Η διαταραχή κοινωνικού άγχους

Η διαταραχή κοινωνικού άγχους όπως πρόσφατα μετονομάστηκε η Κοινωνική Φοβία είναι η 2η πιο συχνά εμφανιζόμενη διαταραχή άγχους στον γενικό πληθυσμό. Χαρακτηρίζεται από υπερβολικό και επίμονο άγχος ή φόβο προς μία (πχ. παρουσιάσεις, ομιλίες) ή περισσότερες κοινωνικές καταστάσεις (πχ. έξοδος για φαγητό, ψώνια, ραντεβού, πάρτυ) στις οποίες το άτομο μπορεί να κάνει ή να πει κάτι που θα σχολιαστεί αρνητικά ή θα το κάνει ρεζίλι, όπως το να μπερδέψει τα λόγια του, να χύσει τον καφέ του. 

Η διαταραχή κοινωνικού άγχους

Ο φόβος και το άγχος είναι δυσβάσταχτα, οδηγούν συνήθως στην αποφυγή των κοινωνικών καταστάσεων, επιφέρουν μειωμένη αυτοεκτίμηση και περιορίζουν την λειτουργικότητα του ατόμου.

Άνθρωποι με κοινωνική φοβία όταν βρεθούν σε κοινωνικές καταστάσεις συχνά εμφανίζουν σωματικές αλλαγές κοκκίνισμα, τρέμουλο, ιδρώτα, ταχυπαλμία, που προσπαθούν να κρύψουν με διάφορα τεχνάσματα, όπως χαμηλώνοντας το βλέμμα, απαντώντας μονολεκτικά, κρύβοντας τα χέρια τους, ρίχνοντας τα μαλλιά τους στο πρόσωπο, φορώντας γυαλιά ηλίου.

Η Διαταραχή κοινωνικού άγχους απέχει πολύ από την έννοια της ντροπαλότητας που πιθανά χαρακτηρίζει πολλούς ανθρώπους, για αυτό και για να δοθεί η διάγνωση χρειάζεται τα προαναφερθέντα συμπτώματα να είναι επίμονα και να διαρκούν τουλάχιστον 6 μήνες. Πάρα ταύτα άνθρωποι με κοινωνική φοβία μπορεί να είναι χαλαροί και άνετοι με τους κοντινούς τους ανθρώπους ή με ανθρώπους που νιώθουν οικειότητα και ξέρουν ότι δεν θα τους κρίνουν αρνητικά. 

Αρχή διαταραχής κοινωνικού άγχους

Η έναρξη της διαταραχής τοποθετείται στην παιδική ή εφηβική ηλικία. Κάποιες φορές μπορεί να σχετίζεται με αγχογόνες ή δυσάρεστες κοινωνικές εμπειρίες (πχ. κοροϊδίες στο σχολείο), ενώ άλλες δεν φαίνεται να οφείλεται σε εμφανή αιτία. Εφόσον δεν αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά με το πέρασμα των χρόνων γίνεται σύμφυτη της προσωπικότητας και προκαλεί αρωτικές αλλαγές, όχι μόνο στην συμπεριφορά και την καθημερινότητα, λλά και στην σκέψη του ατόμου. Οι κοινωνικοφοβικοί τείνουν να ερμηνεύουν αρνητικά τόσο τις αντιδράσεις τους, όσο και τις αντιδράσεις των άλλων, καταλήγοντας σε λανθασμένα συμπεράσματα του τύπου δεν μπορώ να τα καταφέρω με τους άλλους ανθρώπους γιατί με κρίνουν αρνητικά. Τέτοια συμπεράσματα λειτουργούν ως τροχοπέδη, απομακρύνοντας τους  περισσότερο από τις κοινωνικές συναναστροφές και διαιωνίζοντας τον τρόπο που βλέπουν τον εαυτό τους και τα πράγματα. Η «αυτοεκπληρούμενη προφητεία» (λανθασμένη πεποίθηση που ακολουθώ και στην πορεία βγαίνει αληθινή) εγκαθίσταται σε όλο της το μεγαλείο.

Με την αποφυγή όμως όλο και περισσότερων κοινωνικών καταστάσεων ο ασθενής αποκτά ελλείμματα στην κοινωνική του συμπεριφορά (μπορεί να μην ξέρει τι να συζητήσει σε ένα ερωτικό ραντεβού, πώς να διεκδικήσει το δίκιο του, πως να σταθεί σε μια συνέντευξη για δουλειά, κ.α.). Επίσης μπορεί να στραφεί στην χρήση ή την κατάχρηση ουσιών – κυρίως αλκοόλ – προκειμένου να αντιμετωπίσει το άγχος του. Τέλος μπορεί να κλειστεί υπερβολικά στον εαυτό του να χάσει οποιαδήποτε εμπιστοσύνη στις ικανότητές του, να βιώσει βαθιά την αίσθηση της μοναξιάς ή/και να αναπτύξει κατάθλιψη.

Αντιμετώπιση διαταραχής κοινωνικού άγχους

Η αισιόδοξη προοπτική είναι όλα τα παραπάνω να βελτιωθούν σημαντικά ή ακόμα και να αποφευχθούν, από τη στιγμή που κάποιος αναγνωρίσει ότι πάσχει από την διαταραχή και ζητήσει επαγγελματική βοήθεια. Ο ψυχολόγος ή ψυχίατρος που θα απευθυνθεί πρέπει να εξειδικεύεται στην παροχή ατομικής Γνωσιακής – Συμπεριφορικής Θεραπείας, που σύμφωνα με τον Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας και Άριστης Φροντίδας της Αγγλίας είναι η πρώτη θεραπεία επιλογής για την διαταραχή του κοινωνικού άγχους.

Πηγή: https://www.psychology.gr/diatarahi-koinonikou-aghous/958-diataraxi-koinonikou-agxous.html

Απόρριψη

Απόρριψη… Μία λέξη, με πολλές συνέπειες, που δημιουργεί πολλές σκέψεις και πολλά περαιτέρω συναισθήματα… φόβους, άγχη…

Πόσες φορές δεν έχουμε μιλήσει για ανθρώπους που μεγάλωσαν σε απορριπτικό περιβάλλον και ανέπτυξαν συμπεριφορές άμυνας, χαμηλή αυτό-εικόνα, φόβο απόρριψης, φόβο εγκατάλειψης, φόβο μοναξιάς.

Απόρριψη

Τι είναι απόρριψη

Αν σας ρωτούσε κάποιος τι είναι απόρριψη, ποια λέξη θα σας ερχόταν στο μυαλό πρώτη;

Αναζητώντας ετυμολογικά τη σημασία της οι ορισμοί που βρήκα ήταν:

  • η άρνηση (κάποιου) να εγκρίνει, να αποδεχτεί (κάποιον/κάτι)
  • η αξιολόγηση κάποιου ως ακατάλληλου
  • (ιατρική) η αδυναμία του οργανισμού να αφομοιώσει ξένο σώμα ή ξένο ιστό
  • το πέταμα (των απορριμμάτων)

Άρνηση, αποδοχή, ακατάλληλος, πέταμα. Λέξεις που συχνά τις συνδέουμε με την απόρριψη και τα συναισθήματα που μας προκαλεί.

Ίσως γιατί βιώνουμε την απόρριψη πιο έντονα, ίσως όμως και γιατί υπάρχει αντικειμενικά μια ασυμβατότητα ανάμεσα σε αυτό που απορρίψαμε. Ένα βιογραφικό μπορεί να απορρίφθηκε για μία θέση αν ήταν ακατάλληλο, ένας εν δυνάμει σύντροφος μπορεί να απορρίφθηκε γιατί δεν ταιριάζαμε μαζί του.

Απορριπτικό περιβάλλον και οι επιδράσεις του

Συχνά ο άνθρωπος που έχει μεγαλώσει μέσα σ’ ένα απορριπτικό περιβάλλον:

  • Έχει μάθει να αρκείται στα λίγα
  • Έχει μάθει να παλεύει μόνιμα για την αποδοχή
  • Έχει μάθει να φοβάται μόνιμα την απόρριψη
  • Έχει μάθει να εστιάζει στα θέλω και στις απόψεις των άλλων και να μειώνει τα δικά του

Η αλήθεια είναι ότι ένα παιδί που πρέπει να προσπαθήσει για την αγάπη και την αποδοχή των γονιών του και όχι να τη λάβει απλόχερα, έχει μάθει ότι για να αγαπηθεί πρέπει να κάνει πράγματα συνέχεια, πρέπει να προσφέρει, πρέπει να αποδεικνύει την αξία του.

Και πάλι όμως, όσο κι αν προσπαθήσει, ο απορριπτικός γονέας πάντα θα ακυρώνει το παιδί του με τη συμπεριφορά του και το ύφος του. Πάντα θα ζητάει κάτι παραπάνω, πάντα θα έχει ένα ανικανοποίητο.

Οι άνθρωποι με φόβο απόρριψης κρύβονται.. Κρύβουν τα πραγματικά τους θέλω και υιοθετούν συμπεριφορές των άλλων, στην προσπάθειά τους να γίνονται αρεστοί και να μην απορριφθούν, στην προσπάθειά τους να μην είναι μόνοι.

Δεν κυνηγάνε τα όνειρά τους. Ίσως γιατί συχνά δεν τα γνωρίζουν. Ίσως γιατί μαθαίνουν να είναι παθητικοί και φοβούνται ότι αν διεκδικήσουν θα χάσουν.

Ουσιαστικά, οι άνθρωποι με φόβο απόρριψης, αναζητούν την επιβεβαίωση και την αξία τους μέσα από τις σχέσεις τους και τα μάτια των άλλων, μέσα από την επιβεβαίωση που τους δώσουν οι άλλοι, γιατί οι ίδιοι δεν έχουν μάθει να την δίνουν στον εαυτό τους.

Διαχείριση της απόρριψης

Να προσπαθήσει να κατανοήσει αν όντως ήταν απόρριψη ή αν τελικά βίωσε το γεγονός πιο έντονα από αυτό που ήταν στην πραγματικότητα μήπως του έδωσε μεγαλύτερη αξία από αυτή που του αναλογούσε;

Να μαθαίνει από την απόρριψη και να κάνει αυτό-αξιολόγηση και όχι αυτό-κριτική. Η διαφορά ανάμεσα στην αυτό-αξιολόγηση και στην αυτό-κριτική είναι λεπτή, αλλά ουσιαστική.

Να αναγνωρίζει σκέψεις και συναισθήματα

Να εστιάζει στο τώρα και να μην συσχετίζει με το παρελθόν. Τις δύσκολές μας στιγμές ενεργοποιούνται όλοι οι δαίμονές μας, οπότε δεν μπορούμε να έχουμε αντικειμενική κρίση και τα λάθη του παρελθόντος συμπαρασύρουν τις μικρές ή μεγάλες αλλαγές του παρόντος.

Να παραδέχεται μία λάθος επιλογή και να μαθαίνει από αυτήν. Η απόρριψη πρέπει να γίνει δάσκαλος και όχι τιμωρός μας. Ας θυμόμαστε πάντα ότι μία αποτυχία, μία άρνηση, ακόμα και μία απόρριψη δεν πρέπει να την αφήσουμε να ορίσει την ταυτότητά μας.

Να είναι επιεικής με τον εαυτό του και να έχει ανθρώπους γύρω του, που να είναι σύμμαχοί του. Οι σύμμαχοι είναι ένα δώρο στη ζωή μας, είναι πολύτιμοι, γιατί ουσιαστικά μας εμπνέουν, μας κινητοποιούν, μας βοηθούν, μας εξελίσσουν και γίνονται οι υποστηρικτές μας στις δύσκολες μας στιγμές.

Πηγή: https://www.psychology.gr/psychologia-sxeseon/4175-epivionontas-apo-tin-aporripsi.html

Για όλα φταίει το στρες!

Τελικά για όλα φταίει το στρες! Οι επιστήμονες ενοχοποιούν τώρα το άγχος ως παράγοντα για την εκδήλωση διαβήτη και αυτοάνοσων νοσημάτων.

Για όλα φταίει το στρες!

Δεν φτάνει που μας… σπάει τα νεύρα, το στρες μπορεί να κάνει πολλά ακόμη –και όλα εις βάρος της υγείας μας. Προσθέστε λοιπόν τώρα και τον διαβήτη: ερευνητές υποστηρίζουν ότι το επαναλαμβανόμενο στρες μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στην έκκριση ινσουλίνης, υπέρταση, εναπόθεση λίπους στην κοιλιακή χώρα και αύξηση του επιπέδου γλυκόζης στο αίμα.

Το άγχος είναι η αντίδραση του ατόμου όταν έρχεται αντιμέτωπο με προβλήματα. Στην προσπάθειά του να βρει διέξοδο σε επαναλαμβανόμενες αγχωτικές καταστάσεις, τα ψυχοσωματικά προβλήματα που συχνά εκδηλώνονται έρχεται κάποια στιγμή που καταλήγουν… σωματικά. Σύμφωνα με τον Ζήγκφριντ Μ. Λόπεζ, επικεφαλής ενδοκρινολόγο στο Κέντρο Προηγμένης Ανοσολογίας του Νοσοκομείου Angeles Lomas, ο διαβήτης Τύπου 2 είναι μια ασθένεια που προκαλείται λόγω «συστημικής ανισορροπίας». Οι αλλαγές στο ανοσοποιητικό και το ορμονικό σύστημα στις οποίες δεν μπορεί να προσαρμοστεί το σώμα, «γεννούν» αρρώστιες, όπως την συγκεκριμένη μορφή διαβήτη λόγω της αύξησης του σακχάρου στο αίμα εξαιτίας του στρές…

Μάλιστα, όταν αυτό είναι διαρκές και δεν δίνει στον οργανισμό την ευκαιρία και τον χρόνο να προσαρμοσθεί, εκεί ξεκινούν τα σοβαρά προβλήματα, επισημαίνει. Ο διαβήτης Τύπου 2 έχει πολλές αιτίες για την εκδήλωσή του γι’ αυτό και οι ιατροί δεν θα πρέπει να τον θεωρούν ως μια νόσο αλλά ομάδα νόσων που απαιτεί πολλές ειδικότητες, τονίζει, προειδοποιώντας πως αλλιώς, η επιμέρους, αποσπασματική διάγνωση κινδυνεύει να είναι λανθασμένη.

Πώς αναγνωρίζουμε τη σχέση στρες-διαβήτη;

Ένας καλός τρόπος για να αναγνωρίσετε αν υπάρχει κάποιος συσχετισμός είναι να καταγράφετε τα επίπεδα στρες, και μετά το σάκχαρό σας. Τοποθετήστε το στρες που αισθάνεστε σε μία κλίμακα 1-10, και έπειτα μετρήστε το σάκχαρο στο αίμα σας, για να δείτε αν υπάρχουν αυξομειώσεις. Αυτό θα σας δώσει μια καλή εικόνα του πώς το στρες επηρεάζει τα συμπτώματα του διαβήτη σας.

Τα συμπτώματα

Πολλές φορές, τα συμπτώματα του στρες δεν γίνονται άμεσα φανερά, βέβαια. Το να τα αναγνωρίζουμε, συνεπώς, είναι αναγκαίο. Μερικά από τα πιο κοινά συμπτώματα στρες, που ίσως δεν μας είχαν περάσει από το μυαλό, είναι τα εξής:

  • Πονοκέφαλοι
  • Μυϊκοί πόνοι ή σφίξιμο
  • Αίσθημα ότι αρρωσταίνουμε
  • Κόπωση
  • Προβλήματα στον ύπνο
  • Έλλειψη κινήτρου
  • Ευερεθιστότητα
  • Συμπτώματα κατάθλιψης

Είναι, επίσης, πολύ συχνό φαινόμενο το άτομο που πάσχει από υπερβολικό στρες, να αλλάζει ξαφνικά την συμπεριφορά του, το πόσο συχνά επικοινωνεί με αγαπημένα πρόσωπα, τις διατροφικές του συνήθειες αλλά και τις συνήθειές του σχετικά με την κατανάλωση αλκοόλ ή ουσιών.

Πώς θα μειώσουμε το στρες;

Ο διαλογισμός είναι μια τεχνική που έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα αποτελεσματική στην ελάττωση του στρες. Μπορείτε να τον κάνετε παντού, και μπορείτε να ξεκινήσετε μάλιστα την ημέρα σας με 15 λεπτά. Το μόνο που χρειάζεται να κάνετε είναι να προσπαθήσετε να αδειάσετε το μυαλό σας και να συγκεντρωθείτε στην αναπνοή σας. Αν το στρες σας είναι συναισθηματικό, τότε μπορεί να σας βοηθήσει σημαντικά το να περάσετε λίγο χρόνο με τον εαυτό σας σε έναν ήσυχο χώρο. Ακόμα και πέντε λεπτά μπορούν να σας αλλάξουν εντελώς τη διάθεση. Για το σωματικό στρες, από την άλλη πλευρά, πολλές είναι οι μελέτες που έχουν αποδείξει ότι η yoga έχει εμφανή αποτελέσματα, σε σύντομο χρόνο, αλλά και γενικότερα η ενασχόληση με τη γυμναστική.

Πηγή: https://www.iatropedia.gr/eidiseis/to-agchos-prokali-ke-diaviti/36852/

https://www.iatronet.gr/ygeia/psyxiki-ygeia/article/44428/stres-kai-diavitis-pws-syndeontai.html