Η Σαπφώ (630π.Χ.-570π.Χ)

Η Σαπφώ, η αρχαία Ελληνίδα ποιήτρια με τη μεγαλύτερη φήμη και τα πλουσιότερα ποιητικά χαρίσματα, γεννήθηκε στην Ερεσό της Λέσβου. Στη Μυτιλήνη είχε ιδρύσει ένα είδος σχολής λυρικής ποίησης, στην οποία φοιτούσαν νέες κοπέλες που προετοιμάζονταν για τη μουσική εκτέλεση των ωδών της. Σημαντικό μέρος της ζωής της πέρασε στη Σικελία, εξόριστη από τον Πιττακό, πολέμιο της αριστοκρατικής τάξης, στην οποία ανήκε η ποιήτρια.

Από το πλούσιο έργο της μας έχει σωθεί πολύ μικρό μέρος, αρκετό όμως γι να δικαιολογήσει το θαυμασμό που προκάλεσε σε όλη την αρχαιότητα (την αποκαλούσαν (Δέκατη Μούσα»). Τα ιδιαίτερα γνωρίσματα που που δίνουν την αληθινή ευγένεια στην ποίηση της Σαπφούς είναι το ότι συμμερίζεται ειλικρινά τα συναισθήματα του άλλου και η βαθιά αίσθηση της ομορφιάς της φύσης, που αναδίνεται από κάθε σχεδόν στροφή των ποιημάτων της. .

Η Σαπφώ
Η Σαπφώ

Η Σαπφώ γράφει

Η ξενιτεμένη φίλη

Συχνά απ΄τις Σάρδεις

σε μας δω πέρα η σκέψη της γυρίζει.

πως ζούσαμε μαζί, τι εφάνταζες μπροστά της

σαν μια θεά, κι η πιο τρανή χαρά της

το δικό σου τραγούδι ήτανε πάντα.

Τώρα μες στις Λυδές γυναίκες ξεχωρίζει,

καθώς σαν πέσει ο ήλιος, η σελήνη

ροδοδάχτυλη λάμπει, τ΄άστρα τ΄άλλα

σκοτεινιάζοντας, κι ίδια γύρω αφήνει

το φως της ν΄απλωθεί, πα σ΄αλμυρά πελάγη

και σε πολύανθες χώρες. Κι έχει πάρει

γλυκιά δροσιά να χύνεται, τα ρόδα

μοσχοβολούν και τ΄απαλό χορτάρι

και το τριφύλλι ολούθε τ΄ανθισμένο.

Κι εκείνη πέρα δώθε τριφυρίζει

την Ατθίδα θυμάμενη, η καρδιά της

η τρυφερή από πόθο πλημμυρίζει

κι απ΄τον καημό βαραίνει μες στα στήθη.

Κι εμάς τις δυο φωνάζει, να βρεθούμε κοντά της.

Όμως…

Προσευχή για τον αδελφό

Κύπρη μου εσύ, κι εσείς Νηρηίδες, κάντε

γερός, εδώ να μου ΄ρθει ο αδελφός μου,

κι όσα καλά η καρδιά του λαχταράει

όλα να γίνουν.

Τα πρωτινά του λάθη να τ΄αφήσει,

έτσι που να΄ναι πια η χαρά των φίλων

κι η πίκρα των εχθρών, μα εχθρός κανένας

πια να μη μας γίνει.

Κι ας το θελήσει να έχει κι η αδελφή του

τιμή απ΄αυτόν, και τα παλιά φαρμάκια,

που τ αφερσίματα του την ποτίσαν,

να ξεχαστούνε.

Αχ, άκουσε με, θεά μου, αν σ΄έχω ευφράνει

με τα τραγούδια, ρίξε στα σκοτάδια

τις συμφορές, και κάθε θλίψη διώξε

από κοντά μας.

Ένα σχόλιο

Υποβολή απάντησης

EnglishGreek
error

Enjoy this blog? Please spread the word :)