Ψυχική ανθεκτικότητα: Όταν νικάμε τις δυσκολίες

Η ψυχική ανθεκτικότητα και η σημασία της

Ψυχική ανθεκτικότητα είναι η ικανότητα ενός ατόμου να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις αντιξοότητες και τις προκλήσεις που έρχονται στη ζωή του και να εξελιχθεί θετικά, να βρει τις ισορροπίες στη ζωή του μετά από στρεσογόνες καταστάσεις και να βρει ξανά την ελπίδα του.

Ψυχική ανθεκτικότητα: Όταν νικάμε τις δυσκολίες

Η ψυχική ανθεκτικότητα δε συνεπάγεται απαραίτητα μια εύκολη ζωή

Το να έχει κάποιος ψυχική ανθεκτικότητα δε σημαίνει απαραίτητα ότι δεν έχει βιώσει δύσκολες καταστάσεις στη ζωή του. Επίσης, δε σημαίνει ότι δεν έχει χάσει ποτέ την ελπίδα του ή δεν έχει πονέσει. Αντιθέτως, σημαίνει ότι έχει βιώσει δύσκολες καταστάσεις αλλά έχει αναπτύξει εφόδια, έχει μάθει να αναγνωρίζει τα συναισθήματα του και έχει αναπτύξει αποτελεσματικές στρατηγικές αντιμετώπισης έτσι ώστε να μπορεί με μεγαλύτερη ευκολία να αντεπεξέλθει στις αντιξοότητες.

Ανάπτυξη ψυχικής ανθεκτικότητας

Φαίνεται ότι το επίπεδο της ανθεκτικότητας μας εξαρτάται από τα άτομα με τα οποία περνούμε χρόνο. Δημιουργήστε πηγές στήριξης και συναναστραφείτε με άτομα που νοιάζονται για εσάς και μπορούν να σας βοηθήσουν πρακτικά ή συναισθηματικά κατά την περίοδο που αντιμετωπίζετε μια δυσκολία. Το να λαμβάνεις ή να δίνεις στήριξη και αγάπη φέρνει θετικά συναισθήματα.

Αποδεχθείτε την πραγματικότητα της κατάστασης, τα συναισθήματα και τους φόβους σας και εστιάστε στο πως μέσα από τη στρεσογόνα κατάσταση μπορείτε να γίνεται πιο λειτουργικοί. Μια κατάσταση είναι αρνητική, μόνο αν εμείς την ορίσουμε ως τέτοια. Αποδεχθείτε ότι η κατάσταση σας έχει προκαλέσει κάποιες δυσκολίες, αλλά προσπαθήστε να δείτε και τη θετική της πλευρά.

Αποδεχθείτε τις απογοητεύσεις του παρελθόντος και εστιάστε στο πως μπορείτε να κρατήσετε τα μαθήματα που έχετε πάρει έτσι ώστε να έχετε ένα πιο ευτυχισμένο παρόν και μέλλον.

Θέστε στόχους, αυτό θα σας βοηθήσει βλέπετε τις δυσκολίες ως προκλήσεις και όχι σας προβλήματα εάν ξέρετε τι στόχους έχετε και εστιάζεστε στο πως να τους επιτύχετε.

Πιστέψτε στη δύναμη που κρύβετε μέσα σας. Το γεγονός ότι βιώνετε μια δύσκολη κατάσταση τώρα, δε σημαίνει ότι δεν έχετε τη δύναμη να το ξεπεράσετε. Αυτό που διαφοροποιεί τα ανθεκτικά άτομα είναι η ικανότητα τους να αντιλαμβάνονται ότι τώρα αντιμετωπίζουν μια δυσκολία, αλλά μπορούν να τη ξεπεράσουν και να πάρουν μαθήματα από αυτή, να απαγκιστρωθούν όντας ακόμα δυνατότεροι.

Αλλάξτε τον τρόπο σκέψης σας και τον τρόπο που αξιολογείτε τις καταστάσεις, έτσι ώστε να αναπτύξετε μια θετική στάση προς τη ζωή σας. Έρευνες έχουν δείξει ότι η πλειονότητα των ανθρώπων εστιάζει στα αρνητικά παρά στα θετικά συναισθήματα.

Πηγή: https://www.psychology.gr

Η μουσική και το μυαλό μας

Η μουσική είναι ένας πολύ σημαντικός τρόπος διδαχής και εσωτερίκευσης ενός μηνύματος. Επομένως, χρειάζεται να δίνουμε προσοχή σε αυτό που ακούμε και στο τι παίρνουμε από αυτό, ακριβώς επειδή μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που σκεφτόμαστε.

Η μουσική

Είναι γνωστό ότι η μουσική τονώνει το μεταιχμιακό σύστημα του εγκεφάλου μας, το τμήμα που είναι υπεύθυνο για την ανταπόκριση στα εξωτερικά ερεθίσματα όπως τα συναισθήματα.

Η εσωτερίκευση ενός μηνύματος μπορεί να συμβεί μέσω διαφόρων τύπων επικοινωνίας. Η μουσική, ως αναπόσπαστο κομμάτι του πολιτισμού και του τρόπου ζωής μας, είναι ένας από αυτούς. Υπάρχουν πολλά είδη που μπορεί να σας ταιριάζουν ή ακόμα και να επηρεάζουν τον τρόπο που σκέφτεστε και αισθάνεστε. Υπάρχουν ακόμη και τραγούδια που κάποιοι άνθρωποι τα θεωρούν ως δείγματα σύγχρονης ποίησης.

Οι στίχοι των τραγουδιών είναι ένας τρόπος μεταφοράς ενός μηνύματος στον κόσμο. Αυτό το μήνυμα, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, παραμένει στο μυαλό μας, ειδικά αν το τραγούδι είναι επιτυχημένο. Ως αποτέλεσμα, κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται ότι είναι μέρος ενός μεγαλύτερου συνόλου.

Η μουσική επηρεάζει το σώμα μας

Η μουσική μπορεί να έχει τεράστια επίδραση στη γνωστική μας ανάπτυξη. Είναι ένα εργαλείο χαλάρωσης που χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα. Αλλά πώς επηρεάζει το σώμα μας;

Αυτό που οι νευροεπιστήμονες ονομάζουν συναισθηματικός εγκέφαλος, είναι υπεύθυνος για τη ρύθμιση των συναισθημάτων. Περιλαμβάνει την αμυγδαλή, τον υποθάλαμο και τον θάλαμο. Επίσης γνωστό ως μεταιχμιακό σύστημα, αυτό το τμήμα του εγκεφάλου είναι υπεύθυνο για τη διαχείριση όλων των αποκρίσεων του σώματός μας σε διαφορετικά περιβαλλοντικά ερεθίσματα όπως ο φόβος, η αηδία, η χαρά, η ντροπή, η ευφορία, η θλίψη κ.λπ.

Όταν ακούμε μουσική, διάφορες χημικές ουσίες ενεργοποιούνται στο κεντρικό νευρικό μας σύστημα. Αυτές οι ουσίες ενθαρρύνουν την απελευθέρωση διαφορετικών νευροδιαβιβαστών, όπως η ντοπαμίνη και οι ενδορφίνες, που μας παρέχουν μια αίσθηση ευεξίας και χαράς.

Κάποια τραγούδια είναι ικανά να δημιουργήσουν συναισθήματα. Με αυτόν τον τρόπο, ο άνθρωπος που ταυτίζεται με ένα συγκεκριμένο μελωδικό μήνυμα, μπορεί να αισθανθεί την ενεργοποίηση του μεταιχμιακού του συστήματος.

Η μουσική μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο σκέψης μας

Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, η μουσική μπορεί να διεγείρει συναισθήματα και να επηρεάσει τον τρόπο που σκεφτόμαστε. Για παράδειγμα, σε μια κατάσταση που απαιτεί να εκλογικεύσετε ή να λάβετε μία απόφαση, μπορεί να μειώσει το επίπεδο ενέργειας που απαιτείται. Σε έναν βαθμό, το μήνυμα που ακούτε σε ένα τραγούδι μπορεί να επηρεάσει και τον τρόπο συμπεριφοράς σας.

Σε κοινωνικό επίπεδο, οι μελωδίες έχουν τη δύναμη να δημιουργούν δεσμούς ανάμεσα στους ανθρώπους. Έτσι, η μουσική ουσιαστικά ενισχύει την αίσθηση του ανήκειν σε μια ομάδα, ειδικά όταν τραγουδάμε τραγούδια που αντικατοπτρίζουν τις αξίες μίας συγκεκριμένης ομάδας.

Στην πραγματικότητα, αυτό το επιτυγχάνουν πολλοί ύμνοι. Εν τέλει, μια μελωδία και μερικοί στίχοι μπορεί να ενώσουν μια ομάδα ανθρώπων, καθιστώντας το τραγούδι σύμβολο όσων τους αντιπροσωπεύουν και τους ορίζουν.

Παράδειγμα ενός είδους μουσικής με μεγάλη επιρροή

Το μουσικό είδος R.A.C (Ροκ Ενάντια στον Κομμουνισμό) πρωτοεμφανίστηκε στη δεκαετία του ’80 ως μια παραλλαγή της ροκ μουσικής, που συνδέθηκε με το κίνημα των skinheads. Την εποχή εκείνη, οι άνθρωποι διοργάνωναν πολλές συναυλίες κατά του ρατσισμού και των αυτονομιστικών κινημάτων. Ως απάντηση, διάφορα εθνικιστικά και ακροδεξιά πολιτικά κόμματα υιοθέτησαν το είδος πανκ για την προπαγάνδα τους.

Το περιεχόμενο της μουσικής R.A.C είναι κυρίως ρατσιστικό και ξενοφοβικό. Το πρόβλημα προκύπτει βεβαίως όταν οι θεατές αρχίζουν να εσωτερικοποιούν το μήνυμα που παίρνουν και το κάνουν δικό τους. Η εξιδανίκευση μιας ομάδας ή ενός τραγουδιστή μπορεί να οδηγήσει κάποιους ανθρώπους να δικαιολογήσουν ή να υλοποιήσουν αυτό που τραγουδάει.

Επιπλέον, οι προκαταλήψεις σε αυτά τα είδη τραγουδιών μπορούν ακόμη και να αλλάξουν τη συμπεριφορά των ανθρώπων. Κάποιοι τα χρησιμοποιούν ιδιαίτερα ως απάντηση και ως ένα γρήγορο επιχείρημα σε μια κατάσταση που απαιτεί γνωσιακή προσπάθεια. Με αυτό τον τρόπο, η μουσική κάνει τους ανθρώπους να δημιουργήσουν και να πιστέψουν μια προ-καθορισμένη ιδέα για κάτι ή κάποιον χωρίς πρώτα να κρίνουν και κατ’ επέκταση να αμφισβητήσουν εάν αυτά τα επιχειρήματα είναι όντως αληθή.

Το μήνυμα αυτού του είδους μουσικής μπορεί μερικές φορές να θολώσει τη διαχωριστική γραμμή μεταξύ της εγκληματικής συμπεριφοράς και της ελευθερίας του λόγου.

Η δύναμη της μουσικής

Τα οφέλη της μουσικής έχουν καταδειχθεί κατ’ επανάληψη σε πολλά ερευνητικά πειράματα για τη λειτουργία του εγκεφάλου και του σώματος. Επίσης, η μουσική αποτελεί ένα σημαντικό κομμάτι της κουλτούρας μας και μπορεί κανείς να πει ότι την ορίζει και τη διαμορφώνει.

Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε το γεγονός ότι τα τραγούδια είναι ένας πολύ σημαντικός τρόπος διδαχής και εσωτερίκευσης ενός μηνύματος. Επομένως, χρειάζεται να δίνουμε προσοχή σε αυτό που ακούμε και στο τι παίρνουμε από αυτό, ακριβώς επειδή μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που σκεφτόμαστε.

Πηγή: https://www.psychologynow.gr

Το εσωτερικό παιδί που κρύβουμε μέσα μας


Τι μπορεί να έχει συμβεί που να έχει πληγώσει το εσωτερικό παιδί που κρύβουμε μέσα μας; Ποιο σημείο στη ζωή σας μπορεί να το προκάλεσε αυτό; Και πάνω απ ‘όλα: είναι δυνατή η θεραπεία των τραυμάτων μας και μπορεί η θεραπεία να έχει διάρκεια; Το παρόν άρθρο δίνει τις απαντήσεις…

Το εσωτερικό παιδί που  κρύβουμε μέσα μας

Κάθε άνθρωπος χρειάζεται έναν τόπο, όπου αισθάνεται ασφαλής και καλοδεχούμενος. Κάθε άνθρωπος επιθυμεί έναν τόπο, όπου μπορεί να χαλαρώσει και να είναι ο εαυτός του.

Στην ιδανική περίπτωση το μέρος αυτό υπήρξε το πατρικό μας σπίτι. Αν έχουμε αισθανθεί ότι οι γονείς μας μάς αγάπησαν και μας αποδέχτηκαν ως παιδιά, τότε είχαμε ένα ζεστό σπιτικό. Κι αυτό το θετικό «συναίσθημα» που έχουμε μέσα μας από την παιδική ηλικία μάς συντροφεύει στη ζωή: αισθανόμαστε ασφαλείς στον κόσμο και στη ζωή μας. Έχουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας και στους άλλους ανθρώπους.

Όχι λίγοι άνθρωποι συνδέουν όμως την παιδική τους ηλικία με κατά βάση αρνητικές εμπειρίες, κάποιοι ίσως και με τραυματικές.Κάποιοι άνθρωποι είχαν μία δυστυχισμένη παιδική ηλικία, αλλά έχουν απωθήσει αυτές τις αναμνήσεις. Δεν μπορούν καθόλου να τις θυμηθούν. Άλλοι πάλι ισχυρίζονται ότι η παιδική τους ηλικία ήταν «φυσιολογική» ή «ευτυχισμένη», κάτι που αποδεικνύεται «αυταπάτη», αν εξεταστεί πιο προσεκτικά.

Ακόμα όμως και σ’ αυτές τις περιπτώσεις όπου τα άτομα προσπαθούν να απωθήσουν και να «μειώσουν» τις αρνητικές αυτές εμπειρίες, αποδεικνύεται ότι δυσκολεύονται να εμπιστευτούν τον εαυτό τους και τους άλλους. Υπάρχουν προβλήματα αυτοεκτίμησης, αμφιβολίες για το αν ο απέναντί τους τούς συμπαθεί, δεν τους αρέσει ο εαυτός τους, έχουν πολλές ανασφάλειες και προβλήματα στις σχέσεις τους.

Δεν μπόρεσαν να αναπτύξουν το αίσθημα της εμπιστοσύνης στην παιδική τους ηλικία και ψάχνουν αυτό το αίσθημα ασφάλειας και προστασίας, που τους έλειψε, στις σχέσεις τους με τους άλλους ανθρώπους. Και συνεχώς απογοητεύονται γιατί οι άλλοι -στην καλύτερη περίπτωση- μόνο σποραδικά θα μπορέσουν να τους δώσουν αυτό το συναίσθημα. Δεν συνειδητοποιούν ότι πέφτουν σε μία παγίδα: Αν δεν υπάρχει αυτό το «συναίσθημα» μέσα μας, δεν μπορούμε να το βρούμε στον έξω κόσμο.

Αυτές οι επιρροές από την παιδική ηλικία αναφέρονται από μερικούς ψυχολόγους ως το «εσωτερικό παιδί». Το εσωτερικό παιδί είναι, λοιπόν, το σύνολο όλων αυτών των παιδικών επιρροών, καλών και κακών, που ζήσαμε μέσω των γονιών μας και άλλων σημαντικών ατόμων της παιδικής ηλικίας. Τις περισσότερες από αυτές τις εμπειρίες δεν τις θυμόμαστε συνειδητά. Το εσωτερικό μας παιδί είναι στο μεγαλύτερο βαθμό του ασυνείδητο.

Πάνω από όλα, οι αρνητικές επιρροές δημιουργούν προβλήματα στην ενήλικη ζωή. Το παιδί μέσα μας κάνει ό,τι μπορεί για να αποφύγει να ξαναζήσει τις απογοητεύσεις που έζησε παλιά. Και παράλληλα καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια για να ικανοποιήσει τις επιθυμίες του για ασφάλεια και αναγνώριση, που δεν ικανοποιήθηκαν στην παιδική ηλικία.

Ενώ λοιπόν σε συνειδητό επίπεδο είμαστε ανεξάρτητοι ενήλικες που καθορίζουμε τη ζωή μας, σε ασυνείδητο επίπεδο το «εσωτερικό μας παιδί» επηρεάζει την αντίληψη, την σκέψη, τα συναισθήματα και τις πράξεις μας. Και μάλιστα σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό απ’ ότι η λογική μας.

Το «εσωτερικό παιδί» δεν ευθύνεται μόνο για εντάσεις στις σχέσεις, αλλά και για πολλές άλλες δυσκολίες της ενήλικης ζωής. Αν αναγνωρίσουμε «το εσωτερικό μας παιδί» και συμφιλιωθούμε μαζί του, τότε μπορούμε να κατανοήσουμε τις «πληγές» του, να τις αποδεχτούμε και σε κάποιο βαθμό να τις γιατρέψουμε.

Έτσι μπορεί να ενισχυθεί η αυτοεκτίμησή μας, να έχουμε αρμονικότερες και ευτυχισμένες σχέσεις με τους άλλους και καλύτερη ποιότητα ζωής. Η δουλειά με το «εσωτερικό μας παιδί» είναι κάτι που συμβαίνει μέσα στο ασφαλές πλαίσιο που παρέχει η ψυχοθεραπεία.

Το «γεγονός ορόσημο» που πλήγωσε το εσωτερικό μας παιδί

Ποια γεγονότα στην παιδική ηλικία μπορούν να μας επηρεάσουν ως ολοκληρωμένους άνδρες και γυναίκες; Υπάρχουν πολλές θεωρίες που προσπαθούν να εξηγήσουν αυτή την κατάσταση, μία από τις οποίες είναι αυτή που βασίζεται σε ένα «γεγονός ορόσημο».

Ένα συγκεκριμένο γεγονός μπορεί να είχε σημαντική επιρροή πάνω μας και να έχει «σφυρηλατήσει» την προσωπικότητά μας. Βασικά συμβαίνει αυτό: από τη γέννησή μας ζούμε σε μια «άνετη εξέλιξη» που επιτρέπει την επιβίωσή μας και μας παρέχει όλα όσα χρειαζόμαστε (φαγητό, στοργή, καταφύγιο κλπ.). Ωστόσο, μια μέρα γίνεται κάτι που μας αλλάζει για πάντα, που ξαφνικά μας απομακρύνει από αυτή την «άνετη εξέλιξη».

Στις περισσότερες περιπτώσεις το γεγονός αυτό συνδέεται με πολύ οδυνηρά συναισθήματα όπως ο θάνατος, ο φόβος, ο χωρισμός, η ατυχία κλπ. Αλλά είναι κάτι που μπορεί, εξωτερικά να φαίνεται ασήμαντο, όπως μια λέξη, μια στάση ή μια απόφαση.


Τι είδους τραύματα μπορεί να φέρει το εσωτερικό παιδί σας;

Ένας απόμακρος πατέρας, μία τελειομανής μητέρα, ένας αυταρχικός παππούς, μια δυσλειτουργική οικογένεια. Το εσωτερικό παιδί μπορεί να έχει τραυματιστεί από γεγονότα που «πίκραναν» την παιδική ηλικία του. Μεταφέρει μαζί του τα τραύματα του παρελθόντος και τα επαναλαμβάνει ως πρότυπα ή συμπεριφορές ως ενήλικας.

Προκειμένου να έχουμε μία καλή συναισθηματική υγεία είναι απαραίτητο να βοηθήσουμε το εσωτερικό μας παιδί να θεραπεύσει τις πληγές του με απόλυτη αφοσίωση και υπευθυνότητα. Δεν έχει νόημα να τοποθετήσουμε ένα τσιρότο εκεί που απαιτείται χειρουργική επέμβαση ή να υποβαθμίσουμε ένα επαναλαμβανόμενο σύμπτωμα.

Μπορώ να θεραπεύσω το εσωτερικό παιδί μου;

Το «εσωτερικό παιδί» δεν ευθύνεται μόνο για εντάσεις στις σχέσεις, αλλά και για πολλές άλλες δυσκολίες της ενήλικης ζωής. Αν αναγνωρίσουμε «το εσωτερικό μας παιδί» και συμφιλιωθούμε μαζί του, τότε μπορούμε να κατανοήσουμε τις «πληγές» του, να τις αποδεχτούμε και σε κάποιο βαθμό να τις γιατρέψουμε.Έτσι μπορεί να ενισχυθεί η αυτοεκτίμησή μας, να έχουμε αρμονικότερες και ευτυχισμένες σχέσεις με τους άλλους και καλύτερη ποιότητα ζωής. Η δουλειά με το «εσωτερικό μας παιδί» είναι κάτι που συμβαίνει μέσα στο ασφαλές πλαίσιο που παρέχει η ψυχοθεραπεία.

Για να ξεκινήσουμε τη θεραπεία είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι στην ουσία αντιμετωπίζουμε ένα τραυματισμένο παιδί και πρέπει να γίνουμε φίλοι μαζί του έτσι ώστε να μπορέσει να μας εμπιστευτεί.

Για να μας εμπιστευτεί ως ενήλικες που έχουμε γίνει, πρέπει να του προσφέρουμε αυτό που χρειάζεται. Χωρίς ποτέ να φωνάζουμε, να θυμώνουμε ή να εκτοξεύουμε απειλές. Γιατί με αυτόν τον τρόπο το μόνο που κάνουμε είναι να χειροτερεύουμε την πληγή του.

Εάν, για παράδειγμα, το τραύμα οφείλεται στο γεγονός ότι οι γονείς μας δεν μας έδειχναν την αγάπη που θέλαμε, θεραπεύουμε το εσωτερικό παιδί μας δίνοντάς του όλη την αγάπη στον κόσμο. Αν έχει υποστεί παραμέληση, του δείχνουμε ότι έχει αξία, του αφιερώνουμε χρόνο δίνοντάς του προτεραιότητα. Έτσι θα κερδίσουμε την εμπιστοσύνη του.

Μιλάμε μαζί του υπομονετικά, του λέμε ότι λυπούμαστε για τον πόνο του και, πάνω απ’ όλα, ότι θέλουμε να το βοηθήσουμε. Το ρωτάμε πώς νιώθει, πώς μπορούμε εμείς να το κάνουμε ευτυχισμένο και ότι είμαστε πρόθυμοι να προσπαθήσουμε έτσι ώστε μαζί να επιτύχουμε το στόχο που επιθυμεί.

Πρόκειται για την ένταξή του πίσω στη ζωή μας. Έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε όλα όσα έχουμε δημιουργήσει παρά τις δυσκολίες που μας στάθηκαν εμπόδιο. Έχει να κάνει με το να του δώσουμε το δικαίωμα να εκφέρει τη δική του γνώμη στις αποφάσεις που παίρνουμε και να απολαμβάνουμε μαζί τη ζωή.

Πηγή: https://www.psychologynow.gr

Διαταραχή Cotard

Η διαταραχή Cotard ή Ψευδαίσθηση Cotard ή Σύνδρομο ζωντανού πτώματος ή Μηδενιστική ψευδαίσθηση είναι αυταπάτη ή Μηδενιστική παραληρητική Διαταραχή, από τις σπάνιες νοητικές διαταραχές, όπου το άτομο έχει την ψευδή πεποίθηση ότι είναι νεκρό ή εν μέρει νεκρό ή ότι απλά δεν υπάρχει.

Διαταραχή Cotard

Συμπτώματα της Διαταραχής Cotard

Πρόκειται για μια διαταραχή που αναγνωρίστηκε από τον Γάλλο Jules Cotard από τον οποίο πήρε και το όνομά της τη δεκαετία του 1800, ως delire de negation – μηδενιστική παραληρητική διαταραχή. Ένα από τα κύρια συμπτώματα είναι ο μηδενισμός. Δηλαδή η πεποίθηση ότι τίποτα δεν έχει αξία ή νόημα, ότι τίποτα δεν υπάρχει.

Το άτομο αισθάνεται σαν να είναι νεκρό ή να σαπίζει ή ακόμα και ότι δεν έχει υπάρξει ποτέ. Σε άλλες περιπτώσεις θεωρεί ότι του λείπουν εσωτερικά όργανα ή και ότι έχει χάσει όλο του το αίμα. Το παράδοξο είναι ότι η αίσθηση ότι είναι νεκροί τους δίνει την εντύπωση ότι είναι και αθάνατοι.

Σύγχρονες έρευνες αποδεικνύουν ότι η συγκεκριμένη διαταραχή δεν είναι αποτέλεσμα μόνο εγκεφαλικών βλαβών ή νευρώνων αλλά ότι συνυπάρχει με μορφές κατάθλιψης, ψυχωσικές διαταραχές, ψυχικές ασθένειες αλλά και νευρολογικές παθήσεις. Σε νευρολογικό επίπεδο οι ερευνητές θεωρούν ότι σχετίζεται με το Σύνδρομο Capgras, όπου το άτομο έχει την ψευδαίσθηση ότι τα κοντινά του πρόσωπα ακόμα και ο ίδιος του ο εαυτός στον καθρέφτη έχει/έχουν αντικατασταθεί από σωσίες κακόβουλους.

Συνέπειες της Διαταραχής Cotard

Οι επιπτώσεις αρκετές και σοβαρές για τους πάσχοντες, καθώς σταματούν να φροντίζουν τον εαυτό τους, γεγονός που τους απομακρύνει από το περιβάλλον τους, εντείνονται συναισθήματα αρνητικά, απομόνωσης και καταθλιπτικά. Οι οικείοι απομακρύνονται είτε από φόβο είτε ακόμα και λόγω της παραμέλησης που παρακολουθούν.

Τέλος, η καθοδική πορεία της ατομικής υγιεινής προκαλεί προβλήματα δέρματος και δοντιών. Σε ακραίες περιπτώσεις τα άτομα σταματούν να τρέφονται και να πίνουν νερό μιας και πιστεύουν ότι ο οργανισμός τους δεν τα έχει ανάγκη. Σε σοβαρές περιπτώσεις αυτό μπορεί να οδηγήσει σε λιμοκτονία και υποσιτισμό.

Κάποιοι ακόμα και αυτοκτονούν καθώς θεωρούν ότι είναι ήδη νεκροί, άλλοι αισθάνονται παγιδευμένοι σε ένα σώμα και μια ζωή που δεν φαίνεται πραγματική. Βασική τους ελπίδα; Ότι η ζωή τους θα βελτιωθεί ή θα σταματήσει εάν πεθάνουν ξανά.

Η Διαταραχή Cotard θεραπεύεται

Πρόκειται για μια σπάνια αλλά σοβαρή ψυχική ασθένεια. Παρά το γεγονός ότι είναι δύσκολο να επιτευχθεί η σωστή διάγνωση και θεραπεία, συνήθως τα άτομα ανταποκρίνονται στο συνδυασμό συμπεριφορικής ψυχοθεραπείας και φαρμάκων αντικαταθλιπτικών ή αντιψυχωσικών.

Πηγή: https://www.psychologynow.gr/arthra-psyxikis-ygeias/egkefalos/astheneies-egkefalou/8408-syndromo-cotard-ti-einai.html

Το Sexting

Το Sexting αφορά το μοίρασμα εικόνων που υποδηλώνουν σεξουαλικό περιεχόμενο και μοιράζονται μέσω κινητών τηλεφώνων ή δημοσιεύονται στο διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οι φωτογραφίες μπορεί να είναι γυμνές ή μερικώς γυμνές, προσωπικές ή κάποιου άλλου προσώπου.

Το sexting

Sexting και έφηβοι

Ίσως να πιστεύετε ως γονείς, ότι το sexting είναι κάτι επικίνδυνο που το έφηβο παιδί σας έχει πιεστεί ή επηρεαστεί από την επιρροή των ομοτίμων. Δεν ισχύει όμως σε όλες τις περιπτώσεις αυτό. Για τους εφήβους, το sexting είναι συχνά διασκεδαστικό και πολύ συχνά συναινούν σε αυτή την πράξη. Το παιδί σας και οι φίλοι τους θα μπορούσαν να δουν το sexting ως μέρος της οικοδόμησης σχέσεων και της αυτοπεποίθησης τους, να εξερευνήσουν τη σεξουαλικότητα τους, τα σώματα και την σεξουαλική τους ταυτότητα.

Οι νέοι ανησυχούν για την κοινή χρήση των εικόνων τους με άλλα άτομα, συμπεριλαμβανομένων των φίλων και των μελών της οικογένειάς τους. Άλλοι προσπαθούν να μειώσουν αυτόν τον κίνδυνο κάνοντας sexting μόνο με τους ανθρώπους που εμπιστεύονται και με τους οποίους έχουν ή πιστεύουν ότι έχουν μια ρομαντική ή οικεία σχέση. Υπάρχουν όμως κάποιοι έφηβοι που στέλνουν σεξουαλικές εικόνες σε άτομα που δεν έχουν συναντήσει ποτέ ή δεν γνωρίζουν καν.

Οι νέοι θέλουν να είναι σε θέση να μιλούν ανοιχτά και ειλικρινά με τους γονείς τους. Μιλώντας με το παιδί σας είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους να το διδάξετε και να του εξηγήσετε ποιες είναι κατάλληλες φωτογραφίες και ποιες μπορεί να είναι υψηλού ρίσκου. Είναι επίσης ένας καλός τρόπος για να το βοηθήσετε να καταλάβει τους κινδύνους του sexting.

Εάν εσείς και το παιδί σας μπορείτε να έχετε ανοιχτές και ειλικρινείς συνομιλίες σχετικά με το sexting ή την αποστολή γυμνών, σας δίνει την ευκαιρία να καταλάβετε τι σημαίνει sexting για το ίδιο και τι γνωρίζει για τη διαδικασία. Επιπλέον μπορείτε να το βοηθήσετε σε περίπτωση που έχει στείλει μια εικόνα που έχει σεξουαλικό περιεχόμενο και ανησυχεί -κυρίως αν δεν αξιολόγησε τη συνθήκη νωρίτερα- λέγοντάς του ότι δεν θα θυμώσετε αν μάθετε ότι έχει βρεθεί σε μια δύσκολη κατάσταση λόγω της αποστολής μιας γυμνής φωτογραφίας – χωρίς αυτό να σημαίνει ότι επικροτείτε κάτι τέτοιο- θέτοντας τα όρια σας και τους περιορισμούς σας.

Μιλάμε για το sexting

Μπορεί να ντρέπεστε να μιλήσετε με το παιδί σας για το sexting, αλλά μπορεί να είναι μόνο μέρος της ομιλίας για τη σεξουαλικότητα. Υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις που μπορεί να σας βοηθήσουν να ξεκινήσετε μια συζήτηση με το παιδί σας.

Μπορείτε να ρωτήσετε αν γνωρίζει προσωπικά το πρόσωπο που του στέλνει φωτογραφίες.

  • Αν έχει στείλει γυμνές φωτογραφίες.
  • Αν γνωρίζει τους ανθρώπους στο σχολείο που έστειλε μια γυμνή ή σέξι φωτογραφία.
  • Αν το κάνει αυτό για διασκέδαση ή για φλερτ.
  • Αν μετά από δική του επιθυμία στέλνει φωτογραφίες.
  • Αν έχει ερωτήσεις για όσα ακούει ή βλέπει σε σχέση με το γυμνό και το σεξ.

Εάν το παιδί σας έχει ερωτήσεις σχετικά με το sexting, προσπαθήστε να απαντήσετε σε αυτές ειλικρινά και ανοιχτά, όπως επίσης μπορείτε να περιγράψετε και να εξηγήσετε τις ανησυχίες σας σχετικά με τους κινδύνους που σχετίζονται με το sexting και γιατί προτιμάτε το παιδί σας να μην στέλνει φωτογραφίες ή ανάλογο περιεχόμενο.

Μόλις αρχίσετε να μιλάτε για το sexting με το παιδί σας, μπορεί να διαπιστώσετε ότι τα λόγια βγαίνουν ευκολότερα.

Μερικά πράγματα που θα μπορούσατε να επισημάνετε είναι το ρίσκο που έχει το sexting και την σημασία των σχέσεων που έχουν υψηλό δείκτη αμοιβαίου σεβασμού. Το παιδί σας πρέπει να γνωρίζει ότι το sexting και η κυκλοφορία των γυμνών φωτογραφιών στο διαδίκτυο έχουν μεγάλη πιθανότητα να διακινηθούν χωρίς συγκατάθεση, από ανθρώπους που δεν γνωρίζετε καν χάνοντας εντελώς τον έλεγχο.

Θα μπορούσατε επίσης να ενθαρρύνετε το παιδί σας να σκέφτεται τι θα μπορούσε να συμβεί εάν χαλάσει μια σχέση με κάποιον που είχε ανταλλάξει φωτογραφίες ή βιντεοσκοπημένο υλικό και τον κίνδυνο το άτομο αυτό να μοιράζεται τις φωτογραφίες με άλλους κακόβουλα. Θα μπορούσατε επίσης να εξηγήσετε ότι από την στιγμή που το υλικό βρίσκεται στο Διαδίκτυο είναι πολύ δύσκολο να κατέβει από τον ιστό.

Είναι επίσης σημαντικό να βοηθήσετε το παιδί σας να κατανοήσει τις νομικές συνέπειες και παραμέτρους του sexting, σε περίπτωση που αυτό αποφασίσει να δράσει κακόβουλα και εναντίων άλλων.

Το να λέτε στο παιδί σας να μην στέλνει γυμνές ή σέξι φωτογραφίες δεν είναι ο καλύτερος τρόπος για να προστατεύσετε το παιδί σας. Αντ ‘αυτού, είναι καλύτερο να μιλήσετε με το παιδί σας για σχέσεις που χαρακτηρίζονται από αμοιβαίο σεβασμό και εμπιστοσύνη.

Μπορείτε να εξηγήσετε στο παιδί σας ότι το sexting είναι σεξουαλική δραστηριότητα. Όλες οι σεξουαλικές πράξεις – συμπεριλαμβανομένου του sexting – χρειάζονται συναίνεση και από τους δύο συντρόφους. Η παραβίαση της συγκατάθεσης με την κοινή χρήση ενός sext δεν είναι αποδεκτή. Δεν είναι επίσης σωστό να μοιράζονται τα sexts των άλλων ανθρώπων ή να διακινούνται χωρίς να το γνωρίζει ή χωρίς να έχει δώσει την συγκατάθεση του. Χρειάζεται να εξηγείτε στο παιδί σας ότι πρέπει πάντα να ρωτάει πριν φωτογραφήσει κάποιον άλλο γυμνό ή σε σεξουαλική πόζα και ότι δεν είναι αποδεκτό να πιέζει κάποιον να στείλει μια γυμνή φωτογραφία ή να τον κάνει να αισθάνεται άσχημα επειδή αρνείται να στείλει .

Επίσης είναι σημαντικό για το παιδί σας να γνωρίζει ότι έχει το δικαίωμα να πει «όχι» και ότι δεν είναι εντάξει κάποιος να πιέζει να κάνουν κάτι σεξουαλικό, συμπεριλαμβανομένης της αποστολής φωτογραφιών.

Είναι επίσης μια καλή ιδέα για το παιδί σας να μάθει να χρησιμοποιήσει το χιούμορ για να λέει όχι. Παράδειγμα απαντώντας σε πιέσεις «Ναι, γιατί όχι;» και στη συνέχεια να στείλει μια φωτογραφία ενός ζώου. Ή θα μπορούσε απλώς να λέει: «Όχι, δεν στέλνω γυμνά, γιατί δεν θέλω να διακινδυνεύσω την πιθανότητα να τις δουν άλλοι». Δεν είναι καθόλου καλή ιδέα να ελέγχετε τα μηνύματα του παιδιού σας, είναι σαν να του δίνετε το μήνυμα ότι είναι αποδεκτό να παραβιάζουμε την ιδιωτικότητα κάποιου.

Sexting και bullying

Όταν οι φωτογραφίες με σεξουαλικό περιεχόμενο λαμβάνονται και μοιράζονται χωρίς συγκατάθεση, το sexting μπορεί να γίνει σοβαρό ζήτημα.

Εάν μια σεξουαλική φωτογραφία ή ένα βίντεο του παιδιού σας είναι διακινούμενη στο διαδίκτυο, θα μπορούσε να αναρτηθεί στους ιστότοπους των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και να προωθηθεί σε άτομα που το παιδί σας δεν γνωρίζει. Αυτές οι εικόνες μπορούν να γίνουν μέρος του ψηφιακού αποτυπώματος του παιδιού σας και να παραμείνουν στο διαδίκτυο για πάντα.

Εάν οι άνθρωποι έχουν δει σεξουαλικές φωτογραφίες του παιδιού σας, το παιδί σας μπορεί να αισθάνεται ένοχο, ντροπή και άβολα για να κάνει τις συνηθισμένες δραστηριότητες όπως το να πηγαίνει στο σχολείο ή να παίζει σπορ. Η κατάσταση μπορεί να είναι ταπεινωτική και το παιδί σας να αισθάνεται ότι η φήμη του έχει υποστεί βλάβη, βλάπτοντας τις φιλίες και τα κοινωνικές του σχέσεις.

Το Sexting μπορεί να εκθέσει το παιδί σας σε εκφοβισμό ή σε διαδικτυακό εκφοβισμό. Όταν οι φωτογραφίες διακινούνται, μπορεί να συνοδεύονται από αρνητικά ή προσβλητικά σχόλια αμαυρώνοντας τη φήμη του παιδιού σας, ακόμα και να εκβιαστεί ζητώντας περισσότερες φωτογραφίες ή να κάνουν έχουν επιπλέον απαιτήσεις.

Στα κορίτσια μπορεί να είναι πολύ χειρότερα τα πράγματα, δεχόμενες περισσότερο bullying και κριτική από ό,τι τα αγόρια, λόγω των διαφορετικών προτύπων μεταξύ κοριτσιών και αγοριών.

Αυτή η κατάσταση μπορεί επίσης να οδηγήσει σε θέματα ψυχικής υγείας, όπως η κατάθλιψη ή οι ακόμα και οι σκέψεις αυτοκτονίας -σε ακραίες περιπτώσεις.

Εάν το παιδί σας εμπλέκεται σε υπόθεση παράνομης διακίνησης φωτογραφικού υλικού και κάποιος αναφέρει το παιδί σας στην αστυνομία τότε θα μπορούσε να κατηγορηθεί για διανομή ή κατοχή παράνομης πορνογραφίας και πρόκληση ηθικής βλάβης εις βάρος τρίτου.

Η αστυνομία αποφασίζει εάν θα θα διώξει κάποιον ανάλογα με τη σοβαρότητα της κατάστασης, ειδικά αν η υπόθεση περιλαμβάνει παρενόχληση ή απειλές, καθώς αυτή πράξη αποτελεί έγκλημα.

Σε κάθε περίπτωση είναι σημαντικό να υπάρχει επικοινωνία με τα παιδιά μας, να γνωρίζουν ότι έχουν γονείς που μπορούν να απευθυνθούν και να εμπιστευθούν, βοηθώντας τα να αντιλαμβάνονται τις συνέπειες των πράξεων τους και να παίρνουν υπεύθυνες αποφάσεις .

Πηγή: https://www.psychologynow.gr/arthra-psyxologias/prosopikotita/seksoualikotita/6324-ti-einai-to-sexting.html

Υπέροχοι άνθρωποι

Ακολούθησε την καρδιά σου, Άκουσε το ένστικτό σου, Βρες τον εαυτό σου, Να μιλάς αληθινά… όλοι έχουμε ακούσει αυτές τις φράσεις κατ’ επανάληψη. Όλες τους υποτίθεται ότι έχουν σκοπό να μας ενθαρρύνουν να ζήσουμε αυθεντικά και ευθυγραμμισμένοι με τις προσωπικές μας επιθυμίες, αξίες ή ιδέες. Παρ’ όλα αυτά, μπορεί να μας φαίνεται πάρα πολύ δύσκολο και απαιτητικό να τα εφαρμόσουμε όλα αυτά ή ακόμη και να κατανοήσουμε πλήρως τι ακριβώς σημαίνει να τα εφαρμόσουμε. Ίσως όμως είναι ο μόνος δρόμος για να γίνουμε υπέροχοι άνθρωποι.

Υπέροχοι άνθρωποι

Ακολουθούμε την καρδιά μας;

Πρόκειται πραγματικά για τα δικά μας «πιστεύω»; Για παράδειγμα. Οι άνθρωποι που υπερ-αποδίδουν στην εργασία τους, πιστεύουν ότι Είμαι αυτό που κάνω. Πιστεύουν ότι η αξία τους προέρχεται πρώτα και κύρια από την παραγωγικότητά τους, σε όλες της μορφές της.

Κατά συνέπεια, η ευημερία τους εξαρτάται πλήρως από τις ανταμοιβές και την επίτευξη των στόχων τους: παίρνοντας άριστα, ιδρύοντας επιτυχημένες επιχειρήσεις, γινόμενοι δεκτοί για την πρακτική τους άσκηση σε μία πετυχημένη εταιρία ή αποκτώντας κάποια περιζήτητη ηγετική θέση. Είσαι αξιόλογος άνθρωπος μόνο αν είσαι επιτυχημένος, ισχυρός, πλούσιος ή αν έχεις επιτύχει ένα υψηλό κύρος.

Πολλές φοιτήτριες στα μαθήματα που δίδασκα μου απεκάλυπταν ότι ακόμη και αν ήθελαν πολύ να κάνουν οικογένεια, το μήνυμα που λάμβαναν υποσυνείδητα ήταν: Δεν μπορείς να κάνεις οικογένεια πριν τα 30 σου, γιατί διαφορετικά θα καταστρέψεις την καριέρα σου. Κανείς δεν θα τις έπαιρνε σοβαρά αν παραδέχονταν τι πραγματικά επιθυμούσαν, ακόμη και αν, μιλώντας ιατρικά, η υγιέστερη περίοδος για να αποκτήσει κάποιος παιδί είναι μεταξύ 20 και 30 ετών.

Δυστυχώς συχνά αποδεχόμαστε θεωρίες για την επιτυχία που είναι λάθος και που δεν οδηγούν στην μακροπρόθεσμη ευτυχία μας. Αυτή η προκατειλημμένη νοοτροπία συνδέει τόσο στενά την ταυτότητα με την παραγωγικότητα που μπορεί να οδηγήσει τους ανθρώπους σε μια διά βίου αναζήτηση της επιτυχίας.

Έτσι όμως πάντα τους αφήνει πεινασμένους για περισσότερη, καθώς γνωρίζουμε πολύ καλά από τις έρευνες (και την εμπειρία στη ζωή) ότι τα επιτεύγματα, τα βραβεία, οι τιμές και τα οικονομικά κέρδη οδηγούν σε περιορισμένη ικανοποίηση στη ζωή και ποτέ σε ένα βαθύ αίσθημα ικανοποίησης.

Όπως αυτοί οι άνθρωποι με υψηλή απόδοση στην εργασία τους, έτσι όλοι μας επηρεαζόμαστε από την κουλτούρα στην οποία ζούμε, είτε είναι ο χώρος εργασίας μας, η οικογένειά μας, η κοινότητά μας ή η θρησκεία μας. Αποδεχόμαστε πεποιθήσεις που μπορεί να μην είναι υποστηρικτικές για τη ζωή μας ή ωφέλιμες για εμάς και βλέπουμε τον κόσμο μέσα από έναν φακό που είναι έντονα επηρεασμένος από τις σκέψεις, τις πεποιθήσεις και τις ιδέες που έχουμε μάθει. 

Πως να γίνουμε υπέροχοι άνθρωποι

Όλοι αγωνιζόμαστε για να γίνουμε επιτυχημένοι ή «καλοί» εργαζόμενοι, γονείς, αθλητές ή ακόμα και σε οποιοδήποτε χόμπυ που έχουμε. Όμως ένα πράγμα που δεν σκεφτόμαστε είναι πώς να γίνουμε υπέροχοι άνθρωποι.

Μία μέρα, αμφισβήτησα την ιδέα της «επιτυχίας» στο μάθημα που δίδασκα. Ρώτησα τους φοιτητές μου: Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του πιο υπέροχου ανθρώπου που γνωρίζετε;. Τα επίθετα πού ήρθαν στο μυαλό τους ήταν «στοργικός», «τρυφερός» και «παρών». Τότε τους ρώτησα: Θα λέγατε ότι αυτό το πρόσωπο είχε έναν ευτυχισμένο αντίκτυπο στη ζωή σας; Δεν μίλησε κανείς. Δεν είχαν σκεφτεί ποτέ πριν αυτόν τον ορισμό της επιτυχίας.

Όμως δεν είναι οι υπέροχοι, οι γενναιόδωροι, οι ευγενικοί και οι συμπονετικοί άνθρωποι που στην πραγματικότητα σηκώνουν τα φορτία; Αυτοί δεν είναι που μας υπομένουν στη ζωή; Βρίσκονται εκεί όταν πέφτουμε, μας αγαπάνε όταν δεν αγαπάμε τον εαυτό μας, νοιάζονται για εμάς όταν δεν το κάνει κανένας άλλος, δείχνουν τόσο βαθιά κατανόηση που μας εμπνέουν να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, γελάνε γεμάτοι σοφία και γαλήνη και μοιράζονται μαζί μας την καλοσύνη που δεν βρίσκουμε πουθενά αλλού.

Οπότε, τι μας δείχνουν οι έρευνες; Μας αποκαλύπτουν ότι θα κερδίσουμε μόνο στιγμιαίες εκρήξεις χαράς όλων των ικανοποιήσεων που επιζητούμε στη ζωή μας, από το σεξ μέχρι και το χρήμα. Όμως, η ανθεκτική ικανοποίηση που αναζητούμε προέρχεται από μια ζωή με σκοπό, νόημα, συμπόνια και αλτρουϊσμό. Δημιουργείται όταν στεκόμαστε στο πλευρό των άλλων, όπου και όπως μπορούμε, αγαπώντας τους ανθρώπους γύρω μας παρά τις διαφορές μας και από την προσπάθειά μας να κάνουμε τους άλλους να χαμογελούν.

Βεβαίως και να ακολουθήσετε τις φιλοδοξίες σας, τα όνειρά σας και τους επαγγελματικούς σας στόχους. Μπορεί και όλα τα παραπάνω να οδηγήσουν σε μεγάλη ικανοποίηση και ακόμη και να δώσουν νόημα στη ζωή σας. Αλλά θυμηθείτε και τι άλλο οδηγεί στην επίτευξη της βαθύτερης ευτυχίας σας. Γνωρίζετε ήδη αυτό που θα διαπιστώσετε όταν θα φεύγετε από τη ζωή: ότι μια καλή ζωή είναι μια ζωή κατά την οποία μοιραστήκατε άφθονη αγάπη. Ότι η μόνη φιλοδοξία που αξίζει να έχεις, είναι να είσαι ένας υπέροχος άνθρωπος για κάποιον άλλον.

Πηγή: https://www.psychologynow.gr/arthra-psyxikis-ygeias/proagogi-psyxikis-ygeias/eveksia/4371-to-kleidi-gia-na-gineis-i-pio-yperoxi-ekdoxi-tou-eaftoy-sou.html

Ο χειμώνας και ο οργανισμός μας

Ο χειμώνας με τις χαμηλές θερμοκρασίες και το τσουχτερό κρύο εκτός από την ψυχολογία μας επηρεάζει και το σώμα μας. Πώς γίνεται αυτό; Παρακάτω δίνονται πέντε παραδείγματα.

Ο χειμώνας

Καταρροή της μύτης 

Αν έχετε συνεχή καταρροή της μύτης αλλά κανένα άλλο σύμπτωμα κρυολογήματος, γι’αυτό ”φταίει” ο καιρός. Η μύτη έχει έναν μηχανισμό να θερμαίνει τον αέρα που αναπνέουμε κατά τη διάρκεια του χειμώνα – και περιλαμβάνει πολλή βλέννα. 

Όταν ο κρύος, στεγνός αέρας εισέρχεται στα ρουθούνια, διεγείρει τα νεύρα στην μύτη, σύμφωνα με τον Ντέιβιντ Κινγκ, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Κουίνσλαντ. Αυτά τα νεύρα στέλνουν ένα μήνυμα στον εγκέφαλο κάνοντάς τον να καταλάβει ότι έξω ο καιρός είναι ψυχρός. Τότε ο εγκέφαλος αποκρίνεται, αυξάνοντας τη ροή του αίματος στη μύτη, γεγονός που βοηθάει να κρατηθεί ζεστός ο αέρας στα πνευμόνια. Επιπλέον, η μύτη είναι περισσότερο υγρή. 

Πόνος στην μέση

Όταν ο καιρός είναι κρύος, η αυτόματη αντίδραση είναι συνήθως το άγχος, η ένταση και ως αποτέλεσμα ο πόνος στους ώμους και την μέση. Η επιστήμη λέει ότι ο κρύος καιρός μπορεί να επηρεάσει το επίπεδο των πόνων, όμως δεν είναι ξεκάθαρο το γιατί. Μια μελέτη από τη Σουηδία δείχνει αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης πόνου στην μέση και τον λαιμό με χαμηλή εξωτερική θερμοκρασία. Στο μεταξύ μια ξεχωριστή μελέτη ανθρώπων στην Φινλανδία, έδειξε ότι οι χαμηλότερες θερμοκρασίες ήταν συνδεδεμένες με μεγάλα επίπεδα μυοσκελετικού πόνου. 

Ξηρό δέρμα

Ο κρύος και ανεμώδης καιρός μπορεί να προκαλέσει αφυδάτωση στην επιδερμίδα, με αποτέλεσμα να είναι ξηρό, ”σκασμένο” και επιρρεπές στο ξεφλούδισμα. «Το ξηρό δέρμα είναι ένα συνηθισμένο πρόβλημα στον κρύο καιρό, γεγονός που επηρεάζει ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού», λέει ο Δρ.Σέργκιλ. «Ωστόσο, ορισμένες δερματικές παθήσεις όπως το έκζεμα και η ψωρίαση μπορεί να επιδεινωθούν κατά τη διάρκεια των χειμερινών μηνών, καθώς οι μεταβαλλόμενες θερμοκρασίες και ο ξηρός αέρας προκαλούν ”εκρήξεις”». 

Πόνος στα χέρια και τα πόδια

Μερικοί άνθρωποι μπορεί να αποκτήσουν έντονο πόνο στα χέρια και τα πόδια, κυρίως στον κρύο καιρό. Αυτό μπορεί να είναι σημάδι του συνδρόμου Ρεϊνό. Το σύνδρομο επηρεάζει έναν στους πέντε ανθρώπους, είπε η Δρ. Ρέιτσελ Μπινγκ-Μαντιγκ, σύμβουλος ρευματολόγος στο νοσοκομείο Λίστερ. Όμως ένας εντυπωσιακός αριθμός ανθρώπων δεν τον έχουν ξανακούσει. «Η δημόσια αντίληψη για το σύνδρομο και οι ασθένειες με τις οποίες σχετίζεται, είναι χαμηλή». Το σύνδρομο εμφανίζεται όταν μικρά αιμοφόρα αγγεία στα άκρα του σώματος, όπως τα χέρια και τα πόδια, είναι υπερευαίσθητα στις μεταβολές της θερμοκρασίας. Τα δάχτυλα των χεριών ή των ποδιών μουδιάζουν, πονούν ή αλλάζουν χρώμα πριν γίνουν κόκκινα. 

Θρόμβος αίματος

Το σώμα μας προσπαθεί συνεχώς να παραμείνει στη βέλτιστη εσωτερική θερμοκρασία, περίπου στους 37, 5 βαθμούς Κελσίου, έτσι ώστε τα κύτταρα και τα όργανά μας να προστατεύονται από ζημιές. Οι ξαφνικές αλλαγές της θερμοκρασίας προκαλούν θερμική καταπόνηση για το σώμα, το οποίο πρέπει να δουλέψει σκληρά ώστε να διατηρήσει την μόνιμη θερμοκρασία του, σύμφωνα με τον Δρ.Νιαμ Ο’Κένεντι, ερευνητικό επιστήμονα στην καρδιαγγειακή υγεία. «Αυτός ο τύπος στρες έχει μια σημαντική, άμεση επιρροή στο αίμα, το κάνει πιο πυκνό, κολλάει και είναι περισσότερο πιθανό να δημιουργήσει θρόμβο».

Πηγή: https://www.huffingtonpost.gr/entry/pente-tropoi-poe-oi-chameles-thermokrasies-epereazoen-to-soma-mas_gr_5e26df3fc5b674e44b9dff81?utm_hp_ref=gr-homepage

Ο σκοπός της ζωής

Μερικοί τυχεροί γνωρίζουν το σκοπό της ζωής τους από μικρή ηλικία. Κάποιο άλλοι όχι. Οι περισσότεροι άνθρωποι υποθέτουν ότι ένας σκοπός είναι ίδιος με ένα στόχο. Δουλεύουν προς το σκοπό αυτό, σαν να είναι ένας συγκεκριμένος προορισμός που πρέπει να φτάσουν. Όμως ο σκοπός της ζωής προέρχεται από τις αξίες μας. Είναι κάτι που πάντα υπήρχε μέσα μας και απλά πρέπει να το ανακαλύψουμε.

 Ο σκοπός της ζωής

8 λίγο παράξενα ερωτήματα, που θα σας βοηθήσουν να ανακαλύψετε τον δικό σας σκοπό ζωής.

1. Με τι είχατε πάθος σαν παιδί;

Τα παιχνίδια που παίζαμε σαν παιδιά είναι συχνά μια πύλη στην δυνατότητά μας να πετύχουμε σε κάτι όταν μεγαλώσουμε. Σκεφτείτε τις Barbie σας. Απλά τις ντύνατε ή φτιάχνατε ρούχα για αυτές; Ή με τα αυτοκινητάκια σας. Τρέχατε από πίσω τους, ή κατασκευάζατε πόλεις γεμάτες δρόμους, σπίτια, δέντρα, καταστήματα και γκαράζ; Τι παίζατε για ώρες; Μπορείτε ακόμα να συσχετιστείτε με αυτό; Εάν μπορείτε, πώς θα μπορούσατε να το ενσωματώσετε τώρα στην ενήλικη ζωή σας;

Σας συμβούλευσαν ότι πρέπει να ξεχάσετε τα παιδικά σας όνειρα και να κάνετε αντ’ αυτού κάτι πρακτικό στην ζωή σας; Πήγατε να σπουδάσετε στο πανεπιστήμιο κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά θέλατε; Εύχεστε να είχατε ακολουθήσει μια διαφορετική πορεία;

Κρυμμένα στα παιδικά μας πάθη, είναι τα χαρίσματά μας, τα πράγματα που είμαστε εκ φύσεως καλοί. Σκεφτείτε τα παιδικά σας χρόνια και δείτε τι θησαυρούς μπορείτε να βρείτε εκεί. Μπορεί να κρατούν το κλειδί για το σκοπό της ζωής σας.


2. Εάν δεν είχατε δουλειά, πως θα επιλέγατε να γεμίσετε τον χρόνο σας;

Αν δεν έπρεπε να εργαστείτε και δεν σας επιτρεπόταν να μείνετε στο σπίτι και να μην κάνετε τίποτα, πώς θα επιλέγατε να γεμίσετε το χρόνο σας; Πού θα πηγαίνατε και τι θα κάνατε; Ας πούμε ότι χρησιμοποιείτε μέρος της ημέρας για να χαλαρώσετε και να ασκηθείτε, τι θα κάνατε με τον υπόλοιπο; Θα περνούσατε τη μέρα κάνοντας κάτι δραστήριο όπως μια εξερεύνηση πόλης, θα πηγαίνατε σε ένα μουσείο ή θα επισκεπτόσασταν μια γκαλερί τέχνης; Θα διαβάζατε; Θα κάνατε εθελοντισμό κάπου;

Μήπως θα παρακολουθούσατε κάποιο μάθημα; Πού θα προσφέρατε τον εθελοντισμό σας; Ποιο μάθημα θα κάνατε; Όταν τα χρήματα δεν είναι ζήτημα και μπορείτε να αφιερώσετε τον χρόνο σας μόνο στο πάθος σας, ποιο θα ήταν αυτό;

Έκανα αυτή την άσκηση πριν λίγες εβδομάδες και συνειδητοποίησα ότι ήθελα να διαβάσω περισσότερα εκπαιδευτικά βιβλία. Τα είδη βιβλίων που με βοηθούν να μάθω περισσότερα για τον εαυτό μου και τον κόσμο γύρω μου. Με βοήθησε να ανακαλύψω πως μία από τις αξίες μου είναι η μάθηση. Δεν μου αρέσει τίποτα περισσότερο από το να βιώνω ένα κύμα έμπνευσης όταν συνδέω τις κουκκίδες της γνώσης. Ο σκοπός μου είναι να βοηθήσω και άλλους να το βιώσουν αυτό.

3. Τι σας κάνει να ξεχνάτε τον κόσμο γύρω σας;

Υπάρχει κάτι που αγαπάτε πραγματικά; Κάτι που σας κάνει να χάνετε το χρόνο; Αν έχετε ποτέ απορροφηθεί πλήρως σε μια δραστηριότητα, θα έχετε νιώσει πως χάνετε την αίσθηση του χρόνου και είστε εντελώς παγιδευμένοι σε αυτό που κάνετε. Το έχουμε βιώσει όλοι. Για μερικούς από εμάς είναι η διαδικασία δημιουργίας, για άλλους η οργάνωση μιας εκδήλωσης, ή η φροντίδα άλλων ανθρώπων.

Όταν είστε απόλυτα απορροφημένοι σε κάτι, ξεχνάτε το χρόνο, το φαγητό ή ακόμα και το που βρίσκεστε. Εστιάζετε έντονα και υπάρχει μια αίσθηση έκστασης και εσωτερικής σαφήνειας και έχετε πλήρη εμπιστοσύνη στις ικανότητές σας. Όλες οι ανησυχίες σας έχουν εξαφανιστεί και βρίσκεστε εντελώς στην παρούσα στιγμή. Ωστόσο, μπορεί να χάσετε την αίσθηση του χρόνου. Αυτή η αίσθηση από μόνη της είναι πηγή χαράς και ανταμοιβής.

4. Ποια θέματα σας ενδιαφέρουν ιδιαίτερα;

Υπάρχει κάποιο θέμα που σας ενδιαφέρει πολύ; Για ποια θέματα σας αρέσει να διαβάζετε; Ποια θέματα παρακολουθείτε στις ειδήσεις και ποια αναζητάτε; Τι είδους ιστότοποι σας προσελκύουν; Ποια θέματα συζητάτε με την οικογένεια και τους φίλους σας; Υπάρχουν κάποια πράγματα τα οποία θα θέλατε να βελτιώσετε;

Όταν είστε παθιασμένοι με κάτι, η εργασία που κάνετε για αυτό, θα έχει νόημα και θα σας προσφέρει κάποιου είδους ανταμοιβή.

5. Με ποιον περνάτε τον χρόνο σας και για τι πράγματα μιλάτε;

Οι περισσότεροι από εμάς περνούν χρόνο με ανθρώπους που μοιράζονται τα ενδιαφέροντα και τις προοπτικές μας για τη ζωή. Μπορεί αυτό να είναι μια ένδειξη για εσάς. Μήπως ξοδεύετε το μεγαλύτερο μέρος του ελεύθερου χρόνου σας, με φίλους από την ποδηλασία ή απλά έχετε φίλους που βγαίνετε μαζί τους μόνο για ποτό; Μιλάτε κυρίως για το κοινό σας πάθος για την ποδηλασία και την βελτίωση του αθλήματος ή απλώς περνάτε καλά με φίλους στο γειτονικό μπαρ;

Οι άνθρωποι που περνάτε μαζί τους τον ελεύθερο χρόνο σας, σας δίνουν μια ένδειξη για το πραγματικό σας πάθος; Για θέματα συζητάτε; Σας ζητούν συμβουλές και, εάν ναι, γιατί το κάνουν; Έχετε εξειδικευμένες γνώσεις; Πώς προέκυψαν αυτές; Αισθάνεστε πως αυτό είναι κάτι που θέλατε να κάνετε; Οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα μπορούν να είναι πολύ διαφωτιστικές.

6. Τι περιέχει η λίστα με τα πράγματα που θέλετε να κάνετε;

Τι θέλετε να πετύχετε πριν πεθάνετε; Αυτή είναι μια ακόμη άσκηση που θα σας βοηθήσει να ψάξετε πολύ στην ψυχή σας. Η δημιουργία μιας τέτοιας λίστας πραγμάτων, εστιάζει τη σκέψη σας σε αυτό που επιθυμείτε περισσότερο στη ζωή, αυτό που πραγματικά δεν θα θέλατε να χάσετε. Εκεί υπάρχει πραγματικό πάθος.

7. Αν είχατε ένα όνειρο, θα μπορούσατε να το πραγματοποιήσετε;

Αν έχετε ένα όνειρο, που ποτέ δεν το επιχειρήσατε για οποιοδήποτε λόγο, εξακολουθεί να είναι ένα πολύτιμο παράθυρο σε αυτό που θεωρείτε ως εφικτό, αλλιώς, δεν θα εμφανιζόταν ποτέ στο μυαλό σας. Σκεφτείτε τους ανθρώπους που έκαναν πραγματικότητα φαινομενικά αδύνατα όνειρα και βρήκαν ικανοποίηση μέσα από αυτά. Ποιον έχετε σαν πηγή έμπνευσης; Τι χαρακτηριστικό έχει και σας εμπνέει;

Μπορείτε να κάνετε τα βήματα προς την κατεύθυνση του στόχου της ζωής σας αυτή τη στιγμή. Ρωτήστε όμως τον εαυτό σας, τι πραγματικά σας σταματάει; Υπάρχει βοήθεια παντού. Δεν είναι απαραίτητο να γνωρίζετε τα πάντα και δεν χρειάζεται να κάνετε τα πάντα μόνοι σας. Μπορείτε να λάβετε βοήθεια για να κάνετε το όνειρό σας πραγματικότητα. Αυτό το όνειρο και ο σκοπός της ζωής σας είναι πιθανότατα το ίδιο πράγμα.

Ακολουθούν τρία παραδείγματα:

  • Η J.K. Rowling πρόσφατα διαζευγμένη, ζώντας με επιδόματα από το κράτος και μεγαλώνοντας ένα μωρό μόνη της, έγραψε τον Χάρι Πότερ και την Φιλοσοφική Λίθο. Όταν έστειλε το πρώτο χειρόγραφο στους εκδότες την απέρριψαν αλλά δεν το έβαλε κάτω.
  • Ο Ludwig van Beethoven δεν επέτρεψε στην κακή ακοή και αργότερα πλήρη κώφωσή του, να τον εμποδίσει να συνθέσει μερικές από τις πιο όμορφες και συναρπαστικές μουσικές στον κόσμο.
  • Η Helen Keller ήταν κωφή και τυφλή από την ηλικία των 19 μηνών. Ωστόσο, ήταν σε θέση να σπουδάσει και να γίνει συγγραφέας και εκπαιδευτικός.

8. Ποια είναι τα συναισθήματα που επιθυμείτε αυτή την στιγμή;

Αυτή είναι η τελευταία και πιο ισχυρή ερώτηση που πιστεύω ότι θα σας βοηθήσει να ανακαλύψετε τελικά το σκοπό της ζωής σας. Σκεφτείτε τα συναισθήματα που επιθυμείτε τώρα. Υπάρχει κάτι που δεν αισθάνεστε και αυτό σας απογοητεύει;

Η εξερεύνηση του τι αισθάνεστε, σας βοηθά να ανακαλύψετε τα συναισθήματά σας. Τα συναισθήματά μας είναι συχνά πιο ισχυρά από το μυαλό μας και μας παρέχουν πολλές οδηγίες σχετικά με αυτό που πραγματικά θέλουμε στη ζωή.

Εδώ είναι το επόμενο βήμα. Μόλις καταλάβετε τα συναισθήματα που θέλετε να νιώσετε, ξεκινήστε να προσδιορίζετε τις στιγμές της ζωής σας, όπου βοηθάτε τους άλλους να έχουν και εκείνοι αυτή την εμπειρία. Πιθανότατα το κάνετε ήδη με μικρότερους τρόπους.

Ποια είναι τα συναισθήματα που επιθυμείτε τώρα και πώς σας καθοδηγούν προς τον σκοπό της ζωής σας;

Πηγή: https://www.psychologynow.gr/arthra-psyxikis-ygeias/proagogi-psyxikis-ygeias/noima-zois/8245-pos-na-vreite-to-noima-stin-zoi-sas.html

Απόρριψη

Απόρριψη… Μία λέξη, με πολλές συνέπειες, που δημιουργεί πολλές σκέψεις και πολλά περαιτέρω συναισθήματα… φόβους, άγχη…

Πόσες φορές δεν έχουμε μιλήσει για ανθρώπους που μεγάλωσαν σε απορριπτικό περιβάλλον και ανέπτυξαν συμπεριφορές άμυνας, χαμηλή αυτό-εικόνα, φόβο απόρριψης, φόβο εγκατάλειψης, φόβο μοναξιάς.

Απόρριψη

Τι είναι απόρριψη

Αν σας ρωτούσε κάποιος τι είναι απόρριψη, ποια λέξη θα σας ερχόταν στο μυαλό πρώτη;

Αναζητώντας ετυμολογικά τη σημασία της οι ορισμοί που βρήκα ήταν:

  • η άρνηση (κάποιου) να εγκρίνει, να αποδεχτεί (κάποιον/κάτι)
  • η αξιολόγηση κάποιου ως ακατάλληλου
  • (ιατρική) η αδυναμία του οργανισμού να αφομοιώσει ξένο σώμα ή ξένο ιστό
  • το πέταμα (των απορριμμάτων)

Άρνηση, αποδοχή, ακατάλληλος, πέταμα. Λέξεις που συχνά τις συνδέουμε με την απόρριψη και τα συναισθήματα που μας προκαλεί.

Ίσως γιατί βιώνουμε την απόρριψη πιο έντονα, ίσως όμως και γιατί υπάρχει αντικειμενικά μια ασυμβατότητα ανάμεσα σε αυτό που απορρίψαμε. Ένα βιογραφικό μπορεί να απορρίφθηκε για μία θέση αν ήταν ακατάλληλο, ένας εν δυνάμει σύντροφος μπορεί να απορρίφθηκε γιατί δεν ταιριάζαμε μαζί του.

Απορριπτικό περιβάλλον και οι επιδράσεις του

Συχνά ο άνθρωπος που έχει μεγαλώσει μέσα σ’ ένα απορριπτικό περιβάλλον:

  • Έχει μάθει να αρκείται στα λίγα
  • Έχει μάθει να παλεύει μόνιμα για την αποδοχή
  • Έχει μάθει να φοβάται μόνιμα την απόρριψη
  • Έχει μάθει να εστιάζει στα θέλω και στις απόψεις των άλλων και να μειώνει τα δικά του

Η αλήθεια είναι ότι ένα παιδί που πρέπει να προσπαθήσει για την αγάπη και την αποδοχή των γονιών του και όχι να τη λάβει απλόχερα, έχει μάθει ότι για να αγαπηθεί πρέπει να κάνει πράγματα συνέχεια, πρέπει να προσφέρει, πρέπει να αποδεικνύει την αξία του.

Και πάλι όμως, όσο κι αν προσπαθήσει, ο απορριπτικός γονέας πάντα θα ακυρώνει το παιδί του με τη συμπεριφορά του και το ύφος του. Πάντα θα ζητάει κάτι παραπάνω, πάντα θα έχει ένα ανικανοποίητο.

Οι άνθρωποι με φόβο απόρριψης κρύβονται.. Κρύβουν τα πραγματικά τους θέλω και υιοθετούν συμπεριφορές των άλλων, στην προσπάθειά τους να γίνονται αρεστοί και να μην απορριφθούν, στην προσπάθειά τους να μην είναι μόνοι.

Δεν κυνηγάνε τα όνειρά τους. Ίσως γιατί συχνά δεν τα γνωρίζουν. Ίσως γιατί μαθαίνουν να είναι παθητικοί και φοβούνται ότι αν διεκδικήσουν θα χάσουν.

Ουσιαστικά, οι άνθρωποι με φόβο απόρριψης, αναζητούν την επιβεβαίωση και την αξία τους μέσα από τις σχέσεις τους και τα μάτια των άλλων, μέσα από την επιβεβαίωση που τους δώσουν οι άλλοι, γιατί οι ίδιοι δεν έχουν μάθει να την δίνουν στον εαυτό τους.

Διαχείριση της απόρριψης

Να προσπαθήσει να κατανοήσει αν όντως ήταν απόρριψη ή αν τελικά βίωσε το γεγονός πιο έντονα από αυτό που ήταν στην πραγματικότητα μήπως του έδωσε μεγαλύτερη αξία από αυτή που του αναλογούσε;

Να μαθαίνει από την απόρριψη και να κάνει αυτό-αξιολόγηση και όχι αυτό-κριτική. Η διαφορά ανάμεσα στην αυτό-αξιολόγηση και στην αυτό-κριτική είναι λεπτή, αλλά ουσιαστική.

Να αναγνωρίζει σκέψεις και συναισθήματα

Να εστιάζει στο τώρα και να μην συσχετίζει με το παρελθόν. Τις δύσκολές μας στιγμές ενεργοποιούνται όλοι οι δαίμονές μας, οπότε δεν μπορούμε να έχουμε αντικειμενική κρίση και τα λάθη του παρελθόντος συμπαρασύρουν τις μικρές ή μεγάλες αλλαγές του παρόντος.

Να παραδέχεται μία λάθος επιλογή και να μαθαίνει από αυτήν. Η απόρριψη πρέπει να γίνει δάσκαλος και όχι τιμωρός μας. Ας θυμόμαστε πάντα ότι μία αποτυχία, μία άρνηση, ακόμα και μία απόρριψη δεν πρέπει να την αφήσουμε να ορίσει την ταυτότητά μας.

Να είναι επιεικής με τον εαυτό του και να έχει ανθρώπους γύρω του, που να είναι σύμμαχοί του. Οι σύμμαχοι είναι ένα δώρο στη ζωή μας, είναι πολύτιμοι, γιατί ουσιαστικά μας εμπνέουν, μας κινητοποιούν, μας βοηθούν, μας εξελίσσουν και γίνονται οι υποστηρικτές μας στις δύσκολες μας στιγμές.

Πηγή: https://www.psychology.gr/psychologia-sxeseon/4175-epivionontas-apo-tin-aporripsi.html

Θυμός

Η κατάθλιψη μπορεί να μην είναι επί της ουσίας θλίψη, αλλά θυμός που δεν μπόρεσε να βρει έκφραση και μας κάνει να νιώθουμε λυπημένοι για όλα και για όλους, όταν στην πραγματικότητα είμαστε θυμωμένοι μόνο για συγκεκριμένα πράγματα και συγκεκριμένους ανθρώπους.

Θυμός

Το συναίσθημα της θλίψης

Μερικές φορές παρασυρόμαστε από το συναίσθημα της θλίψης, χωρίς να υπάρχει κάποια προφανή αιτία. Ξυπνάμε το πρωί απογοητευμένοι και αδιάφοροι για όσα συμβαίνουν γύρω μας. Νιώθουμε να μην έχουμε ενέργεια ούτε κάποιο σκοπό στη ζωή μας. Τα πάντα έχουν χάσει τη γεύση τους και οι μικρές καθημερινές προκλήσεις μοιάζουν ένα ασήκωτο βάρος στους ώμους μας. Προσπαθούμε να βρούμε ένα νόημα στη ζωή μας, αλλά όλα μοιάζουν ασήμαντα. Βρισκόμαστε, σύμφωνα με τη διάγνωση των γιατρών σε μία κατάσταση βαριάς κατάθλιψης.

Μια από τις πιο περίεργες αλλά ανατρεπτικές ιδέες σχετικά με την κατάθλιψη εντοπίζεται στην ψυχανάλυση, η οποία υποστηρίζει ότι η κατάθλιψη μπορεί να μην είναι επί της ουσίας θλίψη, αλλά ένα είδος θυμού που δεν μπόρεσε να βρει έκφραση και μας κάνει να νιώθουμε λυπημένοι για όλα και για όλους, όταν στην πραγματικότητα είμαστε θυμωμένοι μόνο για συγκεκριμένα πράγματα και συγκεκριμένους ανθρώπους.

Αν μπορούσαμε μόνο να κατανοήσουμε την απογοήτευση και την οργή μας σε ένα πιο βαθύ επίπεδο, θα μπορούσαμε να ανακτήσουμε τη διάθεσή μας. Δεν είναι η ίδια μας η ύπαρξη αυτή καθαυτή που μας έχει απογοητεύσει, αλλά συγκεκριμένα γεγονότα και παράγοντες που μας έχουν κάνει να χάσουμε τη ταυτότητα μας.

Η θεωρία αυτή προκαλεί διάφορα ερωτήματα. Πώς είναι δυνατόν να είμαστε τόσο έντονα θυμωμένοι χωρίς να γνωρίζουμε τα αίτια της ενόχλησής μας;

Ωστόσο, αυτή η έλλειψη αυτογνωσίας, από την άποψη της συνολικής ψυχικής μας λειτουργίας, δεν φαίνεται να είναι εξ ολοκλήρου ανέλπιστη ή αφύσικη. Δεν είμαστε καλοί στο να παρατηρούμε στενά την προέλευση και τη φύση πολλών συναισθημάτων μας. Μπορεί να γελάμε μέσα μας και παρόλα αυτά να δυσκολευόμαστε να εξηγήσουμε τι έχει πυροδοτήσει αυτό το γέλιο.

Μπορεί να θεωρούμε ένα τοπίο ως πανέμορφο, ένα πρόσωπο ως γοητευτικό ή μια ταινία ως νοσταλγική, χωρίς να γνωρίζουμε τους ακριβείς μηχανισμούς των αποκρίσεων μας. Η κατανόηση ακολουθεί με καθυστέρηση το συναίσθημα που βιώνουμε. Δεν είναι μόνο η θλίψη και η απελπισία που μας αποξενώνει από τον εαυτό μας.

Υπάρχει όμως και ένας άλλος πιο σοβαρός λόγος για τον οποίο χάνουμε την επαφή με το θυμό μας. Ίσως να έχουμε μάθει από την παιδική ηλικία μας, ότι δεν είναι πολύ ωραίο να είμαστε θυμωμένοι. Να έχουμε μάθει ότι ο θυμός διαστρεβλώνει την εικόνα του ευγενικού και συμπαθητικού εαυτού μας. Μπορεί να είναι πάρα πολύ οδυνηρό και ενοχικό να αναγνωρίσουμε ότι νιώθουμε εξοργισμένοι και εκδικητικοί, ακόμα και απέναντι στους ανθρώπους που αγαπάμε και οι οποίοι μπορεί να έχουν κάνει μεγάλες θυσίες για εμάς.

Τα «ασήμαντα« που μας προκαλούν θυμό

Επίσης, καμιά φορά μπορεί να είμαστε θυμωμένοι με κάτι που ίσως ακούγεται παράλογο. Ίσως έχουμε πληγωθεί από πράγματα που μπορεί να απορρίπτουμε ως «ασήμαντα» και για τα οποία έχουμε διδαχτεί να μην δίνουμε σημασία, γιατί θεωρούμε τους εαυτούς μας ισχυρούς και ότι δεν θιγόμαστε από μικρά τραύματα, τα οποία όμως μπορεί να μας πληγώνουν βαθιά.

Τέλος, ίσως να μην είμαστε καλοί στην έκφραση του θυμού μας, γιατί δεν έχουμε δει παραδείγματα επιτυχημένων εκφράσεων θυμού γύρω μας. Μπορεί όταν ακούμε τη λέξη θυμός να τη συσχετίσουμε με ηφαιστειακή καταστροφή, που είναι εξίσου επικίνδυνη και αντιπαραγωγική. Ή μπορεί και να έχουμε ζήσει πολύ καιρό περιτριγυρισμένοι από ανθρώπους που ποτέ δεν τολμούσαν να υψώσουν τις φωνές τους και κατάπιναν με πικρία κάθε προσβολή που δέχονταν. Δεν έχουμε μάθει την τέχνη μιας ελεγχόμενης και καθαρτικής συζήτησης.

Το «πένθος»

Η έξοδος από αυτή την κατάσταση κατάθλιψης δεν είναι η επιδίωξη της καλής διάθεσης, αλλά η έκφραση της στεναχώριας ή αλλιώς του «πένθους» μας. Η λέξη πένθος είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στη συγκεκριμένη περίπτωση γιατί υποδεικνύει ένα είδος θλίψης επικεντρωμένο σε ένα αναγνωρίσιμο είδος απώλειας. Όταν «θρηνούμε», μετατρέπουμε την απεριόριστη, άγνωστη θλίψη μας σε κάτι πιο συγκεκριμένο: σε μια θλίψη για τον γονέα που δεν ήταν εκεί για μας, σε μια θλίψη για τον αδελφό που μας κορόιδεψε, σε μια θλίψη για ​​τον σύντροφο που μας πρόδωσε, σε μια θλίψη για τον φίλο που μας είπε ψέματα.

Πώς αντιμετωπίζουμε το θυμό

Η ιδέα δεν είναι να έρθουμε αντιμέτωποι με αυτούς τους ανθρώπους, αλλά να εξετάσουμε τι έχει συμβεί και να συνειδητοποιήσουμε την έκταση της οργής και του συναισθηματικού φορτίου που έχουμε απαρνηθεί, κάτι που μπορεί να βοηθήσει στο να αλλάξει η διάθεσή μας προς το καλύτερο. Ακόμη και όταν συγκεκριμένες σχέσεις και καταστάσεις φαίνονται περίπλοκες στο μυαλό μας, η ζωή ως σύνολο αρχίζει να φαίνεται πιο διαχειρίσιμη και ελπιδοφόρα. Ο εγκέφαλός μας δεν σταματά ποτέ να μας εκπλήσσει.

Πηγή: https://www.psychologynow.gr/arthra-psyxologias/prosopikotita/thymos/7289-pos-i-lypi-mas-klevei-to-dikaioma-tou-thymoy.html