Χάνι της Γραβιάς (1821)

Στις 24 Απριλίου 1821 ο Αθανάσιος Διάκος πέρασε στην αιωνιότητα, αφού θανατώθηκε με φρικτό θάνατο. Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος πήρε την εκδίκηση του στις 8 Μαΐου 1821. Ο Οδυσσέας, γιος του περίφημου κλεφτοκαπετάνιου Ανδρούτσου, έπιασε μαζί με άλλους 120 άνδρες το Χάνι της Γραβιάς στις ανατολικές προσβάσεις του Παρνασσού.

Χάνι της Γραβιάς

Ο Ομέρ Βρυώνης προσπάθησε να κάνει τον Ανδρούτσο να παραδοθεί, αλλά ο τελευταίος δεν δέχτηκε, και όταν η διαπραγμάτευση έγινε υβριστική και ο Τούρκος Χασάν-δερβίσης, ο διαπραγματευτής, έπεσε νεκρός σήμανε η αρχή της μάχης. Ο Ανδρούτσος με τους άνδρες του χτυπούσε ολόκληρη τη μέρα τους Τούρκους προξενώντας μεγάλες απώλειες. Τη νύχτα κατάφερε να απαγκιστρωθεί περνώντας κρυφά μέσα από τις εχθρικές τουρκικές γραμμές και να πιάσει νέες θέσεις. Αυτή η έξοδος στοίχισε στους Έλληνες μόνο 6 νεκρούς. Η αντίσταση του Ανδρούτσου τρομοκράτησε τον Ομέρ Βρυώνη, ο οποίος υποπτεύθηκε κλιμακωτή οργάνωση επιθέσεων φθοράς εναντίον του.

Ο Ομέρ Βρυώνη αφού έκαψε τη Λιβαδειά, ακινητοποιήθηκε στη Ρούμελη και δεν τόλμησε να κατέβει στο Μοριά, όπως όριζε το αρχικό σχέδιο της εκστρατείας. Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος χτυπώντας τον Ομέρ Βρυώνη στο Χάνι της Γραβιάς, έσωσε κυριολεκτικά την επανάσταση που τότε ήταν ακόμα στα σπάργανα της.

Η αποτυχία του Ομέρ Βρυώνη και του Κιοσέ Μεχμέτ στη Ρούμελη ανάγκασε την τουρκική κεντρική διοίκηση να κινητοποιήσει νέα μεγάλη δύναμη κρούσης προς το Νότο. Αυτή τη φορά 8.000 Τούρκοι ξεκινούν από τη Μακεδονία με επικεφαλής τον Μπεϊράν πασά, που είχε εντολή να ενωθεί με το προηγούμενο εκστρατευτικό σώμα του Ομέρ Βρυώνη και του Κιοσέ Μεχμέτ πασά.

1.600 Έλληνες με αρχηγούς τον Δυοβουνιώτη, Πανουργιά και Γκούρα τους χτύπησαν στα Βασιλικά όπου σημειώθηκε μία από τις πιο νικηφόρες για τους Έλληνες και πιο αιματηρές για τους Τούρκους μάχες της Ελληνικής Επανάστασης. 700 Τούρκοι έπεσαν νεκροί στην περιώνυμη μάχη και ο Μπεϊράν αναγκάστηκε να γυρίσω πίσω στη βάση του, στη Λαμία. Ταυτόχρονα, αποσύρθηκε και ο Ομέρ από τη Βοιωτία στη Λαμία και από εκεί στα Ιωάννινα. Χάρη στη σθεναρή αντίσταση των λιγοστών επαναστατικών δυνάμεων στη Ρούμελη, ανατράπηκαν καίρια και οι δύο στρατιές της εκκαθαριστικής εκστρατείας των Τούρκων στο πρώτο δίμηνο της Επανάστασης και εμποδίστηκε η προέλαση τους στην καρδιά της Επανάστασης, που ήταν ο Μοριάς.

Δημοσιεύθηκε από

Ζωή Δρακοπούλου

Απόφοιτη Ιστορίας και Αρχαιολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών. Αρθρογράφος στη «δρακοπουλιάδα».

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *