Ο επόμενος βασιλιάς της Ρώμης

Ο επόμενος βασιλιάς της Ρώμης, αμέσως μετά τον Ρωμύλο, ήταν Σαβίνος και διορίστηκε από τον λαό κατά σύσταση της Συγκλήτου. Το όνομα του ήταν Νουμάς Πομπίλιος και έμεινε διάσημος για την ευσέβεια του και τη γνώση των ιερών τελετουργιών. Ο μεταγενέστεροι Ρωμαίοι των θεωρούσαν βασιλιά-φιλόσοφο. Έκανε τους Ρωμαίους να σταματήσουν να σκέπτονται τον πόλεμο και να ασχοληθούν με θεσμούς της ειρήνης, ιδρύοντας ιερατικά σώματα, θεσπίζοντας θρησκευτικό ημερολόγιο και ορίζοντας το σωστό τελετουργικό των θρησκευτικών τελετών.

Ο επόμενος βασιλιάς της Ρώμης
Ρωμαϊκό νόμισμα

Για να αποσπάσει από τους θεούς το ποιοι οιωνοί από ορατά φυσικά φαινόμενα, όπως οι κεραυνοί, έπρεπε να λαμβάνονται υπόψιν, και πώς, αφιέρωσε ένα βωμό στον Αβεντίνο λόφο στον Δία τον Καταιβάτη (Jupiter Elicius) και τον συμβουλεύτηκε με οιωνό. Ο Νουμάς έμαθε από τον Δία τη σωστή θυσία για να αποστρέφει τον κεραυνό. Οι κορυφές των δέντρων στον Αβεντίνο λόφο έτρεμαν και η γη υποχώρησε υπό το βάρος του Δία. Καρδιοχτύπησε ο βασιλιάς. Όταν βρήκε την ψυχραιμία του είπε: «Βασιλιά και πατέρα των θεών εκεί πάνω, πες μου το βέβαιο τρόπο να αποστρέφω τον κεραυνό, αν με καθαρά χέρια αγγίξαμε τις θυσίες σου, και αν σου το ζητά αυτό τώρα μια ευλαβική γλώσσα».

Ο θεός δέχτηκε την προσευχή του αλλά μίλησε με ανησυχητικά λόγια: «Κόψε ένα κεφάλι» είπε. Ο Νουμάς απάντησε: «Θα κόψω ένα κρεμμύδι ξεριζωμένο από τον κήπο μου». Ο θεός είπε: «Ενός ανθρώπου». Ο Νουμάς είπε: «Θα έχεις τα μαλλιά του». Τότε ο Δίας ζήτησε ενός έμψυχου την ψυχή και ο Νουμάς απάντησε: «Ενός ψαριού».

Έτσι ο Νουμάς νίκησε το πνεύμα του Δία, ο οποίος προφανώς περίμενε ανθρωποθυσία. Αλλά ο θεός δεν ένιωσε προσβεβλημένος. Γέλασε και είπε: «Εσύ, άνθρωπε, που δεν φοβάσαι να συζητάς με τους θεούς, πρόσεξε να εξιλεώνεις με αυτά τα πράγματα τους κεραυνούς μου. Αλλά εσένα, όταν αύριο ο θεός Ήλιος θα έχει ολοκληρώσει τη διαδρομή του, θα σου δώσω πλήρεις εγγυήσεις για την αυτοκρατορία σου». Μετά εξαφανίστηκε μέσα σε ένα κεραυνό.

Οι Ρωμαίοι ήταν λίγο δύσπιστοι απέναντι στον Νουμά, αλλά συγκεντρώθηκαν την άλλη μέρα και όταν μεσημέριασε, ο Νουμάς προσευχήθηκε και ζήτησε από τον Δία να εκπληρώσει την υπόσχεση του. Κεραυνός έπεσε από τον ξάστερο ουρανό και μαζί του μια ασπίδα με περίεργο σχήμα, με οδοντωτή καμπύλη και στις δύο πλευρές. Αφού η ασπίδα αυτή ήταν η τύχη της Ρώμης, ο Νουμάς έφτιαξε άλλες ένδεκα ολόιδιες για να ξεγελάσει τους επίδοξους κλέφτες.

Ο επόμενος βασιλιάς της Ρώμης, ο πολεμιστής Τύλλιος Οστίλλιος, που προσάρτησε στη Ρώμη την Άλβα, ήταν λιγότερο τυχερός στις δοσοληψίες του με τον Δία. Η θεϊκή δυσαρέσκεια για τους συνεχείς πολέμους του εκδηλώθηκε με βροχή λίθων και επακόλουθο λοιμό, και όταν ο Τύλλιος προσπάθησε να χρησιμοποιήσει κρυφά την εξιλαστήρια τελετή του Νουμά, έκανε λάθος, και ο ίδιος και το παλάτι κάηκαν από κεραυνό.

Ο επόμενος βασιλιάς, ο Άγγος Μάρκιος, εγγονός του Νουμά από τη μητέρα του, συνδύασε τα ενδιαφέροντα των δύο προκατόχων του και εισήγαγε την έννοια του «δίκαιου πολέμου». Σε μια τελετή, η επίσημη κήρυξη πολέμου κατά άλλης χώρας γινόταν μόνο αφού Ρωμαίος ιερέας επισκεπτόταν τη χώρα και καλούσε όποιον συνατούσε, και τον ίδιο τον Δία, να γίνει μάρτυρας στο ότι η Ρώμη ζητούσε ικανοποίηση εν ονόματι της θρησκείας και της δικαιοσύνης. Λένε πως ήταν αυτός που έφερε το νερό στην Ρώμη με υδραγωγείο.

Οι τρεις τελευταίοι βασιλείς της Ρώμης ήταν ο Ταρκύνιος ο πρεσβύτερος, ο Σέρβιος Τύλλιος και ο Ταρκύνιος ο Υπερήφανος. Ο Σέρβιος Τύλλιος ζούσε στο παλάτι του Ταρκύνιου του πρεσβύτερου. Μια μέρα, καθώς κοιμόταν, φλόγες φάνηκαν να παίζουν γύρω από το κεφάλι του, χωρίς να του κάνουν κακό. Όταν ξύπνησε, έσβησαν. Η βασίλισσα Τανακύλα το θεώρησε θεϊκό σημάδι και είπε στον Ταρκύνιο πως σημαίνε ότι το παιδί θα ήταν στήριγμα του σπιτιού τους. Όταν μεγάλωσε ο Σέρβιος Τύλλιος ο Τρακύνιος τον πάντρεψε με την κόρη του.

Οι γιοι του Άγγου Μαρκίου, που ο Ταρκύνιος είχε απομακρύνει με δόλο από τον θρόνο, δεν μπορούσαν να ανεχθούν την εύνοια του τελευταίου προς τον Σέρβιο και τον δολοφόνησαν. Η γυναίκα του Τανακύλα ρύθμισε τα πράγματα ώστε ο Σέρβιος να πάρει την εξουσία.

Ο Ταρκύνιος όμως ο πρεσβύτερος είχε δύο γιους, τον φιλόδοξο Λεύκιο Ταρκύνιο και τον Άρρωνα, οι οποίοι είχαν παντρευτεί τις δύο κόρες του Σέρβιου. Η φιλόδοξη κόρη του Σέρβιου που είχε παντρευτεί τον Λεύκιο Ταρκύνιο άρχισε να τον παρακινεί εναντίον του Σέρβιου. Ο Ταρκύνιος εξασφάλισε τη υποστήριξη καποιων ευγενών με υποσχέσεις για εύνοια και ύστερα πέταξε τον Σέρβιο έξω από τη Σύγκλητο. Καθώς εκείνος περπατούσε στον δρόμο ζαλισμένος, τον σκότωσαν.

Ο Ταρκύνιος ο Υπερήφανος συμπεριφέρθηκε όπως συμπεριφέρονται ο τύραννοι. Απαγόρευσε την ταφή του Σέρβιου και εκτέλεσε όσους από τη Σύγκλητο τον υποστήριζαν. Κυβέρνησε τρομοκρατικά, επιβάλλοντας θάνατο, τιμωρία ή κατάσχεση περιουσίας σε όσους δεν συμπαθούσε ή εποφθαλμιούσε την περιουσία τους.

Οι τύραννοι συνήθως παραβιάζουν τα πρότυπα της σεξουαλικής ηθικής της κοινότητας κατά κάποιον τρόπο. Ο γιος του Ταρκύνιου, Σέξτος, διέπραξε ένα έγκλημα που έκανε τη δυσαρέσκεια των ευγενών να εξελιχθεί σε ανοιχτή εξέγερση και έφερε το τέλος της μοναρχίας. Βίασε μια ευγενή Ρωμαία, την Λουκρητία, που αυτοκτόνησε αφού το είπε στον άνδρα και τον πατέρα της. Ο Ταρκύνιος και η οικογένεια του εξορίστηκαν από τη Ρώμη, και ο λαός εξέλεξε τους δύο πρώτους υπάτους του, το 509π.Χ.

Please follow and like us:
error
fb-share-icon
error

Enjoy this blog? Please spread the word :)