Απόρριψη

Απόρριψη… Μία λέξη, με πολλές συνέπειες, που δημιουργεί πολλές σκέψεις και πολλά περαιτέρω συναισθήματα… φόβους, άγχη…

Πόσες φορές δεν έχουμε μιλήσει για ανθρώπους που μεγάλωσαν σε απορριπτικό περιβάλλον και ανέπτυξαν συμπεριφορές άμυνας, χαμηλή αυτό-εικόνα, φόβο απόρριψης, φόβο εγκατάλειψης, φόβο μοναξιάς.

Απόρριψη

Τι είναι απόρριψη

Αν σας ρωτούσε κάποιος τι είναι απόρριψη, ποια λέξη θα σας ερχόταν στο μυαλό πρώτη;

Αναζητώντας ετυμολογικά τη σημασία της οι ορισμοί που βρήκα ήταν:

  • η άρνηση (κάποιου) να εγκρίνει, να αποδεχτεί (κάποιον/κάτι)
  • η αξιολόγηση κάποιου ως ακατάλληλου
  • (ιατρική) η αδυναμία του οργανισμού να αφομοιώσει ξένο σώμα ή ξένο ιστό
  • το πέταμα (των απορριμμάτων)

Άρνηση, αποδοχή, ακατάλληλος, πέταμα. Λέξεις που συχνά τις συνδέουμε με την απόρριψη και τα συναισθήματα που μας προκαλεί.

Ίσως γιατί βιώνουμε την απόρριψη πιο έντονα, ίσως όμως και γιατί υπάρχει αντικειμενικά μια ασυμβατότητα ανάμεσα σε αυτό που απορρίψαμε. Ένα βιογραφικό μπορεί να απορρίφθηκε για μία θέση αν ήταν ακατάλληλο, ένας εν δυνάμει σύντροφος μπορεί να απορρίφθηκε γιατί δεν ταιριάζαμε μαζί του.

Απορριπτικό περιβάλλον και οι επιδράσεις του

Συχνά ο άνθρωπος που έχει μεγαλώσει μέσα σ’ ένα απορριπτικό περιβάλλον:

  • Έχει μάθει να αρκείται στα λίγα
  • Έχει μάθει να παλεύει μόνιμα για την αποδοχή
  • Έχει μάθει να φοβάται μόνιμα την απόρριψη
  • Έχει μάθει να εστιάζει στα θέλω και στις απόψεις των άλλων και να μειώνει τα δικά του

Η αλήθεια είναι ότι ένα παιδί που πρέπει να προσπαθήσει για την αγάπη και την αποδοχή των γονιών του και όχι να τη λάβει απλόχερα, έχει μάθει ότι για να αγαπηθεί πρέπει να κάνει πράγματα συνέχεια, πρέπει να προσφέρει, πρέπει να αποδεικνύει την αξία του.

Και πάλι όμως, όσο κι αν προσπαθήσει, ο απορριπτικός γονέας πάντα θα ακυρώνει το παιδί του με τη συμπεριφορά του και το ύφος του. Πάντα θα ζητάει κάτι παραπάνω, πάντα θα έχει ένα ανικανοποίητο.

Οι άνθρωποι με φόβο απόρριψης κρύβονται.. Κρύβουν τα πραγματικά τους θέλω και υιοθετούν συμπεριφορές των άλλων, στην προσπάθειά τους να γίνονται αρεστοί και να μην απορριφθούν, στην προσπάθειά τους να μην είναι μόνοι.

Δεν κυνηγάνε τα όνειρά τους. Ίσως γιατί συχνά δεν τα γνωρίζουν. Ίσως γιατί μαθαίνουν να είναι παθητικοί και φοβούνται ότι αν διεκδικήσουν θα χάσουν.

Ουσιαστικά, οι άνθρωποι με φόβο απόρριψης, αναζητούν την επιβεβαίωση και την αξία τους μέσα από τις σχέσεις τους και τα μάτια των άλλων, μέσα από την επιβεβαίωση που τους δώσουν οι άλλοι, γιατί οι ίδιοι δεν έχουν μάθει να την δίνουν στον εαυτό τους.

Διαχείριση της απόρριψης

Να προσπαθήσει να κατανοήσει αν όντως ήταν απόρριψη ή αν τελικά βίωσε το γεγονός πιο έντονα από αυτό που ήταν στην πραγματικότητα μήπως του έδωσε μεγαλύτερη αξία από αυτή που του αναλογούσε;

Να μαθαίνει από την απόρριψη και να κάνει αυτό-αξιολόγηση και όχι αυτό-κριτική. Η διαφορά ανάμεσα στην αυτό-αξιολόγηση και στην αυτό-κριτική είναι λεπτή, αλλά ουσιαστική.

Να αναγνωρίζει σκέψεις και συναισθήματα

Να εστιάζει στο τώρα και να μην συσχετίζει με το παρελθόν. Τις δύσκολές μας στιγμές ενεργοποιούνται όλοι οι δαίμονές μας, οπότε δεν μπορούμε να έχουμε αντικειμενική κρίση και τα λάθη του παρελθόντος συμπαρασύρουν τις μικρές ή μεγάλες αλλαγές του παρόντος.

Να παραδέχεται μία λάθος επιλογή και να μαθαίνει από αυτήν. Η απόρριψη πρέπει να γίνει δάσκαλος και όχι τιμωρός μας. Ας θυμόμαστε πάντα ότι μία αποτυχία, μία άρνηση, ακόμα και μία απόρριψη δεν πρέπει να την αφήσουμε να ορίσει την ταυτότητά μας.

Να είναι επιεικής με τον εαυτό του και να έχει ανθρώπους γύρω του, που να είναι σύμμαχοί του. Οι σύμμαχοι είναι ένα δώρο στη ζωή μας, είναι πολύτιμοι, γιατί ουσιαστικά μας εμπνέουν, μας κινητοποιούν, μας βοηθούν, μας εξελίσσουν και γίνονται οι υποστηρικτές μας στις δύσκολες μας στιγμές.

Πηγή: https://www.psychology.gr/psychologia-sxeseon/4175-epivionontas-apo-tin-aporripsi.html

Please follow and like us:
error0

Θυμός

Η κατάθλιψη μπορεί να μην είναι επί της ουσίας θλίψη, αλλά θυμός που δεν μπόρεσε να βρει έκφραση και μας κάνει να νιώθουμε λυπημένοι για όλα και για όλους, όταν στην πραγματικότητα είμαστε θυμωμένοι μόνο για συγκεκριμένα πράγματα και συγκεκριμένους ανθρώπους.

Θυμός

Το συναίσθημα της θλίψης

Μερικές φορές παρασυρόμαστε από το συναίσθημα της θλίψης, χωρίς να υπάρχει κάποια προφανή αιτία. Ξυπνάμε το πρωί απογοητευμένοι και αδιάφοροι για όσα συμβαίνουν γύρω μας. Νιώθουμε να μην έχουμε ενέργεια ούτε κάποιο σκοπό στη ζωή μας. Τα πάντα έχουν χάσει τη γεύση τους και οι μικρές καθημερινές προκλήσεις μοιάζουν ένα ασήκωτο βάρος στους ώμους μας. Προσπαθούμε να βρούμε ένα νόημα στη ζωή μας, αλλά όλα μοιάζουν ασήμαντα. Βρισκόμαστε, σύμφωνα με τη διάγνωση των γιατρών σε μία κατάσταση βαριάς κατάθλιψης.

Μια από τις πιο περίεργες αλλά ανατρεπτικές ιδέες σχετικά με την κατάθλιψη εντοπίζεται στην ψυχανάλυση, η οποία υποστηρίζει ότι η κατάθλιψη μπορεί να μην είναι επί της ουσίας θλίψη, αλλά ένα είδος θυμού που δεν μπόρεσε να βρει έκφραση και μας κάνει να νιώθουμε λυπημένοι για όλα και για όλους, όταν στην πραγματικότητα είμαστε θυμωμένοι μόνο για συγκεκριμένα πράγματα και συγκεκριμένους ανθρώπους.

Αν μπορούσαμε μόνο να κατανοήσουμε την απογοήτευση και την οργή μας σε ένα πιο βαθύ επίπεδο, θα μπορούσαμε να ανακτήσουμε τη διάθεσή μας. Δεν είναι η ίδια μας η ύπαρξη αυτή καθαυτή που μας έχει απογοητεύσει, αλλά συγκεκριμένα γεγονότα και παράγοντες που μας έχουν κάνει να χάσουμε τη ταυτότητα μας.

Η θεωρία αυτή προκαλεί διάφορα ερωτήματα. Πώς είναι δυνατόν να είμαστε τόσο έντονα θυμωμένοι χωρίς να γνωρίζουμε τα αίτια της ενόχλησής μας;

Ωστόσο, αυτή η έλλειψη αυτογνωσίας, από την άποψη της συνολικής ψυχικής μας λειτουργίας, δεν φαίνεται να είναι εξ ολοκλήρου ανέλπιστη ή αφύσικη. Δεν είμαστε καλοί στο να παρατηρούμε στενά την προέλευση και τη φύση πολλών συναισθημάτων μας. Μπορεί να γελάμε μέσα μας και παρόλα αυτά να δυσκολευόμαστε να εξηγήσουμε τι έχει πυροδοτήσει αυτό το γέλιο.

Μπορεί να θεωρούμε ένα τοπίο ως πανέμορφο, ένα πρόσωπο ως γοητευτικό ή μια ταινία ως νοσταλγική, χωρίς να γνωρίζουμε τους ακριβείς μηχανισμούς των αποκρίσεων μας. Η κατανόηση ακολουθεί με καθυστέρηση το συναίσθημα που βιώνουμε. Δεν είναι μόνο η θλίψη και η απελπισία που μας αποξενώνει από τον εαυτό μας.

Υπάρχει όμως και ένας άλλος πιο σοβαρός λόγος για τον οποίο χάνουμε την επαφή με το θυμό μας. Ίσως να έχουμε μάθει από την παιδική ηλικία μας, ότι δεν είναι πολύ ωραίο να είμαστε θυμωμένοι. Να έχουμε μάθει ότι ο θυμός διαστρεβλώνει την εικόνα του ευγενικού και συμπαθητικού εαυτού μας. Μπορεί να είναι πάρα πολύ οδυνηρό και ενοχικό να αναγνωρίσουμε ότι νιώθουμε εξοργισμένοι και εκδικητικοί, ακόμα και απέναντι στους ανθρώπους που αγαπάμε και οι οποίοι μπορεί να έχουν κάνει μεγάλες θυσίες για εμάς.

Τα «ασήμαντα« που μας προκαλούν θυμό

Επίσης, καμιά φορά μπορεί να είμαστε θυμωμένοι με κάτι που ίσως ακούγεται παράλογο. Ίσως έχουμε πληγωθεί από πράγματα που μπορεί να απορρίπτουμε ως «ασήμαντα» και για τα οποία έχουμε διδαχτεί να μην δίνουμε σημασία, γιατί θεωρούμε τους εαυτούς μας ισχυρούς και ότι δεν θιγόμαστε από μικρά τραύματα, τα οποία όμως μπορεί να μας πληγώνουν βαθιά.

Τέλος, ίσως να μην είμαστε καλοί στην έκφραση του θυμού μας, γιατί δεν έχουμε δει παραδείγματα επιτυχημένων εκφράσεων θυμού γύρω μας. Μπορεί όταν ακούμε τη λέξη θυμός να τη συσχετίσουμε με ηφαιστειακή καταστροφή, που είναι εξίσου επικίνδυνη και αντιπαραγωγική. Ή μπορεί και να έχουμε ζήσει πολύ καιρό περιτριγυρισμένοι από ανθρώπους που ποτέ δεν τολμούσαν να υψώσουν τις φωνές τους και κατάπιναν με πικρία κάθε προσβολή που δέχονταν. Δεν έχουμε μάθει την τέχνη μιας ελεγχόμενης και καθαρτικής συζήτησης.

Το «πένθος»

Η έξοδος από αυτή την κατάσταση κατάθλιψης δεν είναι η επιδίωξη της καλής διάθεσης, αλλά η έκφραση της στεναχώριας ή αλλιώς του «πένθους» μας. Η λέξη πένθος είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στη συγκεκριμένη περίπτωση γιατί υποδεικνύει ένα είδος θλίψης επικεντρωμένο σε ένα αναγνωρίσιμο είδος απώλειας. Όταν «θρηνούμε», μετατρέπουμε την απεριόριστη, άγνωστη θλίψη μας σε κάτι πιο συγκεκριμένο: σε μια θλίψη για τον γονέα που δεν ήταν εκεί για μας, σε μια θλίψη για τον αδελφό που μας κορόιδεψε, σε μια θλίψη για ​​τον σύντροφο που μας πρόδωσε, σε μια θλίψη για τον φίλο που μας είπε ψέματα.

Πώς αντιμετωπίζουμε το θυμό

Η ιδέα δεν είναι να έρθουμε αντιμέτωποι με αυτούς τους ανθρώπους, αλλά να εξετάσουμε τι έχει συμβεί και να συνειδητοποιήσουμε την έκταση της οργής και του συναισθηματικού φορτίου που έχουμε απαρνηθεί, κάτι που μπορεί να βοηθήσει στο να αλλάξει η διάθεσή μας προς το καλύτερο. Ακόμη και όταν συγκεκριμένες σχέσεις και καταστάσεις φαίνονται περίπλοκες στο μυαλό μας, η ζωή ως σύνολο αρχίζει να φαίνεται πιο διαχειρίσιμη και ελπιδοφόρα. Ο εγκέφαλός μας δεν σταματά ποτέ να μας εκπλήσσει.

Πηγή: https://www.psychologynow.gr/arthra-psyxologias/prosopikotita/thymos/7289-pos-i-lypi-mas-klevei-to-dikaioma-tou-thymoy.html

Please follow and like us:
error0

Χαιροφοβία

Χαιροφοβία, όπως λέει και η λέξη, είναι η φοβία του να είναι κανείς χαρούμενος ή ευτυχισμένος.

Χαιροφοβία

Η χαιροφοβία ανά τον κόσμο

Αρκετά παράδοξο για πολλούς καθώς για την Δυτική κουλτούρα η προσωπική ευτυχία, μπορεί να αποτελεί το νόημα και την μεγαλύτερη αξία της ζωής. Συνήθως ο σκοπός βίωσης συναισθημάτων ευημερίας και ευτυχίας καθορίζει τις πράξεις και τον τρόπο σκέψης ενός ατόμου. Ωστόσο, ολόκληρα έθνη της Ανατολικής κουλτούρας συμπεριλαμβανομένου του Ιράν, της Κίνας και της Νέας Ζηλανδίας, φοβούνται την ευτυχία καθώς θεωρούν ότι κάνει τον άνθρωπο να «χάνει τον έλεγχο» και γι’ αυτόν τον λόγο την αποστρέφονται.

Οι άνθρωποι στο Ιράν αναφέρουν χαρακτηριστικά: «Το να γελάει κανείς δυνατά με όλη του την ψυχή, ξυπνάει την δυστυχία». Πολλές φορές, συναντάμε τον ίδιο τρόπο σκέψης, σε μικρότερο βέβαια βαθμό, και στους Δυτικούς πολιτισμούς. Μοιάζει λοιπόν περίεργο το γεγονός ότι μερικά άτομα παρουσιάζουν αποστροφή προς την ευτυχία, καθώς και προς ο,τιδήποτε μπορεί να τους κάνει χαρούμενους.

H χαιροφοβία, κατατάσσεται από πολλούς επιστήμονες στις αγχώδεις διαταραχές. Το άγχος στην προκειμένη περίπτωση συσχετίζεται με την συμμετοχή σε δραστηριότητες που θεωρητικά μπορούν να προκαλέσουν θετικά συναισθήματα. Το να έχει κανείς αυτή την διαταραχή δεν σημαίνει ότι τον καθιστά και δυστυχισμένο άνθρωπο. Ωστόσο είναι πολύ πιθανόν ο ίδιος να βιώνει έντονα συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης καθώς και ενοχικά συναισθήματα.

Πότε όμως και γιατί να αποκτήσει κανείς συναισθήματα αποστροφής προς την χαρά; Συνήθως τέτοια συμπτώματα εκδηλώνονται ύστερα από ένα ψυχικό ή σωματικό τραυματικό γεγονός που υπέστη το άτομο.

Σκέψεις της «χαιροφοβίας»;

Είναι γεγονός ότι τα άτομα με χαιροφοβία, έχουν μια βαθιά πεποίθηση ότι μετά από μια περίοδο ευτυχίας, θα ακολουθήσει ένα άσχημο γεγονός ή μια περίοδος δυστυχίας. Συνεπώς το να επιδιώκει κανείς να είναι ευτυχισμένος είναι κάτι το μη αποδεκτό, και προσπαθούν με κάθε τρόπο συνειδητό και μη, να απορρίψουν οτιδήποτε ευχάριστο τους συμβαίνει.

Ακόμα και αν κάτι πολύ καλό τους τύχει, έχουν την τάση να το υποτιμούν και προσπαθούν να πείσουν τον εαυτό τους ότι δεν είναι κάτι για το οποίο πρέπει να χαίρονται και να ευθυμούν, μια συμπεριφορά που μπορεί να τους οδηγήσει στην εκδήλωση συμπτωμάτων κατάθλιψης. Συνήθως τα άτομα αυτά αποφεύγουν ευχάριστες δραστηριότητες ή κοινωνικές εκδηλώσεις που διαπνέονται από ένα ευχάριστο συναίσθημα (όπως ένα πάρτι, μια συναυλία κλπ) καθώς απορρίπτουν και ευκαιρίες που μπορούν να έχουν θετικό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής τους.

Μερικές από τις σκέψεις που μπορεί να κάνει ένα χαιροφοβικό άτομο είναι:

  • «Το να είμαι τώρα χαρούμενος σημαίνει ότι κάτι δυσάρεστο πρόκειται να μου συμβεί».
  • «Το να βιώνεις ευτυχία σε καθιστά έναν κακό άνθρωπο».
  • «Το να δείχνεις ότι είσαι χαρούμενος είναι κακό είτε για σένα τον ίδιο είτε για την οικογένειά σου είτε για τους φίλους σου».
  • «Το να προσπαθείς να είσαι χαρούμενος είναι χάσιμο χρόνου και ενέργειας».

Ένας τέτοιος τρόπος σκέψης μπορεί να προκαλέσει διάφορες δυσάρεστες συνέπειες στο άτομο, όπως μια γενικευμένη ανησυχία, πανικό και καταθλιπτικό συναίσθημα. Έτσι η ζωή τους αποκτάει μια χρόνια αρνητική χροιά.

Για να ανακουφιστούν αυτά τα συμπτώματα, σε περίπτωση που εμποδίζουν την λειτουργικότητα του ατόμου σε καθημερινή βάση, είναι πιθανόν να χρειαστεί ψυχοθεραπεία. Το γνωσιακό συμπεριφορικό μοντέλο ψυχοθεραπείας είναι αυτό που ενδείκνυται γι’ αυτήν την διαταραχή. Είναι μια μορφή θεραπείας που εστιάζει, εκτός των άλλων, στην θεραπεία των δυσλειτουργικών συμπεριφορών του ατόμου, αλλά μπορεί επίσης να φανεί χρήσιμη ως προς ένα παρελθοντικό τραύμα που έχει πυροδοτήσει αυτή την φοβική του προς τη χαρά στάση.

Ένας ακόμη τρόπος με τον οποίο τα συμπτώματα αυτά μπορούν να ανακουφιστούν, είναι οι τεχνικές χαλάρωσης, με σκοπό τον κατευνασμό του άγχους. Η πιο δημοφιλής τεχνική χαλάρωσης είναι ο διαλογισμός, σκοπός του οποίου είναι η καλλιέργεια ενός τρόπου σκέψης και ενός νου που μπορεί να φέρει στην επιφάνεια συναισθήματα ευημερίας και ψυχικής ηρεμίας.

Τέλος, ένας ακόμη τρόπος αντιμετώπισης της χαιροφοβίας είναι η έκθεση του ατόμου σε καταστάσεις που του προκαλούν χαρά ή εύθυμη διάθεση, με σκοπό ο ίδιος να διαπιστώσει έμπρακτα ότι η βίωση τέτοιων συναισθημάτων δεν θα έχει απαραίτητα και αρνητικές συνέπειες στον ίδιο.

Είναι σημαντικό να παρέμβει κανείς σε περίπτωση που αναγνωρίσει στον εαυτό του έναν τέτοιο τρόπο σκέψης, καθώς όντας βυθισμένος σε αυτόν, χάνει το εδώ και τώρα καθώς η ζωή και οι απολαύσεις που αυτή μπορεί να προσφέρει, περνούν ανεκμετάλλευτες.

Πηγή: https://www.psychologynow.gr/arthra-psyxikis-ygeias/psyxikes-diataraxes/fovia/8292-xairofovia-o-fovos-tis-xaras.html

Please follow and like us:
error0

Η αρνητική διάθεση μετά τις γιορτές

Η αρνητική διάθεση μετά τις γιορτές είναι ένα σύνηθες φαινόμενο και πολλές φορές αντικατοπτρίζει το συναισθηματικό κόστος της απόλαυσης για λίγες εβδομάδες διασκέδασης. Παρά την παροιμία, τα καλύτερα πράγματα στη ζωή δεν είναι στην πραγματικότητα δωρεάν.

Η αρνητική διάθεση μετά τις γιορτές

Συνήθως περιλαμβάνουν οικονομικούς, φυσικούς και συναισθηματικούς συμβιβασμούς. Κατά πάσα πιθανότητα οι διακοπές σας ήταν ευχάριστες και για αυτό θα προτιμούσατε να βρίσκεστε στις διακοπές σας παρά στη δουλειά. Ωστόσο, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι όλοι δεν βιώνουν ένα αυξημένο επίπεδο ευχαρίστησης ή χαλάρωσης ενώ είναι σε διακοπές.

Για πολλούς, οι διακοπές περιλαμβάνουν απογοήτευση με καθυστερημένες πτήσεις, απογοήτευση σε δωμάτια ξενοδοχείων που δεν ταιριάζουν με τις φωτογραφίες που είδαν στο διαδίκτυο και αναποφασιστικότητα ή αβεβαιότητα σχετικά με το πού να φάνε ή τι να κάνουν.

Ακόμα κι αν οι διακοπές σας δεν είχαν την καλύτερη κατάληξη, ο εγκέφαλός μένει στο να θυμόσαστε δυσανάλογα τα μέρη των διακοπών που σας άρεσε. Είναι απλώς ένας τρόπος που ο εγκέφαλός μας ξεγελάει, πιστεύουμε, με τον ίδιο τρόπο που πιστεύουμε ότι τα κακά πράγματα είναι πιο πιθανό να συμβούν σε άλλους παρά σε εμάς.

Κάπως ειρωνικά, η ικανότητα αυτή αποτελεί ένδειξη καλής ψυχικής υγείας και ψυχολογικής λειτουργίας. Οι περιοχές του εγκεφάλου που ελέγχουν και αντικατοπτρίζουν τη διάθεση είναι πιθανό να επηρεαστούν και στην περίπτωση της κατάθλιψης αλλά και στην περίοδο της αρνητικής διάθεσης μετά τις γιορτές.

Πρέπει επίσης να σημειώσουμε ότι μερικοί άνθρωποι απολαμβάνουν πραγματικά να επιστρέψουν στην εργασία τους – καθώς προσφέρει ρουτίνα, προβλεψιμότητα και παραμονή σε ένα οικείο περιβάλλον. Έτσι, αν και επιθυμούμε την αλλαγή, ο εγκέφαλός μας προτιμά την συνέπεια και προσπαθεί να αποκαταστήσει τη σταθερότητα όποτε απειλείται η συνηθισμένη ρουτίνα μας.

Επομένως, είτε είχαμε κάνει τις διακοπές μας είτε όχι, και αν προτιμούσαμε να κάνουμε διακοπές ή όχι, τότε ο εγκέφαλός μας είναι καλωδιωμένος για να μας κάνει να πιστεύουμε ότι το κάναμε ή θα το κάναμε. Με αυτόν τον τρόπο, πληρώνουμε το συναισθηματικό κόστος για ένα καλά απολαυστικό διάλειμμα και βιώνουμε μια επιστροφή προς το βασικό επίπεδο ευημερίας μας.

Αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα για την αρνητική διάθεση μετά τις γιορτές, είναι ότι βιώνουμε μια μεθεόρτια επιστροφή στην κανονικότητα. Είναι μια προσαρμογή σε μια κατάσταση που αλλάζει τη ρουτίνα της ζωής μας, όπως είναι οι γιορτές.

Ορισμένα «μυστικά» για την καλύτερη αντιμετώπιση της κατάστασης αυτής, είναι:

  • Οργανώστε το χρόνο σας και κάνετε διαχειρίσιμα πράγματα με την εξάλειψη περιττών ή υπερβολικών δραστηριοτήτων. Μπορείτε σταδιακά να αναλάβετε περισσότερες υποχρεώσεις.
  • Προσέξτε καλύτερα τον εαυτό σας, εστιάστε σε αυτόν. Κάντε πράγματα που σας αρέσουν και σας διασκεδάζουν.
  • Αποφύγετε πρόσωπα και καταστάσεις που μπορεί να σας προκαλέσουν συναισθηματική δυσφορία, περιορίστε το χρόνο που περνάτε μαζί τους σε λίγες ώρες ή το πολύ μια μέρα. Δεν υπάρχει κανένας κανόνας που να λέει ότι πρέπει να περάσετε αρκετές ημέρες σε επισκέψεις με τοξικά μέλη της οικογένειας και γενικότερα με άτομα του κοντινού περιβάλλοντος.
  • Και να μην ξεχνάτε να είστε σε επαφή με τον εαυτό σας και τα συναισθήματα σας. Να αποδέχεστε τα συναισθήματα σας, είτε θετικά είτε αρνητικά.

Όμως πρέπει να σημειώσουμε, ότι αν η αρνητική διάθεση συνεχίζεται για αρκετό καιρό, καλό θα είναι να επισκεφτούμε ένα ψυχολόγο.

Πηγή: https://www.psychologynow.gr/arthra-psyxologias/prosopikotita/giortes-diakopes/8256-kai-meta-tis-giortes-i-arnitiki-diathesi-pou-vionoume-meta-tin-parelefsi-ton-giorton.html

Please follow and like us:
error0

Η Φύση θεραπεύει

Οι άνθρωποι αφιερώνουν όλο και λιγότερο χρόνο για να απολαύσουν την ύπαιθρο και τη φύση. Η πρόσφατη τάση τους να απομακρύνονται από τη φύση έχει πάρει απίστευτες διαστάσεις: ορισμένες μελέτες εκτιμούν πως οι άνθρωποι πλέον αφιερώνουν 25% λιγότερο χρόνο στη φύση από ό,τι πριν από 20 χρόνια. Αυτή είναι μία δυσάρεστη εξέλιξη, όχι μόνο λόγω των σωματικών πλεονεκτημάτων που έχει κανείς όταν βρίσκεται στη φύση, αλλά και λόγω των ψυχολογικών!

Η Φύση θεραπεύει

Ακολουθούν 10 από τους πιο αξιόλογους τρόπους με τους οποίους η επαφή με τη φύση μπορεί να θεραπεύσει την ψυχή και το μυαλό μας.

1. Αίσθηση ζωντάνιας

Η παρατεταμένη παραμονή μέσα στο σπίτι, δημιουργεί στον άνθρωπο ένα νεκρό, επίπεδο συναίσθημα, ενώ αρκετές μελέτες έχουν επιβεβαιώσει ότι η επαφή με τη φύση κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται πιο ζωντανοί (Ryan et al., 2010). Αυτό δεν οφείλεται μόνο στη σωματική δραστηριότητα, αλλά και η φύση από μόνη της επηρεάζει θετικά τον άνθρωπο.

Η ίδια η φύση κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται πιο ευτυχισμένοι, υγιείς και ενεργητικοί. Ο καθηγητής Ρίτσαρντ Ράιν, ο οποίος έχει μελετήσει το πώς η φύση ωφελεί το μυαλό, δηλώνει: «Η φύση είναι η κινητήριος δύναμη για την ψυχή. Συχνά, όταν αισθανόμαστε εξαντλημένοι, σκεφτόμαστε ότι θέλουμε ένα φλιτζάνι καφέ για να ‘ανέβουμε’, αλλά η έρευνα δείχνει ότι ένας καλύτερος τρόπος για να ενεργοποιηθεί το μυαλό μας είναι να συνδεθούμε με τη φύση».

Και αυτή η επιπλέον ζωτικότητα έχει ακόμα πολλά οφέλη: «Η έρευνα έχει δείξει ότι οι άνθρωποι με μεγαλύτερη αίσθηση ζωντάνιας δεν έχουν μόνο περισσότερη ενέργεια για πράγματα που θέλουν να κάνουν, αλλά γίνονται και πιο ανθεκτικοί σε σωματικές ασθένειες. Μία σίγουρη διέξοδος για καλύτερη υγεία μπορεί να είναι η αφιέρωση περισσότερου χρόνου στο φυσικό περιβάλλον».

2. Αύξηση της δημιουργικότητας κατά 50%

Η παραμονή στη φύση για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να έχει σημαντική επίδραση στη δημιουργικότητα. Μια πρόσφατη μελέτη, ερεύνησε συμμετέχοντες που έκαναν ένα ταξίδι τεσσάρων ή έξι ημερών σε ένα ήρεμο μέρος.

Η μελέτη τους έδειξε ότι «… τέσσερις ημέρες παρουσίας στη φύση και με την αντίστοιχη αποσύνδεση από τα διάφορα μέσα τεχνολογίας, αυξάνουν την απόδοση της δημιουργικότητας και της επίλυσης προβλημάτων σε ένα ποσοστό 50%», (Atchley et al., 2012)

Γιατί προκύπτει αυτό το αποτέλεσμα; Οι ψυχολόγοι εξηγούν: «Η σύγχρονη κοινωνία μας είναι γεμάτη από αιφνίδια γεγονότα και θορύβους (κόρνες, ήχους τηλεφώνων, συναγερμούς, τηλεόραση κλπ) που αποσπούν την προσοχή μας. Αντίθετα, το φυσικό περιβάλλον σχετίζεται με μία ήπια, απαλή γοητεία, επιτρέποντας στον οργανισμό μας να αναζωογονηθεί» (Atchley et al., 2012).

3. Μείωση του στρες

Οι Ιάπωνες είναι μεγάλοι οπαδοί των περιπάτων στο δάσος για την ενίσχυση της ψυχικής υγείας τους. Η πρακτική αυτή ονομάζεται «Shinrin-Yoku», που κυριολεκτικά σημαίνει «κολύμβηση μέσα στο δάσος». Μια μελέτη που έγινε από Ιάπωνες ερευνητές διαπίστωσε ότι η πρακτική αυτή είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για τα άτομα που υποφέρουν από έντονο στρες (Morita et al., 2006).

Η μελέτη τους, ερεύνησε 498 ανθρώπους και διαπίστωσε ότι το «Shinrin-Yoku» μείωσε την επιθετικότητα και την κατάθλιψη και αύξησε την ενέργεια τους σε σχέση με τις ομάδες ελέγχου.

4. Υποχώρηση των συμπτωμάτων άνοιας

Η ύπαρξη κήπων στις κλινικές μπορεί να έχουν θεραπευτικά οφέλη για όσους πάσχουν από άνοια, σύμφωνα με μια ανασκόπηση 17 ξεχωριστών μελετών (Whear et al., 2014). Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Έξετερ, διαπίστωσαν ότι η ύπαρξη κήπων μειώνει τη διέγερση των ασθενών, ενθαρρύνει τη δραστηριότητα και προάγει τη χαλάρωση.

Η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Ρεμπέκα Γουίαρ, υποστηρίζει: «Υπάρχει ένα αυξανόμενο ενδιαφέρον για τη βελτίωση των συμπτωμάτων της άνοιας, χωρίς τη χορήγηση φαρμάκων. Πιστεύουμε ότι η φύση μπορεί να ωφελήσει τους πάσχοντες από άνοια, παρέχοντάς τους μία αισθητική διέγερση και ένα περιβάλλον που προκαλεί όμορφες αναμνήσεις. Δεν προσφέρουν μόνο την ευκαιρία να χαλαρώσει κανείς σε μια γαλήνια ατμόσφαιρα αλλά ταυτόχρονα να μπορούν να ανακληθούν δεξιότητες και συνήθειες που ήταν απολαυστικές κατά το παρελθόν».

5. Βελτίωση της μνήμης

Η βραχυπρόθεσμη μνήμη μπορεί να βελτιωθεί κατά 20% από το περπάτημα στη φύση ή ακόμη απλά κοιτάζοντας μια εικόνα ενός φυσικού τοπίου. Ο Marc G. Berman και οι συνεργάτες του στο Πανεπιστήμιο του Μίτσιγκαν ήθελαν να δοκιμάσουν την επίδραση του φυσικού τοπίου στη γνωστική λειτουργία (Berman, Jonides & Kaplan, 2008).

Στην πρώτη από τις δύο μελέτες, δόθηκε στους συμμετέχοντες μία άσκηση 35 λεπτών που περιελάμβανε επαναλαμβανόμενους τυχαίους αριθμούς που στέλνονταν πίσω στον πειραματιστή, αλλά με αντίστροφη σειρά. Μετά από αυτό τους ζητήθηκε να κάνουν μια βόλτα, η μια ομάδα γύρω από ένα κήπο γεμάτο δέντρα και φυτά και η άλλη σε έναν πολυσύχναστο δρόμο της πόλης, ενώ και οι δύο ομάδες παρακολουθούνταν με συσκευές GPS.

Όλοι οι συμμετέχοντες επανέλαβαν το τεστ μνήμης, όταν επέστρεψαν. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι επιδόσεις των ανθρώπων μετά την περιπλάνηση στη φύση βελτιώθηκαν κατά σχεδόν 20%, σε σύγκριση με όσους έκαναν βόλτα στον πολυσύχναστο δρόμο, οι οποίοι δεν παρουσίασαν καμία βελτίωση.

6. Μεγαλύτερη αίσθηση του «ανήκειν»

Μια μικρή μελέτη 10 παιδιών προερχόμενο από ένα χριστιανικό υπόβαθρο, διαπίστωσε ότι εκείνοι που αφιέρωναν περισσότερο χρόνο εκτός σπιτιού, ένιωθαν μια ισχυρή αίσθηση «ανήκειν» στον κόσμο. Επίσης, ενώ βρίσκονταν σε εξωτερικούς χώρους, ενισχύθηκε η εκτίμηση των παιδιών για την ομορφιά του τοπίου.

Αυτά τα παιδιά πρόσεξαν περισσότερο τα χρώματα, τη συμμετρία και την ισορροπία στη φύση, καθώς εμφάνισαν μεγαλύτερη φαντασία και περιέργεια. Η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Γκρέτελ Βαν Βίερεν δηλώνει: «Πρώτη φορά βλέπουμε μία γενιά που βρίσκεται συνεχώς «καλωδιωμένη», οπότε τι μας λέει αυτό; Ότι ο σύγχρονος τρόπος ζωής έχει δημιουργήσει μια απόσταση μεταξύ των ανθρώπων και της φύσης, που τώρα συνειδητοποιούμε ότι δεν μας κάνει καλό μέσα από μία σειρά ποικίλων τρόπων.Έτσι προκύπτει ένα τρομακτικό ερώτημα: Πώς θα επηρεάσει τα παιδιά μας η απομάκρυνση από τη φύση και πώς θα μπορέσουμε να τη διαχειριστούμε»;

7. Προαγωγή της ψυχικής υγείας μέσα στην πόλη

Υπάρχει ακόμη ελπίδα για εκείνους που ζουν στις πόλεις. Τα οφέλη της φύσης για την ψυχική υγεία των ανθρώπων, δεν περιορίζονται σε όσους ζουν στην ύπαιθρο. Η μετάβαση σε μια πιο πράσινη, αστική περιοχή ενισχύει την ψυχική υγεία για τρία τουλάχιστον έτη.

Ο επικεφαλής ερευνητής Ίαν Άλκοκ, δηλώνει: «Έχουμε δείξει ότι τα άτομα που μετακομίζουν σε πιο πράσινες περιοχές μέσα στο αστικό πλαίσιο, παρουσιάζουν σημαντικές και μακροχρόνιες βελτιώσεις στον τομέα της ψυχικής υγείας. Αυτά τα ευρήματα είναι σημαντικά για τους πολεοδόμους, προκειμένουν να εισάγουν νέους χώρους πρασίνου στις πόλεις μας, γεγονός που θα μπορούσε να προσφέρει μακροπρόθεσμα και διαρκή οφέλη για τις τοπικές κοινότητες».

8. Αύξηση της αυτοεκτίμησης

Όλα τα είδη άσκησης στη φύση μπορεί να ενισχύσουν την αυτοπεποίθησή σας. Και είναι εκπληκτικό το πόσο λίγο χρειάζεται να προσπαθήσετε. Μια κριτική μετα-ανάλυση, επεξεργάστηκε στοιχεία από 1.252 άτομα που συμμετείχαν σε 10 διαφορετικές μελέτες.

Σε αυτή την έρευνα παρά το γεγονός ότι οι διάφορες δραστηριότητες των ανθρώπων που μελετήθηκαν διέφεραν σημαντικά, συμπεριλαμβανομένων της κηπουρικής, του περπατήματος, της ποδηλασίας, της κωπηλασίας, του ψαρέματος και της ιππασίας, διαπιστώθηκε ότι μόλις 5 λεπτά «πράσινη άσκηση» αρκούν για να δώσουν μεγαλύτερη ώθηση στην αυτοεκτίμηση.  

9. Βελτίωση των συμπτωμάτων ADHD

Τα παιδιά με Σύνδρομο Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας που παίζουν περισσότερο σε εξωτερικούς χώρους, παρουσιάζουν λιγότερο σοβαρά συμπτώματα, σύμφωνα με έρευνα. Οι Τάλυρορ και Κουο (2011) διαπίστωσαν ότι μεταξύ των 400 παιδιών που είχαν διάγνωση ADHD, εκείνα που συνήθως έπειζαν σε εξωτερικούς χώρους με πράσινο, είχαν καλύτερη συγκέντρωση. Όχι μόνο αυτό, αλλά επίσης ήταν συνήθως πιο ήρεμα, χαλαρά και πιο ευτυχισμένα.

Η μελέτη διαπίστωσε ακόμη ότι τα παιδιά που κάθονταν σε εσωτερικούς χώρους κοιτάζοντας έξω σε ένα καταπράσινο χώρο, είχαν καλύτερες επιδόσεις από εκείνα που ήταν έξω, αλλά βρίσκονταν σε ένα αστικό περιβάλλον χωρίς δέντρα ή γρασίδι. Αυτή είναι η δύναμη των χώρων πρασίνου.

10. Το μυαλό εργάζεται σε πλήρη συγχρονισμό

Γαλήνιες φυσικές σκηνές, όπως η εικόνα μίας ήρεμης θάλασσας ή ενός ηλιοβασιλέματος, προκαλούν συγχρονισμένη λειτουργία σε ζωτικής σημασίας περιοχές του εγκεφάλου, σύμφωνα με τους ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ. Αντίθετα, σε αστικό περιβάλλον όπως για παράδειγμα στους δρόμους, διαταράσσεται η συγχρονιστική λειτουργία στον εγκέφαλο.

Ο Δρ Μάικλ Χάντερ, ο οποίος ηγείται της έρευνας, δήλωσε: «Οι άνθρωποι μέσα από την επαφή τους με τη φύση, βιώνουν ένα αίσθημα γαλήνης ως μια κατάσταση ηρεμίας και περισυλλογής, το οποίο είναι αναζωογονητικό σε σχέση με τα αποτελέσματα του άγχους που προκαλούνται από την έντονη προσοχή στην καθημερινότητά τους. Είναι γνωστό ότι το φυσικό περιβάλλον προκαλεί συναισθήματα γαλήνης ενώ το τεχνητό, αστικό περιβάλλον βιώνεται ως μη ήρεμο».

Πηγή: https://www.psychologynow.gr/arthra-psyxologias/koinonia/koinoniki-symperifora/236-10-tropi-pu-i-fisi-liturgi-therapeftika-ya-tin-psichi-ke-to-mialo.html

Please follow and like us:
error0

Όρια στο «σπίτι μας»

Συχνά γίνεται λόγος για τα όρια, προς τους άλλους και προς τον εαυτό μας. Βάζοντας όρια για τον εαυτό μας, αυτόματα θα έχουμε βάλει και στους γύρω μας. Πώς όμως ξεκινά κανείς; Πώς διαλέγει τα όρια, πώς ξέρει ότι είναι τα σωστά;

Όρια

Μια εύκολη απάντηση είναι οι εμπειρίες μας, καταστάσεις δηλαδή που ζήσαμε στο παρελθόν και μας έμαθαν τι μας αρέσει και τι όχι.

Αν αναλογιστούμε  τι είμαστε διατεθειμένοι να ανεχτούμε και τι όχι σε συνδυασμό με τις ανάγκες που έχουμε για ελευθερία, αξιοπρέπεια και ισορροπία, μπορεί σιγά σιγά να συμπληρωθεί ο κατάλογος. Βέβαια το ζητούμενο δεν είναι να φτιάξουμε μια λίστα ώστε να αρχίσουμε να βάζουμε κάθε 5 μέρες και από ένα όριο. Δεν είναι μια άσκηση που πρέπει να ολοκληρώσουμε άμεσα.

Φτιάξτε την αυλή σας

Φανταστείτε τα όρια σαν την αυλή ενός σπιτιού  (όπου στην λέξη σπίτι εσωκλείουμε την προσωπικότητα και τον ψυχικό μας κόσμο), έξω λοιπόν από το σπίτι είναι η αυλή σας (ο χαρακτήρας και η συμπεριφορά που έχετε προς τους άλλους), είναι το πρώτο σημείο όπου υποδέχεστε ανθρώπους, συζητάτε μαζί, τους παρατηρείτε και σας παρατηρούν για να πάρετε μια απόφαση αν θα μπουν στο σπίτι ή όχι.

Να φτιάξετε λοιπόν για αρχή την αυλή σας ώστε:

  • να είναι περιποιημένη και καθαρή, βάλτε λουλούδια και χρώματα που αγαπάτε έτσι που να επιθυμεί κάποιος να την επισκεφτεί.
  • να έχει έναν μικρό φράχτη με κιγκλιδώματα, να βλέπει κανείς μέσα αλλά να μην μπορεί να μπαίνει από όπου και όποτε του αρέσει.
  • να έχει μια άνετη πόρτα φρεσκοβαμμένη και οπωσδήποτε ένα πατάκι, να μαθαίνει κανείς πως πρέπει να σκουπίζει τα πόδια του για να μπει, να είναι ξεκάθαρο πως δεν μπορεί κανείς να φέρνει τις ‘’βρωμιές’’ στην αυλή σας. Πρέπει να σέβεται το χώρο σας και τον κόπο που κάνετε να τον διατηρείτε καθαρό.
  • να μην έχετε πολλά ενθύμια και αντίκες από το παρελθόν, θα σας κρατούν δέσμιο και θα αποπροσανατολίζουν τον καλεσμένο από το να ακούει αυτά που λέτε, θα του δίνουν λάθος εντυπώσεις για στιγμές που πέρασαν, αφού σίγουρα ούτε εσείς  είστε σήμερα ο ίδιος άνθρωπος με το χτες.
  • να προσφέρετε όσα σας έρχονται αβίαστα, χωρίς να υπολογίζετε τι θα ήταν καλύτερο για τον κάθε καλεσμένο, είναι δική του δουλειά να  πει για τις προτιμήσεις και τα όρια του, μην προσπαθήσετε να γίνεται αρεστοί για να μείνει κοντά σας περισσότερο, δίνοντας κάτι που δεν σας αντιπροσωπεύει. Αν θα μείνει κανείς θέλοντας να προχωρήσει και στο εσωτερικό ή πόσο συχνά θα έρχεται, είναι κάτι που δεν μπορείτε να το προκαλέσετε με ψεύτικα ‘’γλυκίσματα ‘’ αν δεν σας αρέσουν, θα βρεθείτε αργότερα εγκλωβισμένοι στα δικά σας ψέματα.
  • μην έχετε άγχος αν η αυλή σας είναι λιγότερο ή περισσότερο άξια από την δική του, σπάνια οι άνθρωποι είναι ειλικρινείς σε αυτό το σημείο της ζωής τους, να θυμάστε πως οι πιο λαμπερές και φτιασιδωμένες αυλές δεν κρύβουν πάντα ένα παλάτι στο εσωτερικό.

Φτιάξτε την λοιπόν από σήμερα, με τους παραπάνω και επιπλέον δικούς σας κανόνες  από την αρχή, αλλάξτε ότι σας κάνει να νιώθετε άβολα, δώστε την πραγματική σας εικόνα με τις απαλές και τις αιχμηρές όψεις, σταματήστε να σκεπάζετε με νάιλον τις ‘’ασχήμιες ‘’, είναι κι αυτές δικές σας, είναι τα λάφυρα από όσα μάθατε και είναι εκεί για να σας δείχνουν πως θα γίνεται η αυλή σας καλύτερη μέρα με τη μέρα.

Ένα βήμα την φορά

Εντοπίσατε λοιπόν τι δεν θέλετε να βιώνετε στην καθημερινότητα σας, κάτι που σας δυσκολεύει και το κάνετε με μισή καρδιά, είτε γιατί νομίζετε ότι έτσι πρέπει, είτε για να είστε αρεστοί ή ακόμα γιατί το έχετε κάνει τόσες πολλές φορές πλέον που μοιάζει με συνήθεια. Δεν πειράζει ότι κάνατε μέχρι τώρα έγινε και δεν υπάρχει λόγος να νιώθετε άσχημα γι’ αυτό, από την στιγμή όμως που συνειδητοποιήσατε ότι δεν σας αρέσει θα πρέπει να το αλλάξετε και για να γίνει αυτό χρειάζεται το δύσκολο κομμάτι, όπου θα πρέπει να το γνωστοποιήστε στους γύρω σας. Σε αυτή την διαδικασία κάποιοι θα το δεχτούν εύκολα, άλλοι δυσκολότερα και μερικοί καθόλου. Θα πρέπει να γνωρίζετε εξ αρχής πως βάζοντας όρια θα χρειαστεί να αλλάξει αρκετά ο περίγυρος σας και αν σας τρομάζει αυτό σκεφτείτε πως όσοι μείνουν, θα είναι όσοι ακριβώς χρειάζεστε για να είστε αληθινοί και υγιείς.

Κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός και θα πρέπει να φτιάξει το δικό του πλάνο, υπάρχουν κάποιοι γενικοί κανόνες που θα σας βοηθήσουν:

  • Αν θυμώνετε συχνά, παραπονιέστε, κλαψουρίζετε και εναντιώνεστε  στους άλλους, τότε μάλλον έχει έρθει η ώρα να βάλετε ένα όριο.
  • Γνωστοποιήστε το όριο με ήρεμο και σταθερό τρόπο χωρίς πολλά λόγια, δεν χρειάζεται να δικαιολογηθείτε  ή να απολογηθείτε για αυτό. Χωρίς ενοχές και ντροπή είναι δικαίωμα και υποχρέωση σας να φροντίστε τον εαυτό σας.
  • Να θυμάστε πως δεν είστε υπεύθυνοι για την αντίδραση των άλλων, δική σας ευθύνη είναι μόνο να εφαρμόσετε τα όρια σας με σωστό τρόπο και με σεβασμό.

Θα χρειαστεί χρόνος για να μάθετε να θέτετε υγιή όρια και να τα εφαρμόζετε, στην αρχή με δυσκολία, αλλά στην συνέχεια αυτό θα γίνεται όλο και πιο εύκολο, για αυτό το λόγο όλη η διαδικασία πρέπει να γίνεται στον δικό σας χρόνο, με τον δικό σας τρόπο, χωρίς προτροπές και συμβουλές από άλλους.

Πηγή: https://www.psychology.gr/personality/4197-i-avli-kai-ta-oria.html

Please follow and like us:
error0

Σιωπή! Το μυαλό ξεκουράζεται!

Το να ξεκουράζεις το σώμα και το μυαλό σου, να κοιμάσαι βαθιά, να απολαμβάνεις τη σιωπή, να περνάς χρόνο μόνος. Η σιωπή και η ξεκούραση είναι πρακτικά μια πολυτέλεια στις μέρες που ζούμε. Παρ’ ολ’ αυτά, εάν ενδιαφέρεστε για την υγεία σας, θα πρέπει να κάνετε το καλύτερο που μπορείτε, ώστε να δημιουργήσετε χρόνο γι’ αυτά.

Σιωπή

Η σιωπή και η ξεκούραση είναι δύο πολύτιμοι πόροι που απειλούνται με εξαφάνιση. Είναι μια πολυτέλεια, ένα δώρο που δίνετε στον εαυτό σας μόνο όταν σας το επιτρέπουν το χρονοδιάγραμμα και οι ευθύνες σας. Παρ’ ολ’ αυτά, πέρα από το να αποτελούν πολυτέλεια, είναι πραγματικά βασικές ανάγκες για την ψυχική σας ευεξία.

Ο διάσημος ποιητής Ovid έπεσε μέσα όταν είπε ότι μια ζωή χωρίς ανάπαυση θα εξασθενίσει γρήγορα. Η εξάντληση και ένα αγχωτικό, υπερδιεγερτικό περιβάλλον θα απομακρύνουν σιγά σιγά την υγεία και την ποιότητα ζωής σας.

Οι περισσότεροι από μας, ζουν σε περιβάλλοντα με συνεχή θόρυβο. Κυκλοφοριακή κίνηση, συνομιλίες, κορναρίσματα και θόρυβος από οχήματα, τρένα, αεροπλάνα, τηλεοράσεις, ακόμα και το συνεχές βουητό του φορητού σας υπολογιστή. Αυτός ο συνεχής θόρυβος, σας βάζει σε μια κατάσταση υπερδραστηριότητας, ικανή να αλλάξει τη διάθεσή σας. Μπορεί να σας κάνει να είστε ευερέθιστοι, κουρασμένοι και μη επικεντρωμένοι.

Το πιο ενδιαφέρον πράγμα σχετικά με όλο αυτό, είναι ότι οι άνθρωποι συνηθίζουν σε αυτήν την πραγματικότητα. Έτσι έχουν τα πράγματα, λέτε στον εαυτό σας και το αποδέχεστε. Σε αυτόν το σύνθετο, με γρήγορους ρυθμούς και με έλλειψη ύπνου κόσμο, η σιωπή και η ξεκούραση έχουν γίνει πολυτέλειες που δεν είναι προσιτές σε όλους.

Η σιωπή και η ξεκούραση τροφοδοτούν τον εγκέφαλο

Μπορείτε να πεθάνετε από την υπερβολική εργασία. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει λέξη γι’ αυτή την έννοια στην ελληνική ούτε στην αγγλική γλώσσα, αλλά υπάρχει σε άλλες γλώσσες. Στην Ιαπωνία, η λέξη είναι «karoshi», στην Κίνα «gualaosi», και στην Κορέα «gwarosa». Σε αυτές τις άκρως βιομηχανοποιημένες χώρες, όπου η ζωή περιστρέφεται μόνο γύρω από τις επιχειρήσεις και την παραγωγικότητα, η σιωπή και η ξεκούραση δεν είναι απλά πολυτέλειες, αλλά γίνονται όλο και πιο σπάνιες.

Η έλλειψη ύπνου και το άγχος δεν θα σας σκοτώσουν άμεσα, αλλά αυτή η έννοια του θανάτου μέσω της υπερβολικής εργασίας, υπάρχει επειδή η έλλειψη ύπνου και το άγχος συμβάλλουν στην αύξηση των ποσοστών αυτοκτονίας. Οι άνθρωποι είναι τόσο εξαντλημένοι και απελπισμένοι, που βλέπουν την αυτοκτονία ως τη μόνη λύση. Στον δυτικό κόσμο, τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά.

Στην Ευρώπη και την Αμερική, δεν βλέπετε τα ίδια δεδομένα σχετικά με την υπερβολική εργασία και την αυτοκτονία. Ωστόσο, υπάρχει σύνδεση μεταξύ της υπερβολικής εργασίας και της καρδιοπάθειας, της  κατάθλιψης, του άγχους, και της αϋπνίας. Έτσι, σύμφωνα με τους ειδικούς όπως ο Δρ Michael Roizen, κύριος υπεύθυνος ευεξίας στην κλινική Cleveland, ο ύπνος είναι η πιο υποτιμημένη συνήθεια υγείας.

Ο εγκέφαλος χρειάζεται σιωπή και γαλήνη

Οι έρευνες δείχνουν ότι ο επίμονος θόρυβος μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την υγεία και τη διάθεσή σας. Για παράδειγμα, μια μελέτη που δημοσιεύτηκε το 1975 στο περιοδικό ‘Environment and Behavior’ έδειξε ότι τα παιδιά από το Manhattan που πήγαν σε σχολεία κοντά στο μετρό, μαθησιακά βρίσκονταν σχεδόν ένα χρόνο πίσω από τους συνομηλίκους τους. Αυτό το εύρημα είναι αρκετά ανησυχητικό, όταν σκεφτείς πόσα παιδιά πηγαίνουν σε σχολεία αστικών περιοχών.

Ο θόρυβος του εξωτερικού περιβάλλοντος ωστόσο, δεν είναι το μόνο είδος θορύβου που μπορεί να επηρεάσει τον εγκέφαλό σας. Υπάρχει ένα άλλο είδος συνεχούς βουητού που επηρεάζει αρνητικά την υγεία σας. Μιλάμε φυσικά για τον εσωτερικό σας διάλογο. Αυτή η σταθερή ροή σκέψεων, ανησυχιών, «θα έπρεπε να είχα κάνει…» και «θα μπορούσα να είχα κάνει…» που τρέχουν μέσα στο μυαλό σας όλη μέρα. Αυτός ο θόρυβος είναι επίσης μη υγιής και επηρεάζει τη διάθεσή σας.

Η ηρεμία και η ξεκούραση είναι τα αντίδοτα της σύγχρονης ζωής. Έχουν τη δυνατότητα να ρυθμίζουν τον εγκέφαλό σας, έτσι ώστε να μπορούν να βρουν αρμονία και συγχρονισμό με τον αυθεντικό εαυτό σας.

Ύπνος, μία «πολυτέλεια» με κίνδυνο εξαφάνισης

Πιθανώς δεν μπορείτε να βρείτε κάποια σύνδεση μεταξύ της στέρησης του ύπνου και της μέθης. Παρ’ ολ’ αυτά, μια έρευνα του Δρ. David Geffen του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες, δείχνει ότι η έλλειψη ύπνου έχει το ίδιο αποτέλεσμα στον εγκέφαλο με την κατανάλωση οινοπνεύματος. Οι νευρώνες σας δεν επικοινωνούν αποτελεσματικά, έχετε δυσκολία στη συγκέντρωση, η απόδοσή σας είναι κακή, η διάθεσή σας αλλάζει, ή μπορεί να είστε ευερέθιστος ή να αισθάνεστε κατάθλιψη.

Οι ψυχολογικές επιδράσεις της στέρησης του ύπνου είναι σημαντικές. Παρ ‘όλα αυτά, οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα δεν κοιμούνται αρκετά. Ο τρόπος ζωής, οι συσκευές και το μπλε φως των οθονών, σας υποκινούν τον εγκέφαλό και σας καθιστούν δύσκολο το να κοιμηθείτε.

Όταν τελικά κοιμηθείτε, οι σκέψεις και οι ανησυχίες σας, κάνουν δύσκολο το να ξεκουραστείτε βαθιά. Ένας σπασμωδικός ύπνος, δεν σας δίνει το είδος της επιδιόρθωσης που χρειάζεστε για τη σωματική και ψυχική σας υγεία.

Η κατάστασή σας είναι άσχημη και μερικές επιχειρήσεις εκμεταλλεύονται την έλλειψη ύπνου που έχετε. Θέλουν να σας πουλήσουν ηρεμία και ξεκούραση. Υπάρχουν μάσκες ύπνου που παρακολουθούν τα κύματα του εγκεφάλου σας και τις φάσεις REM, χάπια για να σας βοηθήσουν να πάρετε έναν γρήγορο ύπνο και ιαματικά λουτρά και κέντρα ύπνου, που ισχυρίζονται ότι σας βοηθούν να κοιμηθείτε μέσα σε λίγα λεπτά.

Δεν χρειάζεται να πέσετε θύμα αυτών των τεχνασμάτων και δαπανηρών θεραπειών. Απλά προσπαθήστε να έχετε επίγνωση αυτού του απλού γεγονότος: η ξεκούραση είναι ζωή και σε έναν κόσμο συνεχούς θορύβου από το εσωτερικό και το εξωτερικό περιβάλλον, η σιγή είναι υγεία! Κρατήστε αυτό στο μυαλό σας και κάνετε ό,τι καλύτερο μπορείτε για να βρείτε στιγμές σιωπής και ξεκούρασης, στην ταραχώδη ζωή σας.

Πηγή: https://www.psychologynow.gr/arthra-psyxikis-ygeias/proagogi-psyxikis-ygeias/eveksia/8056-i-siopi-kai-i-ksekoyrasi-einai-poly-simantika-gia-tin-psyxiki-ygeia.html

Please follow and like us:
error0

Σχιζοφρένεια

Τι σημαίνει ο όρος Σχιζοφρένεια

Σχιζοφρένεια σημαίνει το «σχίσιμο» του μυαλού, και παρότι στις αρχές του 20ου αιώνα συνδέθηκε με την άνοια, γρήγορα διαπιστώθηκε ότι πρόκειται για βαριά ψυχωτική διαταραχή. Έως σήμερα, ακόμα και η λέξη, όχι μόνο τρομάζει, αλλά στο μυαλό μας φέρνει εικόνες ακραίες και τρομακτικές, που μόνο στιγματισμό δηλώνουν.

Σχιζοφρένεια

Γενικά, η σχιζοφρένεια ανήκει στις ψυχώσεις που δεν παρατηρούμε οργανική εγκεφαλική βλάβη ή ανεπάρκεια. Όμως, η εικόνα της χαρακτηρίζεται από έντονη αλλοίωση της εσωτερικής και εξωτερικής πραγματικότητας, κάτι που το άτομο δεν μπορεί να διαχειριστεί με αποτέλεσμα πολλές φορές να συμπεριφέρεται αυτοκαταστροφικά. Αυτή η αλλοίωση, που είναι και ο ψυχωτικός πυρήνας της αρρώστειας, δημιουργεί μια εντελώς αποδιοργανωμένη σκέψη, διαταραχή στην αντίληψη, στο συναίσθημα και στη συμπεριφορά.

Πιο αναλυτικά, η διαταραχή στην σκέψη, εκφράζεται με τις παραληρηματικές ιδέες, σύμπτωμα πολύ κοινό στη σχιζοφρένεια. Ιδέες ελέγχου της σκέψης από τρίτους, ιδέες καταδίωξης ή μεγαλείου είναι πολύ συχνές στην σχιζοφρένεια. Συχνά όμως, παρατηρούνται και νεολεκτισμοί, ηχολαλίες και εμμονές.

Η σχιζοφρένεια «ακούει φωνές»

Όμως, στη σχιζοφρένεια είναι χαρακτηριστικό σύμπτωμα της διαταραχής στην αντίληψη του ατόμου. Οι φωνές προέρχονται από μέσα από το κεφάλι του ή από έξω. Μπορεί να είναι ακόμα και μορφή διαλόγου ή να δίνουν εντολές στο άτομο. Οι τελευταίες αυτές είναι και επικίνδυνες, με την έννοια ότι μπορεί να “διατάξουν” το άτομο να κάνει κακό στον εαυτό του.

Επίσης, συχνά, στη σχιζοφρένεια υπάρχει ένα φτωχό ή αλλιώς επίπεδο συναίσθημα ή υπάρχουν περιπτώσεις που είναι έντονα τα εκφραστικά συμπτώματα όπως το ανόητο γέλιο ή ένα πρόσωπο ακίνητο και άκαμπτο σαν μάσκα.

Όλοι μας έχουμε ένα αίσθημα προσωπικών ορίων και ατομικότητας, στοιχείο που απουσιάζει στην σχιζοφρένεια.

Συχνά, το άτομο με σχιζοφρένεια αδυνατεί να ακολουθήσει μια πορεία με λογική σειρά στην καθημερινότητα ή παρουσιάζει μια έντονη αμφιθυμία και αδυναμία επιλογής ανάμεσα σε απλές καθημερινές εναλλακτικές δράσεις.

Όλα αυτά τα στοιχεία εύλογα σηματοδοτούν μια δυσκολία στις διαπροσωπικές σχέσεις αφού το άτομο απομονώνεται από τον περίγυρό του μη συμμετέχοντας σε ερεθίσματα ή κοινές ενασχολήσεις.

Η πορεία της σχιζοφρένειας

Συνήθως, εμφανίζεται στην εφηβεία ή στην αρχή της ενηλικίωσης, χωρίς να αποκλείουμε και την όψιμη έναρξη στην ώριμη ηλικία μετά τα 45 έτη.

Ανεξάρτητα από την ηλικία έναρξης, όλοι οι σχιζοφρενικοί ασθενείς παρουσιάζουν αυτό που ονομάζουμε “ενεργή φάση” που μπορεί να διαρκέσει απροσδιόριστο χρόνο, από λίγες μέρες ή και εβδομάδες. Σε αυτή την φάση υπάρχει έντονη αποδιοργάνωση με ψυχωτικά συμπτώματα, όπως ψευδαισθήσεις, παραληρηματικές ιδέες, παράλογες σκέψεις και έντονες ακουστικές ψευδαισθήσεις. Αυτή η εικόνα είναι βασικό στοιχείο γαι τη διάγνωση της διαταραχής και πρέπει να διαρκεί για τουλάχιστον μια εβδομάδα.

Οι τύποι της σχιζοφρένειας

Η σχιζοφρένεια καλύπτει ένα ευρύ φάσμα κλινικών καταστάσεων με διαφορές στην συμπτωματολογία, στην πορεία και στην πρόγνωση της ασθένειας. Για αυτό τον λόγο διαφέρει και το σύστημα ταξινόμησης της.

Υπάρχουν για παράδειγμα:

  • ο παρανοικός τύπος,
  • ο κατατονικός,
  • ο αποδιοργανωμένος,
  • ο αδιαφοροποίητος
  • ο υπολειμματικός.

Όλοι αυτοί οι τύποι σχιζοφρένειας έχουν διαφορετική συμπτωματολογία και διαφορετική κλινική εικόνα του σχιζοφρενικού ασθενή.

Θα πρέπει να αναφέρουμε ότι οι πράξεις βίας είναι συχνές και παρουσιάζουν έντονο δημόσιο ενδιαφέρον. Παράλληλα όμως πολύ συνηθισμένες είναι και οι απόπειρες αυτοκτονίας λόγω της τρομακτικής εμπειρίας της ψύχωσης που βιώνει το άτομο και της κατάθλιψης που εμφανίζεται ως συνοδό σύμπτωμα στην πορεία της διαταραχής.

Τα αίτια της σχιζοφρένειας

Δεν έχει κοινωνικά, πολιτιστικά και γεωγραφικά κριτήρια. Εμφανίζεται παντού και αφορά εξίσου άντρες και γυναίκες. Επίσης η αιτιολογία της αναζητείται εδώ και πάρα πολλά χρόνια χωρίς να έχει βρεθεί. Κοινωνιολογικές θεωρίες, ψυχαναλυτικές προσεγγίσεις, κληρονομική ή γενετική βάση στην ασθένεια και βιολογικοί παράγοντες όπως η θεωρία για υπερβολικά υψηλά επίπεδα ντοπαμίνης στους σχιζοφρενικούς ασθενείς, είναι προσπάθειες που έχουν επιστημονική βάση, αλλά δεν έχουν τεκμηριωθεί αποτελεσματικά.

Η θεραπεία της σχιζοφρένειας

Όπως όλες οι σοβαρές διαταραχές, η θεραπεία της σχιζοφρένειας δεν είναι ούτε εύκολη, ούτε σύντομη. Όλα τα μέλη του θεραπευτικού περιβάλλοντος του ασθενούς, οικογένεια, ψυχίατροι, κοινωνικοί λειτουργοί, αντιμετωπίζουν μια επίπονη κατάσταση που διαρκεί χρόνια και αντιμετωπίζουν εξάρσεις και περιόδους ύφεσης της αρρώστειας.

Τα αντιψυχωσικά φάρμακα βρίσκονται στην κορυφή της θεραπευτικής προσέγγισης γιατί έχουν κατασταλτική και αντιψυχωσική δράση. Με αυτά, το άτομο δεν θεραπεύεται. Αυτό που επιτυγχάνουν όμως, είναι να ελλαττώνουν σε σημαντικό βαθμό το άγχος και τις παραληρηματικές ιδέες και όλα τα υπόλοιπα συμπτώματα που βασανίζουν και τον ασθενή αλλά και το περιβάλλον του.

Εύλογο και επιθυμητό είναι ο σχιζοφρενικός ασθενής να γίνει λειτουργικός και πρωταρχική φροντίδα, να μην απομονωθεί από το κοινωνικό περιβάλλον. Εκεί εστιάζει η κοινωνική παρέμβαση των θεραπευτών, που είναι δύσκολο έργο και πολλές φορές μη εφικτό.

Η υποστήριξη στη σχιζοφρένεια

Η υποστηρικτική ψυχοθεραπεία, ατομική ή ομαδική, θεωρείται σήμερα ο κατάλληλος τρόπος υποστήριξης. Ο θεραπευτής, ουσιαστικά, βοηθά τον ασθενή να κατανοήσει, όσο γίνεται, την πραγματικότητα της αρρώστειας και τις δυσκολίες που αυτή συνεπάγεται. Βοηθά τον σχιζοφρενικό ασθενή να επικεντρωθεί στο “εδώ και στο τώρα”, εξηγεί με αναλυτικό τρόπο το τι σημαίνει η σχιζοφρένεια και τα συμπτώματά της, ώστε ο ασθενής να είναι «παρών» και να μην κατακλύζεται από το άγχος αποδιοργάνωσης. Η εκμάθηση κοινωνικών δεξιοτήτων είναι πολύ σημαντική στους σχιζοφρενικούς ασθενείς. Τους βοηθά να έχουν καλύτερη διαπροσωπική επικοινωνία, καλύτερη φροντίδα στον εαυτό τους, και φυσικά η οικογενειακή υποστήριξη, συμπληρώνει την θεραπευτική παρέμβαση. Η οικογένεια εκπαιδεύεται, θα λέγαμε, να αναγνωρίζει τα συμπτώματα της σχιζοφρένειας και να αντιμετωπίζει με ψυχραιμία τις συνέπειές της.

Το συμπέρασμα που απορρέει από την δυσκολία της φύσης της σχιζοφρένειας, είναι η προσπάθεια που πρέπει να κάνουμε όλοι ώστε να μην παγιώσουμε μέσα μας αλλά και στην εξωτερική μας διαχείριση, την εικόνα-στίγμα του σχιζοφρενικού. Υπάρχει μεγάλη ποικιλία στις κλινικές εικόνες και την συμπτωματολογία των σχιζοφρενικών ατόμων. Όμως, πρέπει πάντα να έχουμε στο μυαλό μας, ότι είναι άρρωστοι ψυχικά και όχι «λεπροί» που θα πρέπει να απομονωθούν και να αποκλειστούν από την κοινωνία.

Πηγή: https://www.psychology.gr/psychosis/4165-sxizofreneia-entyposiaki-diataraxi.html

Please follow and like us:
error0

Η περιέργεια

Η περιέργεια δεν περιγράφει απλώς ένα ανοιχτό μυαλό αλλά την διάθεση να αποδεχτούμε προκλήσεις που θα μας κάνουν να υπερβούμε τα όριά μας. Η περιέργεια δηλώνει την διάθεση να αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι μέσα από τις εμπειρίες μας και την αλληλεπίδρασή μας με τον κόσμο.

Περιέργεια

Τι γεννά την περιέργεια;

Η λέξη περιέργεια συχνά συνδέεται με την διάθεση να μάθουμε πληροφορίες για ένα θέμα, ένα πρόσωπο, μία κατάσταση. Ο στόχος μας, χωρίς να το συνειδητοποιούμε, συνήθως είναι να επιβεβαιώσουμε αυτά που ήδη ξέρουμε ή πιστεύουμε. Σύγχρονες έρευνες στην ψυχολογία συνδέουν την περιέργεια με την δημιουργικότητα, την καινοτομία την χαρά και την ενσυναίσθηση. Τί είδους περιέργεια όμως; Στις έρευνες αυτές η περιέργεια χρησιμοποιείται σαν αντίθετη έννοια από αυτήν που περιγράψαμε παραπάνω και αφορά την επιθυμία να αναζητήσουμε το καινούργιο, το άγνωστο μέσα στο γνωστό. Η περιέργεια δεν περιγράφει απλώς ένα ανοιχτό μυαλό αλλά την διάθεση να αποδεχτούμε προκλήσεις που θα μας κάνουν να υπερβούμε τα όριά μας. Η περιέργεια δηλώνει την διάθεση να αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι μέσα από τις εμπειρίες μας και την αλληλεπίδρασή μας με τον κόσμο.

Ζούμε σε έναν κόσμο που οι παλιές σταθερές της εργασίας, της οικονομικής- κοινωνικής- πολιτικής κατάστασης, του γάμου, της οικογένειας έχουν δώσει την θέση τους σε μία όλο και μεγαλύτερη ρευστότητα και αβεβαιότητα. Η ρευστότητα αυτή ευνοεί την  ανασφάλεια, τον φόβο και την διαμόρφωση περιοριστικών πεποιθήσεων, που μας πείθουν ότι οι επιθυμίες μας είναι ουτοπικές. Αυτή η απογοήτευση συχνά μας δημιουργεί μια αρνητική στάση και μας κάνει να είμαστε κλειστοί σε νέες προοπτικές. Κάποιες φορές, εναλλάσσεται με μία καταναγκαστική θετική σκέψη ότι «τα πράγματα θα πάνε καλά», η οποία με την πρώτη δυσάρεστη εμπειρία ανατρέπεται και δίνει πάλι την θέση της στον φόβο.

Η πιο παραγωγική στάση στη ζωή είναι αυτή της δημιουργικής περιέργειας που οδηγεί στην διάθεση για εξερεύνηση της ζωής, του εαυτού μας, των άλλων και των σχέσεων. Μας βοηθάει να προσεγγίσουμε την αβεβαιότητα στην καθημερινότητά μας με μία θετική στάση. Αν και πιστεύουμε ότι η βεβαιότητα και ο έλεγχος των καταστάσεων μας φέρνει ικανοποίηση, είναι η αβεβαιότητα και η πρόκληση που φέρνουν πιο μακροπρόθεσμα οφέλη. Συνηθίζουμε να αποζητάμε την επιβεβαίωση των πεποιθήσεων που ήδη έχουμε, ψάχνουμε τις απαντήσεις στην «αποθήκη των πληροφοριών» μας και απαντάμε αυτό που ήδη ξέρουμε, που έχουμε δει, που έχουμε ζήσει. Όταν δεν κλειδώνει ο νους μας σε συμπεράσματα και δεν ερμηνεύουμε την πραγματικότητα βάσει αυτών αλλά είμαστε ανοιχτοί και περίεργοι, μπορούμε να δίνουμε χρόνο και προσοχή, να παρατηρούμε, να ακούμε, να νιώθουμε, δηλαδή να είμαστε παρόντες. Η στάση αυτή προκύπτει από την επίγνωση ότι το μυστήριο της ζωής είναι πιο μεγάλο από εμάς και ότι δεν μπορούμε να ελέγξουμε τί θα συμβεί.

Η καλλιέργεια της περιέργειας

Το πρώτο που μπορούμε να κάνουμε είναι να αναγνωρίσουμε τις στιγμές που αισθανόμαστε άβολα. Όταν η αυτόματη τάση μας είναι να αποφύγουμε μία κατάσταση, τότε αυτό είναι σημάδι ότι υπάρχει κάτι καινούργιο να δοκιμάσουμε και να επωφεληθούμε. Μπορεί η συζήτηση με έναν άγνωστο, που συχνά μας κάνει να αισθανόμαστε αμήχανα, να είναι μια καλή αρχή. Το δεύτερο βήμα θα ήταν να προσπαθήσουμε στην συζήτηση να μιλήσουμε για κάτι που πραγματικά μας ενδιαφέρει.

Κλείνοντας, ο δρ. Kashdan γράφει το εξής ενδιαφέρον στο βιβλίο του: ο βαθμός στον οποίο είμαστε περίεργοι για τους αγαπημένους μας είναι καλύτερος δείκτης της αγάπης και της δέσμευσής μας σε αυτούς, ακόμα και από το να είμαστε εκεί σε όλες τις δύσκολες στιγμές τους.

Πηγή: https://www.psychologynow.gr/arthra-psyxologias/prosopikotita/symperifora/7848-i-aksia-tis-periergeias.html

Please follow and like us:
error0

Κατάθλιψη

Οι γυναίκες που δουλεύουν πολλές ώρες – περισσότερες από 55 μέσα στην εβδομάδα – κινδυνεύουν περισσότερο από κατάθλιψη, ενώ η δουλειά τα Σαββατοκύριακα αυξάνει τον κίνδυνο κατάθλιψης και για τα δύο φύλα, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.

Κατάθλιψη

Η σύγχρονη οικονομία διευρύνει συνεχώς -τυπικά και άτυπα- το ωράριο των εργαζομένων πέρα από τις συνήθεις ώρες γραφείου, τόσο τις καθημερινές μέρες όσο και τα σαββατοκύριακα. Η τάση αυτή έχει επιπτώσεις τόσο στη σωματική όσο και στην ψυχική υγεία των εργαζομένων, όπως δείχνει και η νέα μελέτη.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την Τζίλιαν Γουέστον του Τμήματος Επιδημιολογίας και Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (UCL), που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό επιδημιολογίας «Journal of Epidemiology & Community Health», ανέλυσαν στοιχεία για 11.215 άνδρες και 12.188 γυναίκες, που ταξινομήθηκαν σε κατηγορίες ανάλογα με τον αριθμό των ωρών εργασίας τους. Παράλληλα, έγινε αξιολόγηση της ψυχικής υγείας τους μέσω σχετικού ερωτηματολογίου-τεστ.

Διαπιστώθηκε ότι οι καπνιστές, οι μεγαλύτερης ηλικίας άνθρωποι και όσοι έβγαζαν τα λιγότερα χρήματα, είχαν τα υψηλότερα ποσοστά κατάθλιψης, κάτι που ίσχυε και για τα δύο φύλα. Ακόμη βρέθηκε ότι οι άνδρες δουλεύουν γενικά περισσότερες ώρες από τις γυναίκες, με σχεδόν τους μισούς (50%) να ξεπερνούν το συμβατικό ωράριο, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό των γυναικών που εργάζονταν παραπάνω από το κανονικό, ήταν λιγότερο από το 25%. Επίσης σχεδόν οι μισές γυναίκες εργάζονταν με μερική απασχόληση, έναντι μόνο 15% των ανδρών.

Οι περισσότερες παντρεμένες που ήσαν και γονείς, δεν δούλευαν παραπάνω από το κανονικό, ενώ αντίστροφα οι άνδρες γονείς δούλευαν συχνά περισσότερες ώρες. Πάνω από τα δύο τρίτα των ανδρών δούλευαν και τα σαββατοκύριακα, ενώ το ίδιο έκαναν σχεδόν οι μισές γυναίκες.

Δεν διαπιστώθηκε διαφορά στα συμπτώματα κατάθλιψης μεταξύ των ανδρών που δούλευαν περισσότερες ή λιγότερες ώρες. Όμως η δουλειά τα σαββατοκύριακα σχετιζόταν με περισσότερα συμπτώματα κατάθλιψης τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες.

Την χειρότερη ψυχική υγεία από όλους (και στα δύο φύλα) είχαν οι γυναίκες που δούλευαν συνολικά περισσότερες από 55 ώρες μέσα στην εβδομάδα, ιδίως αν εργάζονταν κάθε σαββατοκύριακο ή τα περισσότερα σαββατοκύριακα του μήνα. Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι οι γυναίκες τείνουν να δουλεύουν περισσότερες ώρες είτε στα καλοπληρωμένα αλλά ανδροκρατούμενα επαγγέλματα είτε στις κακοπληρωμένες δουλειές του τομέα υπηρεσιών.

Οι γυναίκες αυτές επιβαρύνονται επιπρόσθετα με το χρόνο που πρέπει να δουλέψουν για το νοικοκυριό τους, πράγμα που αυξάνει τον κίνδυνο κατάθλιψης. Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι, όπως έχουν δείξει και προηγούμενες μελέτες, αν η απλήρωτη εργασία του σπιτιού ληφθεί υπόψη, τότε οι γυναίκες εργάζονται συνολικά περισσότερο από τους άνδρες μέσα στην εβδομάδα.

Πηγή: https://www.kathimerini.gr/1012075/article/ygeia/ygeia-gynaika/oso-perissotero-doyleyei-mia-gynaika-toso-ay3anei-o-kindynos-kata8liyhs

Please follow and like us:
error0