγνωρίζεις και να τον διαχειρίζεσαι. Αντί να προσπαθείς να δραπετεύσεις από τον φόβο σου, μπορείς να καθησυχάσεις τον εαυτό σου πως είναι φυσιολογικό να βιώνεις αυτό το συναίσθημα.

3. Επικοινώνησε με το φόβο σου

Κάθε φορά που βιώνεις φόβο, μάθε να επικοινωνείς μαζί του. Προσπάθησε να καταλάβεις γιατί ο φόβος σε κρατάει πίσω. Προκειμένου να έρθεις σε επαφή μαζί του, χρειάζεται πρώτα να παρατηρήσεις που ακριβώς στο σώμα σου έχει συσσωρευτεί η ενέργεια του φόβου. Μερικές φορές μπορεί να νιώθεις ένα σφίξιμο στην καρδιά, μια δυσφορία στο στομάχι ή μια ένταση στα άκρα σου. Εφόσον καταφέρεις να εντοπίσεις την πηγή της ενέργειας, τότε μπορείς και να επικοινωνήσεις μαζί της.

Ένας διάλογος με τους φόβους σου μπορεί να αποκαλύψει χρήσιμες και σημαντικές πληροφορίες. Θα είσαι πλέον σε θέση να κατανοήσεις την πηγή αυτού του συναισθήματος και τι χρειάζεται για να νιώσει ο εαυτός σου ασφαλής.

4. Βρες τρόπους να τον απελευθερώσεις

Μία πάπια μετά από μια διαμάχη τινάζει έντονα τις φτερούγες της προκειμένου να διώξει την ενέργεια του φόβου. Αντίστοιχα, μπορείς και εσύ να βρεις τρόπους για να απαλλαγείς από την αρνητική ενέργεια. Μπορεί να είναι το κλάμα, το ουρλιαχτό ή οποιαδήποτε ενεργητική σωματική κίνηση.

Εστίασε στο μέρος του σώματός σου όπου έχει συγκεντρωθεί ο φόβος και προσπάθησε να διαισθανθείς τι είδους δραστηριότητα αποζητά το σώμα σου. Μόλις τη βρεις, το μόνο που μένει είναι να παραδοθείς σε αυτή την κίνηση, να την εντείνεις και να την επαναλάβεις μέχρι να νιώσεις ηρεμία.

4 συμβουλές για συναισθηματική θεραπεία

Πολλοί άνθρωποι στις μέρες μας αντιμετωπίζουν δύσκολα συναισθήματα. Αρκετοί έχουν βιώσει καταστάσεις που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο τους έχουν «συντρίψει» συναισθηματικά. Σε ορισμένες περιπτώσεις, κάποιοι υποφέρουν τόσο πολύ, ώστε κλείνονται στον εαυτό τους, από φόβο ότι αν ανοιχτούν, οι άλλοι θα τους δουν διαφορετικά. Κάποιοι ανησυχούν πως τα συναισθήματά τους θα είναι κατακριτέα. Ενώ άλλοι, τρομάζουν πως δε θα μπορέσουν να εκπληρώσουν τις προσδοκίες που έχουν οι γύρω τους γι’ αυτούς.

1. Να είσαι ο Εαυτός σου

Είναι πολύ σημαντικό να μπορείς να είσαι ο εαυτός σου και να κάνεις αυτό που εσύ επιθυμείς, χωρίς να φοβάσαι την κριτική των άλλων. Βάλε τον εαυτό σου προτεραιότητα και μην επηρεάζεσαι από το πώς θέλουν οι άλλοι να είσαι.

2. Αναδιαμόρφωσε τον Εαυτό σου

Όλοι μας διαμορφώνουμε τον εαυτό μας ανάλογα με το περιβάλλον στο οποίο ζούμε. Δώσε στον εαυτό σου χρόνο για να χαλαρώσει και να σκεφτεί πως θα μπορούσε να μειώσει τη συναισθηματική δυσφορία που αισθάνεται. Γίνε ο τύπος ανθρώπου που μπορεί να διαχειρίζεται το άγχος του περισσότερο αποτελεσματικά. Εμπλούτισε την προσωπικότητά σου με θετικά στοιχεία που προηγουμένως δεν είχες.

3. Να αγαπάς και να αγαπιέσαι

Είναι απαραίτητο να αγαπάς τον εαυτό σου και να επιτρέπεις και στους άλλους να σε αγαπούν και να σε φροντίζουν. Μην κατακρίνεις αυτό που είσαι. Να νιώθεις πως αξίζεις την αγάπη τόσο τη δική σου όσο και των άλλων.

4. Κάνε ένα βήμα προς την αντιμετώπιση του υπερβολικού άγχους

Υποσχέσου στον εαυτό σου πως θα συνεχίσεις να δουλεύεις για την αντιμετώπιση του φόβου σου, ώστε να αποφεύγεις την περιττή ανησυχία ή το υπερβολικό άγχος.

Μπορεί να χρειάζεται μεγάλη δύναμη ψυχής για την απελευθέρωση από το φόβο. Η αντιμετώπιση του φόβου μας απαιτεί κουράγιο, το οποίο συχνά συνοδεύεται από την ικανότητά μας για συναισθηματική ρύθμιση.

Πηγή: https://www.psychologynow.gr/arthra-psyxologias/prosopikotita/fovos/7359-4-vimata-gia-na-apeleftherotheis-apo-tous-fovous-sou.html